Τρεις αρχαίες μούμιες ζουν σε μία μυστική υπόγεια πόλη, κρυμμένη στη σύγχρονη Αίγυπτο. Η παρέα αποτελείται από μία πριγκίπισσα, έναν πρώην αρματοδρόμο, τον μικρό του αδελφό και ένα ήμερο κροκοδειλάκι. Συνέχεια ανάγνωσης Μούμιες →

Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση σαν τους άλλους Ghost Face. Μετά από τους φόνους του τελευταίου Ghostface, οι τέσσερις επιζήσαντες αφήνουν το Woodsboro και ξεκινούν ένα νέο κεφάλαιο. Συνέχεια ανάγνωσης Scream VI →

Η αγωνιώδης ιστορία ενός κλέφτη έργων τέχνης ο οποίος παγιδεύεται σε ένα hi-tech  ρετιρέ ενός κτιρίου της Νέας Υόρκης, αφού η διάρρηξη που επιχείρησε δεν εξελίσσεται όπως είχε σχεδιαστεί. Συνέχεια ανάγνωσης Inside →

Λόγω της εγκυμοσύνης της μητέρας της, ένα πραγματικά ήσυχο κορίτσι θα περάσει το καλοκαίρι με μακρινούς συγγενείς.
Τρυφερή μεταφορά ενός αναγνωρισμένου διηγήματος όπου, αποφεύγοντας τις συμβάσεις ταινίας ενηλικίωσης, ο πρωτοεμφανιζόμενος ιρλανδός σκηνοθέτης συγχρονίζει την καρδιά της ιστορίας με τους παλμούς του θεατή.

Το Ήσυχο Κορίτσι (An Cailín Ciúin – The Quiet Girl)
Δράμα
Έτος: 2022
Χώρα: Ιρλανδία
Διάρκεια: 94′
Σκηνοθεσία: Colm Bairéad
Ηθοποιοί: Carrie Crowley, Andrew Bennett, Catherine Clinch
Διανομή: Cinobo

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 3/5
…ένα γλυκόπικρο, ειδυλλιακό στην όψη και μελαγχολικό στη διάθεση χρονικό ενηλικίωσης, το οποίο κερδίζει τις εντυπώσεις με τα καθαρά, τρυφερά συναισθήματά του… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 4/5
…Ένα σφουγγάρι που καθαρίζει απαλά τα δάχτυλα του ποδιού, ένα μπισκότο αφημένο στο τραπέζι, μικρές κινήσεις που σημαίνουν τόσο μα τόσο πολλά για αυτό το στεγνό από αγάπη πλάσμα που αν έχεις έστω μια στάλα ευαισθησίας μέσα σου δεν μπορείς παρά να το αγαπήσεις – απλώς και μόνο βλέποντάς το… Περισσότερα>>>

Μανώλης Κρανάκης – Flix – 3,5/5
…Μια ταινία – λεξικό για την μαξιμαλιστική δύναμη του μινιμαλισμού. Μια ταινία – φωνή, για μια χώρα και έναν κόσμο που αναζητά διαρκώς το – γράφτηκε από άλλους και ειπώθηκε και από τον ίδιο τον σκηνοθέτη – ποιο είναι ποιο στο «house is not a home»… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Καραμανώλης – Cinemagazine – 3/5
…Μπορεί «Το Ήσυχο Κορίτσι» να αναδείχθηκε μέσα από τα φεστιβάλ, έχει όμως ένα δικό του ρυθμό που πηγάζει απ’ την Ιρλανδική ύπαιθρο και μια κατάδική του αίσθηση της αφηγηματικότητας, στοιχεία που το προόριζαν να κριθεί κάπου στο γούστο του γενικού κοινού. Όχι δηλαδή στο ζύγι όσων έχουν νομίζουν πως ξέρουν κι έχουν προαποφασίσει τι κάνει μια καλή ταινία… Περισσότερα>>>

Φίλιππος Χατζίκος – Filmy – 3,5/5
…ένα βραδύκαυστο και αξιαγάπητο φιλμ, με μερικές επουσιώδεις αφηγηματικές επαναλήψεις που δεν στέκονται εμπόδιο στη στοργική του αφήγηση…. Περισσότερα>>>

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – Lifo – 4/5
…ο νεοφερμένος σκηνοθέτης Κάλουμ Μπερέιντ, ο οποίος φιλοτεχνεί το πειστικότατο πορτρέτο της συναισθηματικής ενηλικίωσης της Κάιτ με ανθρώπινα υλικά και προσοχή στις λεπτομέρειες… Περισσότερα>>>

Αχιλλέας Βασιλείου – Cinepivates – 3/5
…είναι τόσο μελαγχολικό και συγκινητικό όσο και το σοκαριστικά υπέροχο δίλεπτο φινάλε του… Περισσότερα>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr – 4/5
…Μια μικρή ιστορία με μεγάλη καρδιά. Αυτό είναι το χαμηλόφωνο και μινιμαλιστικό δράμα «Ένα ήσυχο κορίτσι», σκηνοθετικό ντεμπούτο του ιρλανδού Κόλουμ Μπερέιντ ο οποίος πάτησε στη διασκευή μιας νουβέλας (το «Foster» της Κλερ Κίγκαν) για να μιλήσει για μερικά ζόρικα αλλά και απόλυτα ουσιαστικά θέματα της δύσκολης καθημερινότητας… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Δημητρόπουλος- news247.gr – 3,5/5
…Ο Κόλουμ Μπερέιντ κάνει χρήση μιας λιτής κινηματογραφικής φόρμας για να αφηγηθεί την ιστορία του νεαρού κοριτσιού, καταφέρνοντας μέσα από τη χρήση του κάδρου και κάνοντας τις σιωπές αληθινό του αφηγηματικό όπλο, να μας μεταφέρει τα πάντα μέσα από την οπτική της Κάιτ– χωρίς μάλιστα ποτέ να χρειαστεί να καταφύγει σε φτηνά κόλπα ή απλουστευτικές οπτικές που συχνά στο σινεμά συγχέονται με των παιδιών… Περισσότερα>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Καθημερινή – 2,5/5
…Ο Μπερέιντ κινηματογραφεί με ευαισθησία τη νεαρή πρωταγωνίστριά του μέσα σε ένα μαγευτικό φυσικό τοπίο, καθώς εκείνη περνάει από τη σιωπή και τον φόβο στη συνειδητοποίηση μιας νέας πραγματικότητας… Περισσότερα>>>

