Οι δύο αδελφές Τζουλάι και Σεπτέμπερ είναι αχώριστες, παρόλο που είναι πολύ διαφορετικές. Η Σεπτέμπερ είναι προστατευτική και επιφυλακτική απέναντι στους άλλους, ενώ η Τζουλάι είναι ανοιχτή και διακατέχεται από περιέργεια για τον κόσμο. Η δυναμική μεταξύ τους είναι πηγή ανησυχίας για τη μητέρα τους, η οποία τις μεγαλώνει μόνη της και δεν ξέρει πώς να τις διαχειριστεί. Όταν η Σεπτέμπερ παίρνει αποβολή από το σχολείο, η Τζουλάι πρέπει να τα βγάλει πέρα μόνη της και αρχίζει να διεκδικεί την ανεξαρτησία της – κάτι που δεν περνά απαρατήρητο από τη Σεπτέμπερ. Η ένταση μεταξύ των τριών γυναικών κλιμακώνεται όταν αυτές βρίσκουν καταφύγιο σε ένα παλιό εξοχικό σπίτι στην Ιρλανδία. Εκεί, η Τζουλάι αντιλαμβάνεται ότι η σχέση της με την αδελφή της αλλάζει με τρόπους που δεν μπορεί να κατανοήσει ή να ελέγξει πλήρως. Μια σειρά από σουρεαλιστικές συναντήσεις δοκιμάζουν τα όρια της οικογένειας.

September Says
Δράμα
Έτος: 2024
Χώρα: Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Γαλλία, ΗΠΑ
Διάρκεια: 100′
Σκηνοθεσία: Αριάν Λαμπέντ
Ηθοποιοί: Mia Tharia, Pascale Kann, Rakhee Thakrar
Διανομή: Feelgood Entertainment
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 20 Μαρτίου 2025

6,4/10    (από 294 αξιολογήσεις χρηστών)

  62% (από 21 κριτικές)

Πληροφορίες από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η Αριάν Λαμπέντ υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας της, μιας κινηματογραφικής διασκευής του γοτθικού μυθιστορήματος Sisters της Ντέιζι Τζόνσον (της νεότερης υποψήφιας για το λογοτεχνικό βραβείο Man Booker). Χτίζοντας μια ατμόσφαιρα μυστηρίου που στοιχειώνει τον θεατή, η ταινία αφηγείται την ιστορία δύο δεμένων αδελφών που έχουν δημιουργήσει τον δικό τους κόσμο, ένα συναρπαστικό και σκοτεινό σύμπαν. Η συγκινητική και καθηλωτική εξερεύνηση της εφηβείας ζωντανεύει με τις ερμηνείες των πρωταγωνιστριών.

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (3/5)
…Μοντέρνα γοτθική ατμόσφαιρα, λανθιμικές νότες, κοινωνική παρατήρηση της βρετανικής σχολής και μια νέα δημιουργός με προσωπικότητα, η οποία επιστρατεύει ένα άκρως ριψοκίνδυνο δραματικό τρικ για να αιφνιδιάσει… Περισσότερα→

Θοδωρής Καραμανώλης – cinemagazine.gr (2,5/5)
… ένα άνισο μα συνάμα γοητευτικό και δημιουργικά τολμηρό φιλμ για την ευθραυστότητα της εφηβείας… Περισσότερα→

Λήδα Γαλανού – FLIX (2,5/5)
…Η σκηνοθεσία της Λαμπέντ είναι, με μια λέξη, γόνιμη: θαρραλέα, πληθωρική, ετοιμοπόλεμη με τα σκοτάδια τα δικά της και των ηρωίδων της, παιχνιδιάρα με τους κώδικές τους που κρατούν σαν πολύτιμο μυστικό…από την άλλη πάλι ένα δαιδαλώδες σενάριο που χτίζει τη μια οφθαλμαπάτη πάνω στην άλλη ώσπου όταν έρθει η πράγματι συγκινητική αποκάλυψη να έχεις απηυδήσει από τις επαναλήψεις και τα κενά, φορτώνουν με τεχνάσματα μια ταινία που στην απλότητά της θα μπορούσε να είναι συγκλονιστική… Περισσότερα→