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος – 4/5
…Φτιαγμένη με «απλά υλικά», γεμάτη σκηνές τρυφερών διαλόγων που ακούγονται ως επί το πλείστον εντός των τεσσάρων τειχών, το «Ήσυχο κορίτσι» ανήκει σε εκείνες τις ταινίες που έχεις ανάγκη να δεις για να αφήσεις πίσω σου για λίγο όλη αυτή τη μαυρίλα και τη δυστοπία που μας κατακλύζουν από παντού εδώ και πολύ καιρό. Πάρε και χαρτομάντιλα μαζί σου… Περισσότερα>>>

Λήδα Γαλανού – efsyn.gr – 3/5
…Υπερβολικά χαμηλότονο αλλά μ’ ένα ανυψωτικό και συγκινητικό φινάλε, το «Ησυχο Κορίτσι» ξυπνά την περιέργεια για τα υπό εξαφάνιση ιρλανδικά, αλλά και παρασύρει με τη γλυκύτητα και την αθωότητα ενός παιδιού που μοιάζει αδύναμο σαν κλαράκι, αλλά τολμά ν’ αποφασίσει για τη ζωή του… Περισσότερα>>>

Ανδρέας Κύρκος – Η Αυγή – 3/5
…Το πανέμορφο και τρυφερό ντεμπούτο του Κόλουμ Μπερέιντ διαθέτει μια στωική, σχεδόν αρχοντική αφήγηση και είναι γεμάτο ατόφιο συναίσθημα. Ο σκηνοθέτης αγαπάει τη μικρή ηρωίδα του, δεν εκβιάζει το συναίσθημα και αχνογραφεί τη μοναξιά της και τη φυσιολογική ανημποριά της να προσαρμοστεί στις συνθήκες που της επιβάλλουν οι ενήλικες… Περισσότερα>>>

Φεστιβάλ – Βραβεία

Υποψήφιο για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (Ιρλανδία).
Υποψήφιο για Bafta ξενόγλωσσης ταινίας και σεναρίου.
Βραβείο τμήματος Generation Kplus του φεστιβάλ Βερολίνου και ειδική μνεία παιδικής επιτροπής.
Βραβείο φωτογραφίας στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.
Καλύτερη ταινία στα εθνικά βραβεία της Ιρλανδίας.

Ένα ζευγάρι βλέπει τον ισχυρό δεσμό του να κλονίζεται από την επιστροφή του προηγούμενου συντρόφου της γυναίκας και άλλοτε κολλητού του άνδρα, τον οποίο είχε εγκαταλείψει για τον φίλο του

Οι Δύο Όψεις του Ξυραφιού (Αvec Αmour et Αcharnement – Both Sides of the Blade – Fire)
Δράμα, Ρομαντική, Θρίλερ
Έτος: 2022
Χώρα: Γαλλία
Διάρκεια: 116′
Σκηνοθεσία: Claire Denis
Ηθοποιοί: Juliette Binoche, Vincent Lindon, Grégoire Colin
Διανομή: Weird Wave

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 3/5
…η Ντενί φέρνει αντιμέτωπη τη λογική με το ένστικτο, τα ανθρώπινα λάθη με τα κοινωνικά πρέπει. Κατανοεί σε βάθος τις περίπλοκες, αντιφατικές, ακόμα και αυτοκαταστροφικές επιταγές της ερωτικής επιθυμίας και ανοίγει δρόμο για να αναγνωρίσουμε άφοβα το τίμημά της… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 2/5
…η επιμονή της Ντενί στο να στραφεί η προσοχή μας σχεδόν αποκλειστικά στον «ταραγμενο» ψυχισμό της γυναίκας γίνεται πολύ κουραστική και σε κάνει στο τέλος να πεις, ότι το μόνο πρόσωπο στο οποίο θα έπρεπε από την αρχή να στραφεί η Μπινός είναι ένας καλός ψυχαναλυτής για να την βοηθήσει… Περισσότερα>>>

Πόλυ Λυκούργου – Flix – 2,5/5
…Δυστυχώς μία ωραία ιδέα και μία θαρραλέα πρόταση να κοιτάξει κανείς με αυτό τον τρόπο τα διλήμματα και τις συνέπειες του έρωτα, κόβεται κι αιμορραγεί με γαλλικουριές… Περισσότερα>>>

Ηλίας Δημόπουλος – Cinemagazine – 3,5/5
…Η Κλερ Ντενί διερευνά την έννοια του ερωτικού τριγώνου, τηρώντας αξιοθαύμαστες ισορροπίες τόσο στο βλέμμα, όσο και στο κινηματογραφικό στυλ παραδίδοντας ίσως την καλύτερή της ταινία εδώ και αρκετά χρόνια… Περισσότερα>>>

Νίκος Παλάτος – Free Cinema – 1/5
…ένα παντελώς αδιάφορο φιλμ, το οποίο αδυνατεί να βρει την οποιαδήποτε ισορροπία ανάμεσα στο ερωτικό θρίλερ και το αισθηματικό δράμα, καταφεύγοντας σε συνεχείς εντάσεις, προσδοκώντας μέσω των τσακωμών να κερδίσει την προσοχή του θεατή…. Περισσότερα>>>

Σταύρος Γανωτής – Filmy – 3,5/5
…Παρακολουθήστε λοιπόν σιωπηλά μια ταινία που σε κάνει να φοβάσαι όταν εκείνη επιλέξει να σου φωνάξει, και πείτε ένα ευχαριστώ στην Claire Denis που δεν επέλεξε υπό μπεργκμανικά πρότυπα να κάνει την ταινία της ακόμα μεγαλύτερη σε διάρκεια… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – Lifo – 2,5/5
…οι Δύο όψεις του ξυραφιού διασταυρώνονται μόνο σποραδικά με τον επώδυνο αισθησιασμό της απαγορευτικής διττότητας της αγάπη… Περισσότερα>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr – 1/5
…Ερωτισμός που δεν ερεθίζει, ερμηνείες που προσβάλουν τους δύο από τους τρεις πρωταγωνιστές- μόνο ο ΒενσάνΛεντόν διασώζεται από το ναυάγιο-σενάριοτίγκα στα κλισέ και την αφέλεια… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Δημητρόπουλος- news247.gr – 2,5/5
…Με το να μην κάνει την ιστορία ούτε εξαιρετικά συγκεκριμένη αλλά ούτε και αληθινά αόριστη, η Ντενί την καταδικάζει στο να μοιάζει απλώς κάπως μπανάλ… Περισσότερα>>>

Γιώργος Αγγελόπουλος – Move It – 3,5/5
… η Κλερ Ντενί σκηνοθετεί ένα δράμα χαρακτήρων σκληρό σαν την ίδια την ζωή, σκληρό σαν τα αδιέξοδα της γυναίκας στην πατριαρχική κοινωνία… Περισσότερα>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Καθημερινή – 2,5/5
…Η Ντενί τον οδηγεί μέχρις ενός σημείου με την εξαιρετική της κινηματογράφηση, ειδικά στους εσωτερικούς χώρους, ωστόσο η ελλειπτικότητα της ιστορίας της μπορεί να κουράσει το λιγότερο εξοικειωμένο σε τέτοιου είδους φιλμ μάτι… Περισσότερα>>

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος – 2,5/5
…Η Γαλλίδα δημιουργός έχει επιτύχει να αποσπάσει καλές ερμηνείες από τους δύο πρωταγωνιστές της που φέρνουν στο φως όλο το βάθος της συναισθηματικής κατάστασης των ηρώων που υποδύονται. Όμως η ιστορία που αφηγείται δεν ξεπερνά τα τετριμμένα, ενώ το φινάλε είναι κάπως βεβιασμένο, εύκολο και «λίγο»… Περισσότερα>>>

Ανδρέας Κύρκος – Η Αυγή – 3/5
…Η Ντενί εξερευνά την ψυχοσύνθεση και τις συναισθηματικές διακυμάνσεις της ηρωίδας με υπερβολικά δραματικό τρόπο, κάνοντας το σύνολο να γέρνει προς το «έντεχνο» σινεμά… Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ταινία είναι γοητευτική και φτιαγμένη με πειθώ και αρμονία…. Περισσότερα>>>

Λήδα Γαλανού – efsyn.gr – 2,5/5
…είναι δυσδιάκριτα μοιρασμένο ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία ή φαντασίωση, ένα χάρμα οφθαλμών χωρίς, στ’ αλήθεια, ν’ αποκτά ποτέ την ουσία και τη δύναμη που υπόσχεται… Περισσότερα>>>

Περισσότερα

H Weirdwave παρουσιάζει τη νέα ταινία της μεγάλης σκηνοθέτριας Κλερ Ντενί Οι δύο όψεις του ξυραφιού με τους εκπληκτικούς Ζιλιέτ Μπινός και Βενσάν Λιντόν. Η Μπινός ενσαρκώνει τη Σάρα, η οποία βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα σε δυο άντρες: ο ένας είναι ο σύντροφος της στη ζωή και ο άλλος είναι ο καλύτερος του φίλος -και άλλοτε εραστής της.
Το ερωτικό αυτό θρίλερ απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στο 72ο Φεστιβάλ Βερολίνου, ενώ προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στις Νύχτες Πρεμιέρας (Tα αγαπημένα των Φεστιβάλ / Festival darlings).
O αγγλικός τίτλος της ταινίας παραπέμπει στο ομώνυμο κομμάτι των Τindersticks που υπογράφουν το σάουντρακ.
Η σκηνοθέτρια εστιάζει κυρίως στην ηρωίδα και τον σύζυγό της, που ζουν μαζί για μία δεκαετία, καλύπτοντας με ένα πέπλο μυστηρίου τον «εισβολέα» στην σχέση, που μόνο προς το τέλος της ταινίας αποκαλύπτεται ως τρισδιάστατος χαρακτήρας -μία σκόπιμη επιλογή που αφήνει πολλά στην φαντασία, εστιάζοντας κυρίως στην ψυχοσύνθεση και τις συναισθηματικές διακυμάνσεις της ηρωίδας, και στη σχέση της με τον τωρινό σύντροφό της, που αν και φαινομενικά υποδειγματική, αίφνης κλυδωνίζεται.
Πώς γίνεται μία παθιασμένη, και καθόλου τελματωμένη, σχέση, που βασίζεται σε μια αρμονική καθημερινότητα και στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, να “ακυρώνεται” μέσα σε λίγα λεπτά, δίνοντάς τη θέση της στο ψέμα και την προδοσία; Γίνεται να αγαπάς ταυτόχρονα δύο άντρες; αναρωτιέται η Κλερ Ντενί, που γνωρίζει καλά να κλιμακώνει την ένταση και την ίντριγκα, και η οποία ρίχνει όλο το βάρος στην εκφραστική -και εδώ άκρως αινιγματική- μορφή της πάντα γοητευτικής Ζιλιέτ Μπινός. Εξίσου πολυδιάστατη, η ερμηνεία του Βενσάν Λιντόν καθηλώνει τον θεατή.
Ένα κοχλάζον ερωτικό δράμα με θέμα τα πάθη σε εκκρεμότητα και τα επαναλαμβανόμενα λάθη, με τους δυο σούπερ-σταρ του γαλλικού σινεμά να παίζουν για πρώτη φορά μαζί, σε δύο ερμηνείες κλάσης που φλογίζουν σε εσωτερικούς κυρίως χώρους…
Η Κλερ Ντενί εμπνεύστηκε την ταινία, μαζί με την συνεργάτιδα της Κριστίν Ανγκό, την περίοδο της πανδημίας «όταν ήμασταν όλοι σε κατ’ οίκον περιορισμό», όπως λέει. «Διασκευάσαμε το βιβλίο της Kριστίν “Un tournant de la vie”.»
“Moιχεία, προδοσία, όλο αυτό το συμβατικό «λεξιλόγιο» των αστών είναι εντελώς ξένο σε μένα. Η Σάρα δεν είναι ούτε θύμα, ούτε υποτακτική», εξηγεί η σκηνοθέτρια. «Εγκαταλείπει τον εαυτό της για την επιθυμία της –αλλά όχι για κάποιον συγκεκριμένα, ούτε για τον τωρινό, ούτε για τον πρώην της. Είναι μεγάλη τύχη να «πέσεις» πάνω στον πρώην σου, δεν είναι σύνηθες. Η Σάρα παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι “κορώνα ή γράμματα”. Και δεν τη νοιάζει τόσο τι θα φέρει. Για εκείνη, η ζωή είναι μια περιπέτεια, ένα δίκοπο μαχαίρι, όπως ο τίτλος του τραγουδιού που ο Stuart Staples συνέθεσε για την ταινία: “Both Sides of the Blade”».
Οι Tindersticks υπογράφουν το υπέροχο σάουντρακ και το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά πως η Ντενί είναι από τους ελάχιστους σκηνοθέτες που ψηλαφίζουν τον πόθο και το τίμημά του σε τέτοιο βάθος.
Από τις πιο αναμενόμενες ταινίες της χρονιάς και μια από τις καλύτερες της Κλερ Ντενί (Chocolat, Οι Λεγεωνάριοι), η οποία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες ευρωπαίες δημιουργούς.