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (3/5)
…Ενίοτε η αφήγηση συναντά αδράνειες και επαναλαμβάνεται, αλλά το September Says … είναι πολλά παραπάνω από εντύπωση ή αίσθηση, παραμένοντας αιθέριο στον σκηνοθετικό του χειρισμό και συχνά τρομακτικό στον πυρήνα του, ως οφείλει ένα γνήσιο brit goth… Περισσότερα→

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (2,5/5)
…Ολοφάνερα μια νοσηρότητα διατρέχει την ταινία που μπορεί να γίνει ενοχλητική, μπορεί να προκαλέσει αμηχανία, μπορεί να δημιουργήσει απορίες αλλά μπορεί επίσης να σε «αναγκάσει» να μην χάσεις ποτέ το ενδιαφέρον σου, περίεργος για το πως η κατάσταση που περιγράφεται θα εξελιχθεί… Περισσότερα→

Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (3/5)
…Τρυφερό όσο και σκληρό, συναισθηματικά και αφηγηματικά πολύπλοκο σινεμά με σιγουριά στο σκηνοθετικό βλέμμα και έξοχες ερμηνείεςget=»_blank» rel=»noopener»>Περισσότερα→

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress (2,5/5)
…τα τεχνάσματα αυξάνονται και προστίθενται και σουρεαλιστικά στοιχεία, με την πλοκή να μπερδεύεται και το ρυθμό να χάνεται κάπου ανάμεσα στους γρυλισμούς και τις συσπάσεις των σωμάτων και τα εντυπωσιακά χορευτικά πηδήματα των δύο αδερφών… Περισσότερα→

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (2,5/5)
…Άλλες φορές τα καταφέρνει καλά, κάποιες άλλες όμως μοιάζει να βρίσκεται σε αδιέξοδο οπότε δίνει την σκυτάλη στις άξιες πρωταγωνίστριες που υπηρετούν με αυταπάρνηση το όραμα της σκηνοθέτριας τους. Ένα όραμα για τη χαμένη αθωότητα, την απώλεια και το γυναικείο τραύμα… Περισσότερα→

Ανδρομάχη Σδούκου – MOVE IT (4/5)
…Η συνθετότητα και η φροντίδα με την οποία η Labed χειρίζεται το υλικό της είναι εμφανής και στο κομμάτι της εικόνας, με το πολύχρωμα μελαγχολικό και παιχνιδιάρικο σύνολο ενδυματολογικών επιλογών και σκηνικών να ενισχύει τις επιδράσεις, ενώ η εξαιρετική κινηματογράφηση συμπληρώνει τον ονειρικό τόνο και την μυστηριώδη και πολυεπίπεδη σύνδεση ανάμεσα στους χαρακτήρες… Περισσότερα→

Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr (3/5)
…η σκηνοθέτις κατασκευάζει έναν εφιαλτικό κόσμο που αντανακλά τα μύχια της εφηβικής ψυχής καθώς και τα τραύματα του παρελθόντος, από μια σκηνοθετική ματιά που αν και δεν πρωτοτυπεί, έχει ιδιαίτερη δυναμική. Εκεί όμως που η ταινία υστερεί είναι στην εξέλιξη της πλοκής. Από ένα σημείο και έπειτα μένει στάσιμη, ανακυκλώνοντας τις αρχικές ιδέες, φτάνοντας σε ένα φινάλε που μοιάζει αρκετά βεβιασμένο… Περισσότερα→

Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
…ο ρεαλισμός των καταστάσεων δείχνει να χρωστά πολλά στη βρετανική σχολή του free cinema. Οι υποσχέσεις που αφήνει το πρώτο μέρος όμως δεν εκπληρώνονται, και η ταινία μοιάζει να κάνει κύκλους… Περισσότερα→

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…Το φιλμ, που ακολουθεί μία μη γραμμική αφήγηση, ξεφεύγει ως ένα σημείο, προσπαθώντας να ισορροπήσει όχι πάντα πετυχημένα, αλλά ριψοκίνδυνα και χωρίς συμβιβασμούς, μεταξύ μίας ταινίας ενηλικίωσης, εφηβικού ψυχοδράματος και θρίλερ… Περισσότερα→