Αφού κυριάρχησε στον κόσμο της πυγμαχίας, ο Άντονις Κριντ ακμάζει τόσο στην καριέρα όσο και στην οικογενειακή του ζωή. Όταν ένας παιδικός φίλος και πρώην θαύμα της πυγμαχίας, ο Ντέμιαν, επανεμφανίζεται μετά από μακρόχρονη ποινή στη φυλακή, είναι πρόθυμος να αποδείξει ότι αξίζει την σκηνή στο ρινγκ. Η αντιπαράθεση μεταξύ πρώην φίλων είναι κάτι περισσότερο από μια απλή διαμάχη. Για να διευθετήσει το σκορ, ο Άντονις πρέπει να βάλει το μέλλον του στη γραμμή για να πολεμήσει τον Ντέμιαν—έναν μαχητή που δεν έχει τίποτα να χάσει.
Ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο και επιστρέφει στον ρόλο του Άντονις Κριντ στο τρίτο μέρος του επιτυχημένου franchise.

Κριντ ΙΙΙ (Creed III)
Δράμα, Αθλητική
Έτος: 2023
Χώρα: ΗΠΑ
Διάρκεια: 118′
Σκηνοθεσία: Michael B. Jordan
 Ηθοποιοί: Michael B. Jordan, Tessa Thompson, Jonathan Majors, Wood Harris
Διανομή: Tanweer

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 2/5
…Αφηγηματικό νεύρο, θεαματικές γροθιές, αλλά τίποτα που δεν έχει δοκιμάσει το franchise του «Ρόκι» με μεγαλύτερη επιτυχία… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 1,5/5
…το όλο θέμα παρουσιάζεται τόσο υπερβολικά και εύκολα που σχεδόν μειδιάζεις…. Περισσότερα>>>

Χρήστος Μπακατσέλος – Flix – 3/5
…Ο Τζόρνταν καταλαβαίνει απόλυτα τα δυνατά σημεία του franchise, την πετυχημένη, μέχρι στιγμής, φόρμουλα αλλά και το τι πραγματικά κάνει μια τέτοιου είδους ταινία να λειτουργεί και χωρίς να αλλάζει την φόρμουλα (γιατί να το κάνει άλλωστε;) σκηνοθετεί με έναν αρκετά γνώριμο και προβλέψιμο τρόπο… Περισσότερα>>>

Γιάννης Βασιλείου – Cinemagazine – 2,5/5
…Προδιάθεση σεβασμού υπάρχει, μα, πέρα από την απουσία της εξωκινηματογραφικής βαρύτητας που φέρει ο Σταλόνε, λείπει και το πνεύμα του «Ρόκι»… Περισσότερα>>>

Ηλίας Φραγκούλης – Free Cinema – 2,5/5
…Λαϊκό θέαμα με έντονους δραματικούς (αλλά ευτυχώς όχι τόσο «φωνακλάδικους») τόνους και ψυχαγωγικές στιγμές έντασης εν ώρα πυγμαχικών αγώνων, που προσφέρουν ωραίο σασπένς (γρονθοκοπήματος!), όσο κι αν… υποψιάζεσαι την τελική έκβαση του στόρι… Περισσότερα>>>

Πάρις Μνηματίδης – Filmy – 2/5
…είναι σπάνιο ένα τρίτο μέρος με τη λογική του φιλμικού σήριαλ, και όχι της τριλογίας, να φέρει πραγματικά μια ανανέωση, και το «Κριντ ΙΙΙ» δεν αποτελεί εξαίρεση. Προσφέρει όμως ενθουσιώδεις συγκινήσεις της στιγμής απλόχερα, ειδικά στους φαν, και στέκεται αξιοπρεπώς ως κομμάτι μιας κινηματογραφικής κληρονομιάς που κρατάει εδώ και δεκαετίες και συνεχίζει αισίως… Περισσότερα>>>

Γιάννης Βασιλείου – Lifo – 2,5/5
…ξεκινά δυναμικά (και σεβαστικά) στο κινηματογραφικό ρινγκ, για να δει να της αφαιρούνται αρκετοί πόντοι στους τελευταίους γύρους, λόγω μιας αιφνιδιαστικής επιτάχυνσης της αφήγησης, που κοστίζει στη βαρύτητα και στον αντίκτυπο των γεγονότων, και λόγω φάλτσων αισθητικών δανείων… Περισσότερα>>>

Μια ιδιόρρυθμη ομάδα αστυνομικών, εγκληματιών, τουριστών και εφήβων είναι μαζεμένοι σε ένα δάσος στην Τζόρτζια, όπου ένα θηρίο 500 κιλών κατάπιε μια τεράστια ποσότητα κοκαΐνης και βγήκε στο κυνήγι για περισσότερη κοκαΐνη …και αίμα.
Η ταινία είναι εμπνευσμένη από την αληθινή ιστορία του 1985 για το αεροπορικό δυστύχημα ενός drugdealer, την εξαφάνιση της κοκαΐνης και τη μαύρη αρκούδα που την έφαγε.

Cocaine Bear
Κωμωδία, Θρίλερ
Έτος: 2023
Χώρα: ΗΠΑ
Διάρκεια: 95′
Σκηνοθεσία: Elizabeth Banks
Ηθοποιοί: Ray Liotta, Keri Russell, Margo Martindale
Διανομή: Tulip Entertainment

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 1,5 /5
…Μια αληθινή ιστορία εμπνέει το σπιντάτο ξεκίνημα μιας χοντροκομμένης κωμωδίας που φλερτάρει με το θρίλερ χωρίς ποτέ να καταφέρει να γίνει πραγματικά αγωνιώδης ή αστεία… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 0/5
…Οσο για τον συνδυασμό του κακού επαρχιώτικου αμερικανικού χιούμορ με τις gore σκηνές των κομμένων χεριών, των κομμένων ποδιών και τα χυμένων εντοσθίων, είναι το λιγότερο, για τα σκουπίδια… Περισσότερα>>>

Γιάννης Βασιλείου – Cinemagazine – 1/5
…Κρίμα κι άδικο για τους συμμετέχοντες και για τις αρκούδες, οι οποίες, αν ήταν σινεφίλ και έβλεπαν αυτό το ανερμάτιστο θέαμα με τον κακοφορμισμένο CGI εκπρόσωπό τους, θα τους έτρωγαν όλους σε ένδειξη διαμαρτυρίας… Περισσότερα>>>

Ηλίας Φραγκούλης – Free Cinema – 2,5/5
…η Μπανκς αποπροσανατολίζεται πλήρως και παραδίδει ένα έργο που κάνει zig-zag πάνω από διάφορα φιλμικά είδη, με κυρίαρχο εκείνο της (ενίοτε κατάμαυρης) κωμικής αστυνομικής περιπέτειας, ενώ το πράμα ζητάει (ουρλιάζοντας!) την υπερβολή και τον τρόμο… Περισσότερα>>>

Ορέστης Μαλτέζος – Filmy – 0/5
…Η Elizabeth Banks δεν σκηνοθέτησε αυτή την ταινία με κανένα σκεπτικό. Τα πλάνα που παραθέτει δεν ακολουθούν καμία λογική διαδικασία παρουσίασης περιεχομένου και δεν αποσκοπούν σε κανένα συνολικό οπτικό αποτέλεσμα, πόσο μάλλον συναισθηματικό, στο οποίο περιλαμβάνω φυσικά και το τίμιο στοιχείο του απλού σοκ… Περισσότερα>>>

Σε ένα απόμερο νησί της Ιρλανδίας οι καρδιακοί φίλοι Padraic και Colm βρίσκονται σε αδιέξοδο όταν ο Colm ξαφνικά αποφασίζει να διακόψει τη φιλία τους. Ένας εμβρόντητος Padraic, με τη βοήθεια της αδερφής του της Siobhan και ενός προβληματικού νεαρού, του Dominic), προσπαθεί να αποκαταστήσει τη σχέση, αρνούμενος να αποδεχθεί το «όχι» ως απάντηση. Εντούτοις, οι επανειλημμένες προσπάθειες του Padraic το μόνο που καταφέρνουν είναι να ενισχύσουν την απόφαση του πρώην φίλου του και όταν ο Colm του δίνει ένα απεγνωσμένο τελεσίγραφο, τα γεγονότα κλιμακώνονται τάχιστα με συνταρακτικές συνέπειες.
Η νέα ταινία του βραβευμένου με Oscar, Martin McDonagh (Three Billboards Outside Ebbing, Misouri)

Τα Πνεύματα του Ινισέριν (The Banshees of Inisherin)
Κωμωδία, Δράμα
Έτος: 2022
Χώρα: Ιρλανδία, Αγγλία, ΗΠΑ
Διάρκεια: 114′
Σκηνοθεσία: Martin McDonagh
Ηθοποιοί: Colin Farrell, Brendan Gleeson, Kerry Condon, Barry Keoghan, Pat Shortt
Διανομή: FeelgoodEntertainment

Κριτικές 

Γιώργος Κρασσακόπουλος – flix.gr – 4/5
…Χτισμένη από σκηνές που η κάθε μια είναι πιο πετυχημένη από την άλλη και που ο τόνος τους κυμαίνεται από το αληθινά αστείο έως το συντριπτικά επώδυνο, η ταινία οδεύει με απόλυτο έλεγχο προς ένα αναπόφευκτο φινάλε, νικώντας κάθε σου συναισθηματική άμυνα μη αφήνοντάς σου άλλη επιλογή από τα παραδοθείς στην μελαγχολική της πνοή που διαποτίζει κάθε πλάνο σαν την υγρασία του τόπου όπου διαδραματίζεται… Περισσότερα>>>

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 4/5
…(ο ΜακΝτόνα) περιγράφει απολαυστικά τόσο τους περίπλοκους δεσμούς της αντρικής φιλίας όσο και τις δομές μιας απομονωμένης κοινότητας, δεμένης με πατροπαράδοτες αξίες και συμπεριφορές οι οποίες δεσμεύουν με προκαθορισμένους ρόλους τα μέλη της… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 4,5 /5
…ο τρόπος με τον οποίο ο Μάρτιν Μακ Ντόνα ανακατεύει την κωμωδία με το δράμα είναι που τελικά σε κερδίζει πέρα για πέρα… Περισσότερα>>>

Λουκάς Κατσίκας – Cinemagazine – 4/5
…Υπάρχει μια μελαγχολία, μια βαθιά απελπισία που την κουβαλούν οι ήρωες όπου πηγαίνουν. Υπάρχει η μοναξιά και η ασφυξία της μικρής κοινότητας που διαβρώνει αργά και ύπουλα τους κατοίκους της, η αέναη επανάληψη των ίδιων πραγμάτων που διαστέλλει τον χρόνο. Υπάρχει η συνειδητοποίηση του τι σημαίνει ανθρώπινη ελευθερία…Περισσότερα>>>

Ηλίας Φραγκούλης – Free Cinema – 1/5
…μπορείς να «ψάξεις» μέσα σου με πολλούς υποκειμενικούς τρόπους, για να καταλήγεις μπερδεμένος και διερωτώμενος «γιατί το βλέπω αυτό τώρα;» (η πιο τίμια αντίδραση, αν ρωτάς κι εμένα)… Περισσότερα>>>

Ρωμανός Αναστασίου – Filmy – 4/5
…Οι πολιτικές, φιλοσοφικές και διαπροσωπικές διερωτήσεις που τόσο συχνά μαραζώνουν και ποδοπατούνται από κραυγαλέα και εξουθενωτική διαχείριση, ανθίζουν εδώ εντελώς αβίαστα στα συμφραζόμενα μιας πολύ παραπάνω από άρτια ειπωμένης ιστορίας που αναμφίβολα αξίζει επανειλημμένες θεάσεις στην αίθουσα… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – Lifo – 4,5/5
…Ο ΜακΝτόνα… επέλεξε αυτήν τη φορά μια καταπράσινη σκηνή για να ανεβάσει μια επίκαιρη παραβολή για τον παραλογισμό της αυτοκαταστροφικής στενομυαλιάς και του στείρου επαρχιωτισμού – το απολαυστικό ξεφλούδισμα κρυφών τραυμάτων και μαζί μια έξοχη ιλαροτραγωδία, λιτή και περιεκτική… Περισσότερα>>>

Γιώργος Νυκταράκης – Cineramen – 4/5
…Μια από τις καλύτερες και πιο ιδιαίτερες ταινίες αυτής της κινηματογραφικής σεζόν, με ένα πραγματικά σπουδαίο σενάριο που μπορεί μέσα στη σκοτεινιά του και τη δραματικότητά του να επιδέχεται βαρυσήμαντες κοινωνικές, φιλοσοφικές και πολιτικές ερμηνείες, αλλά με έναν μοναδικό τρόπο καταφέρνει να γίνεται διασκεδαστικότατο… Περισσότερα>>>

Αχιλλέας Βασιλείου – Cinepivates – 4/5
…Ταινία απόλαυσης κινηματογράφου, σκηνοθετικής και σεναριακής ωριμότητας, η καλύτερη αμερικάνικη ταινία της χρονιάς, που και μηνύματα περνάει χωρίς διδακτισμούς, και την τέχνη προάγει, και τον άνθρωπο αγαπάει αλλά πρωτίστως είναι πολύ καλό σινεμά. Μετρημένες…στα δάχτυλα πια αυτές οι ταινίες… Περισσότερα>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr – 4/5
…Μια πλοκή που συντηρεί την αγωνία του θεατή μέχρι τέλους καθώς η αφήγηση πηγαινοέρχεται με παροιμιώδη άνεση από το μακάβριο και το γκοτέσκο στην μελαγχολία και την αυθεντική συγκίνηση. Όλο το καστ είναι καταπληκτικό… Περισσότερα>>>

Τάσος Ντερτιλής – Grand Magazine – 4,5/5
…Τα πνεύματα του Ινισέριν είναι ένα έργο τέχνης βαθιά φιλοσοφικό που απαιτεί όχι τόσο τη λογική όσο την ενσυναίσθηση του θεατή, τον οποίο καλεί να αφουγκραστεί τον θρήνο του banshee και να βυθιστεί σε ένα παράξενο κόσμο ανάμεσα στη μακαριότητα της φύσης και την αντάρα του ανθρώπινου εγωισμού… Περισσότερα>>>

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress – 4/5
…Αν θέλουμε να δούμε δείγματα εξαιρετικής, ανεπανάληπτης ερμηνείας, ταυτόχρονα και αυτό που λέμε «χημείας», ανάμεσα σε δυο ηθοποιούς φτάνει να δούμε την εξαιρετική (και για διάφορους άλλους λόγους), αυτή νέα ταινία του Ιρλανδού σκηνοθέτη Μάρτιν ΜακΝτόνα… Περισσότερα>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Καθημερινή –  4,5/5
…Σε δεύτερο επίπεδο προφανώς η ταινία διαβάζεται ως παραβολή για τα δεινά της εμφύλιας σύρραξης –και κάθε εμφύλιας σύρραξης– που βλέπουμε μόνο με τη μορφή μακρινών εκρήξεων απέναντι από το Ινισέριν. Αν τώρα κάποιος πάει βαθύτερα θα βρει την ανθρώπινη αιτία-φύση του πολέμου, τον τρόμο του θανάτου, που διαλύει τους κοινωνικούς δεσμούς, ενώ παράλληλα γεννάει την τέχνη και την απόλυτη τραγικότητα… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Δημητρόπουλος- news247.gr –  3,5/5
…πιο κοντά στην μίξη υπαρξιακού στοχασμού με μαύρο χιούμορ και ψυχωμένου δράματος …τα “Πνεύματα” είναι πνευματώδης αλλά και τραχιά τραγικωμωδία, γεμάτη πίκρα, χιούμορ και καρδιά… Περισσότερα>>>

Παύλος Γκουγιάννος – Move It –  4/5
…Μια μαύρη φολκλορ κωμωδία, ένα υπαρξιακό δράμα και ένα ψυχολογικό θρίλερ δωματίου ενώνουν τις δυνάμεις τους και ξυπνούν τα Πνεύματα του Ινισέριν ως μια κωμωδία του παραλόγου που τείνει το χέρι στο σινεμά του Μπέργκμαν… Περισσότερα>>>

Άγγελος Πολύδωρος – MyFilm –  3/5
…Η αργή σκηνοθεσία με το βάρος στη ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων, πετυχαίνει να αποδίδει το κλίμα της στενής επαρχιακής κοινωνίας που δεν δίνει ευκαιρίες στα μέλη της για περισσότερα ενδιαφέροντα, καθοδηγώντας σωστά ακόμα και τα ζώα που συμμετέχουν στο φιλμ… Περισσότερα>>>

Λήδα Γαλανού – efsyn.gr –  4/5
…Ομως η μαγεία της ταινίας δεν βρίσκεται στα «παρελκόμενά» της, αλλά στη φόρμα και στην ουσία της, μαζί. Σαν ένα πολύ απλό σύγγραμμα που λέει τα πάντα, σαν τις παραδοσιακές λαϊκές ιστορίες, σαν τον Ομηρο και τον Σέξπιρ, ως πόνημα ενός από τους πιο οξυδερκείς σεναριογράφους και πιο τολμηρούς σκηνοθέτες της εποχής μας… Περισσότερα>>>

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος –  4/5
…Τι να πει κανείς για την ταινία που διεκδικεί τα πάντα φέτος στα Oσκαρ (εννιά υποψηφιότητες) και βραβεύεται διαρκώς καθώς οδεύουμε προς τη βραδιά της απονομής; Και που όταν τελικά τη βλέπεις αντιλαμβάνεσαι ότι όλα τα επαινετικά σχόλια που έχεις ακούσει έως τώρα για αυτήν δεν έχουν ίχνος υπερβολής;… Περισσότερα>>>

Πενήντα χρόνια μετά την πρεμιέρα της ταινίας Θάνατος στη Βενετία, ο Μπγιερν Άντρεσεν, ο πρώην έφηβος σταρ που ενσάρκωσε τον θρυλικό Τάτζιο στο αριστούργημα του Βισκόντι, μας παρασέρνει σ’ ένα συναρπαστικό ταξίδι προσωπικών αναμνήσεων, κινηματογραφικής ιστορίας, αστερόσκονης και τραγωδίας, πιθανότητα στην τελευταία απόπειρα του ηθοποιού να ξαναβρεί τον δρόμο του.

Το πιο όμορφο αγόρι του κόσμου (Världens vackraste pojke)
Ντοκιμαντέρ, Βιογραφία, Ιστορική
Έτος: 2021
Χώρα: Σουηδία
Διάρκεια: 93′
Σκηνοθεσία: Kristina Lindström, Kristian Petri
Διανομή: Carousel Films

Περισσότερα

Πρόκειται ίσως για το πιο πετυχημένο κάστινγκ της Ιστορίας: Ήταν Φεβρουάριος του 1971 όταν ο Βισκόντι «έπεσε» πάνω στον 15χρονο Μπγιερν Άντρεσεν, κατά τη διάρκεια των πολύμηνων οντισιόν σε Σκανδιναβία και Ανατολική Ευρώπη για τον «Θάνατο στη Βενετία». Για τον Βισκόντι, αλλά και τις γενιές που μεγάλωσαν στα 70ς και στα 80ς, ο Μπγιερν όντως υπήρξε «το ομορφότερο αγόρι του κόσμου». Όμως, ποιος ήταν ο Μπγιερν Άντρεσεν; Πώς ζούσε πριν την ταινία; Πώς βίωσε την αστρόσκονη και το γκλαμ; Τι του συνέβη μετά τον θρίαμβο; Γιατί εξαφανίστηκε από τα πλατό; Οι κινηματογραφιστές Κριστίνα Λίντγκρεμ και Κριστιάν Πέτρι, επί 5 χρόνια επικεντρώθηκαν στον 65χρονο πλέον Μπγιερν και στη σημερινή ζωή του στη Στοκχόλμη, ανέσυραν πλήθος σπανιότατων αρχείων από τις οντισιόν, τα γυρίσματα, τις πρεμιέρες αλλά και από οικογενειακές στιγμές του ‘Αντρεσεν, επισκέφτηκαν μαζί του ξανά τους τόπους της δόξας, το μυθικό ξενοδοχείο στο Λίντο, το Τόκυο, το Παρίσι, συνάντησαν συγγενείς, συνεργάτες και φίλους του νεαρού ειδώλου. Όλα αυτά αποκαλύπτουν σταδιακά την απίστευτη όσο και τραγική διαδρομή του «ομορφότερου αγοριού στον κόσμο», που, μεγαλώνοντας ανάμεσα σε φαντάσματα, ενοχές και αναπάντητα ερωτήματα, προσπαθεί, έστω και την υστάτη στιγμή, να επιστρέψει στην πραγματική ζωή.

Κριτικές 

Μανώλης Κρανάκης – flix.gr – 3,5/5
…ο Μπγιερν Αντρεσεν αποκτά με αυτό το ντοκιμαντέρ την ανταπόδοση που ίσως ζητούσε όλα αυτά τα χρόνια: ένα σημάδι δηλαδή ότι υπήρξε ως κάτι απείρως πιο πολύπλοκο από μια εικόνα σε μια ταινία ή στη συλλογική μνήμη… Περισσότερα>>>

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 3/5
…Η όλη διαδρομή αυτής της επώδυνης ενηλικίωσης περιγράφεται με αφηγηματική ψυχραιμία, αλλά και με συναίσθημα, αποκαλύπτοντας τη σιωπηλή θλίψη που παραμονεύει πίσω από τα λαμπερά κινηματογραφικά παρασκήνια, το σκληρό αντίτιμο της επιτυχίας και μια δραματική ιστορία εκμετάλλευσης, αποθέωσης, πτώσης και μαρτυρικής λύτρωσης… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 3/5
…Με ένα ευέλικτο μοντάζ οι σκηνοθέτες Κριστίνα Λίντστρομ, Κριστιάν Πέτρι συνδέουν ελκυστικά το παρελθόν με το παρόν προσφέροντας στον θεατή παρασκηνιακά στιγμιότυπα από τα γυρίσματα του «Θανάτου στη Βενετία» που πολλοί ίσως να μην έχουν καν υπόψη τους… Περισσότερα>>>

Ηλίας Φραγκούλης – Free Cinema – 4/5
…ένα ντοκιμαντέρ σπάνιο, ειρωνικό, δυσάρεστο, συγκινητικό, γεμάτο από παραδοξότητες. Του σινεμά και της ζωής… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – Lifo – 2,5/5
…το ντοκιμαντέρ των Λίντστρομ και Πέτρι για τον Μπγιορν Αντρέσεν δεν επιχειρεί αυτοσχέδιες ψυχαναλύσεις, προτιμώντας να ακολουθήσει αργά τον ούτως ή άλλως βραδυκίνητο 65χρονο αδύνατο άνδρα με τη μακριά γενειάδα και τη λευκή αλογοουρά στη σπαρτιάτικη καθημερινότητα ενός ανθρώπου που έχει εμφανώς καταπέσει, σαν να κουβαλά ένα δυσβάσταχτο στίγμα… Περισσότερα>>>

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress – 3/5
…έχουμε ένα ταλαιπωρημένο, τραγικό ήρωα, που μοιάζει να βγήκε από αρχαία τραγωδία. Ένα τραγικό πρόσωπο που, μια στιγμή μόνο δόξας, μετέτρεψε τη ζωή του σε εφιάλτη… Περισσότερα>>>

Move It –  3/5
…ένα φιλμ γοητευτικό όσο και σπαρακτικό, που θέτει ερωτήματα για την φήμη, την εκμετάλλευση, την ωριμότητα, την ενηλικίωση, ανοίγοντας μια σειρά από κινέζικα κουτιά ενός παραμυθένιου όσο και αβάσταχτου βίου… Περισσότερα>>>

Λήδα Γαλανού – efsyn.gr –  3/5
…ένα φιλμ με θαυμάσια ντοκουμέντα αλλά και μια μελαγχολική ματιά στην προδοσία των μεγάλων προσδοκιών… Περισσότερα>>>

H Σολάνζ είναι 13 χρονών, περίεργη για τα πάντα και γεμάτη ζωή, αν και υπερβολικά συναισθηματική. Λατρεύει τους γονείς της κι όταν αυτοί αρχίζουν να απομακρύνονται και να τσακώνονται, το ενδεχόμενο ενός διαζυγίου τη συγκλονίζει και ο κόσμος της αρχίζει να καταρρέει… Για να κρατήσει την οικογένειά της ενωμένη, θα παλέψει και θα υποφέρει.

Μικρή μου Σολάνζ (Petite Solange)
Δράμα
Έτος:2021
Χώρα: Γαλλία
Διάρκεια: 86′
Σκηνοθεσία: Axelle Ropert
Ηθοποιοί: Jade Springer, Léa Drucker, Philippe Katerine
Διανομή:  Weirdwave

Περισσότερα

Η Μικρή μου Σολάνζ είναι η ιστορία ενός τρυφερού κοριτσιού που επιθυμεί το αδύνατο: η αγάπη να κρατήσει για πάντα.
Η ιστορία διαδραματίζεται το ’70. Η μικρή Σολάνζ, είναι μια τυπική έφηβη. Ο μπαμπάς της είναι ιδιοκτήτης ενός καταστήματος μουσικών ειδών, η μαμά της ηθοποιός και ο μεγαλύτερος αδελφός της μαθηματικός. Η καθημερινότητά της ανατρέπεται από τους «θερμούς» ψιθύρους και τους κλιμακούμενους καυγάδες μεταξύ των γονιών της, και ο επερχόμενος χωρισμός τους την ταράζει συθέμελα, φέρνοντας τις σπουδές της, τις φιλίες της αλλά και τον αυτοέλεγχό της στα όρια της κατάρρευσης. Η μικρή Σολάνζ είναι μόνη απέναντι σε όλο αυτό. Ο αδερφός της λείπει στην Μαδρίτη κι εκείνη εσωτερικεύει τα πάντα χωρίς να μπορεί να βρει στήριγμα, με τους γονείς της να αδυνατούν να αντιληφθούν την κατάστασή της. Καθώς ο έρωτας χτυπά και την δική της πόρτα, δυσκολεύεται να αποδεχθεί πώς η αγάπη μια μέρα μπορεί να πεθάνει. Και όταν διαβάζει ένα ποίημα στην τάξη, ξεσπά…
Η Αξέλ Ροπέρ, καταπιάνεται με ένα αγαπημένο κινηματογραφικό θέμα, το διαζύγιο, καταφέρνοντας να αποδώσει με ευαισθησία και διεισδυτικότητα την ένταση που πλανάται στην ατμόσφαιρα, όπως την αντιλαμβάνεται ένα συναισθηματικό κορίτσι: ένα παιδί που εισπράττει τις αρνητικές “δονήσεις” στην οικογένεια, και παρατηρεί κρυφά, γεμάτο περιέργεια αλλά και τρόμο, τις συγκρούσεις των γονιών του… Αυτή ακριβώς τη ματιά του παιδιού απέναντι στον κόσμο των μεγάλων κατάφερε να αιχμαλωτίσει μοναδικά η σκηνοθέτρια, η οποία δεν στέκεται στην οργή των εφήβων, που τόσο συχνά βλέπουμε στην μεγάλη οθόνη.
«Ήθελα να ξύσω λίγο το κέλυφος που αναπτύσσουμε στην εφηβεία, και να αποκαλύψω, το τρωτό, απροστάτευτο και εύθραυστο παιδί που κρύβεται μέσα», εξηγεί η Αξέλ Ροπέρ. «Ταυτόχρονα ήθελα να δείξω πως αν και οι γονείς της Σολάνζ είναι καλοί και την αγαπούν πολύ, την πληγώνουν. Πονάει περισσότερο να σου επιτίθενται αυτοί που αγαπάς πιο πολύ»…
Η ταινία προβλήθηκε στο Επίσημο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ του Λοκάρνοκαι του Φεστιβάλ του Μονάχου, ενώ απέσπασε το Βραβείο Jean Vigo.

Κριτικές 

Λήδα Γαλανού – flix.gr – 3/5
…Μακριά από την ένταση και την αίσθηση του κατεπείγοντος που χαρακτηρίζει την εφηβεία, το πέρασμα από την ανεμελιά στην ευθύνη, η Αξέλ Ροπέρ χτίζει μια ταινία εξαιρετικά απαλή, εξαιρετικά ήσυχη και γι’ αυτό τόσο πιο συγκινητική… Περισσότερα>>>

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 3/5
…Η τρυφερή απλότητα του Φρανσουά Τριφό καθοδηγεί ένα χαμηλής έντασης χρονικό ενηλικίωσης. Ευαίσθητο, αν και υπερβολικά λιτό, με πειστική ερμηνεία από την εύθραυστη Τζαντ Σπρινγκέρ… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 3/5
…Η Ροπέρ παρακολουθεί τη Σολάνζ με όρεξη, σαν μια καλή μαθητρια του Ερίκ Ρομέρ και του Φρανσουά Τριφό και αυτή η όρεξή της είναι μεταδοτική στον θεατή…Περισσότερα>>>

Ηλίας Δημόπουλος – Cinemagazine – 3/5
…το έργο δεν γράφεται απλά στο βλέμμα μιας έφηβης, αλλά διαποτίζεται από την φυσική αμεριμνησία ενός παιδιού στο σκαλί πριν τις σκοτούρες της ενηλικίωσης… Περισσότερα>>>

Ηλίας Φραγκούλης – Free Cinema – 0,5/5
…Αν σας ενδιαφέρει να σπαταλήσετε χρόνο και χρήμα από τη ζωή σας για να δείτε πως «σκοτώνει» τις ώρες που περνούν καθημερινά ένα 13χρονο κορίτσι που αντιλαμβάνεται πως οι γονείς του θα χωρίσουν, δικαίωμά σας… Περισσότερα>>>

Σταύρος Γανωτής – Filmy – 2,5/5
…. Υπάρχει μια κραυγή που λέει προσοχή στα παιδιά σας όταν βάζετε μπρος ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως ο χωρισμός γονέων. Και το λέει με όλη τη σοβαρότητα που του αρμόζει, χωρίς να θέλει να «πλουμίσει» την εικόνα με δραμεντί στοιχεία ανακούφισης, ή ένα άπλωμα χαρακτήρων που ίσως πρόσθεταν σε διάρκεια αλλά όχι σε ουσία… Περισσότερα>>>

Γιάννης Βασιλείου – Lifo – 2,5/5
…Κάποιοι θα βρουν (δικαιολογημένα ίσως) δραματικές ελλείψεις που καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από τη μικρή Τζέιντ Σπρίνγκερ, η οποία, πέρα από γλυκύτατη φυσιογνωμία, διαθέτει και ένα υπεραναπτυγμένο για την ηλικία της ερμηνευτικό ένστικτο, ένα βλέμμα που αρθρώνει λέξεις οι οποίες δεν λέγονται… Περισσότερα>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr – 2,5/5
…Η γαλλίδα σκηνοθέτρια Αξέλ Ροπέρ διαχειρίζεται υποδειγματικά το θέμα του διαζυγίου και τις συνέπειες του στις τρυφερές παιδικές καρδιές, καταφέρνοντας να αποδώσει με ευαισθησία και διεισδυτικότητα την ένταση που κυριαρχεί στο σπίτι όπως την αντιλαμβάνεται ένα συναισθηματικό κορίτσι σαν την αξιολάτρευτη Σολάνζ… Περισσότερα>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Καθημερινή –  2,5/5
…Το φιλμ της Αξέλ Ροπέρ είναι τρυφερό και ευαίσθητο, όπως η νεαρή του πρωταγωνίστρια, δίχως ωστόσο να μας παρουσιάζει κάτι που δεν έχουμε δει (πολλές φορές) και στο παρελθόν… Περισσότερα>>>

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος –  3/5
…Η Αξέλ Ροπέρ έχει πάντα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της το κορίτσι και τον τρόπο που προσπαθεί να διαχειρισθεί τα γεγονότα γύρω της, ενώ η μικρή ανταποκρίνεται χαρίζοντας μια εύθραυστη ερμηνεία, που μένει στη σκέψη μας αρκετά μετά τους τίτλους τέλους… Περισσότερα>>>