Όταν ο εικοσιοκτάχρονος Κώστας, ο οποίος πρόσφατα έπιασε δουλειά ως σεκιουριτάς σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, αναγκάζεται να αναλάβει την κηδεμονία της μικρής ανιψιάς του, εμπλέκεται σε μια ιατρική απάτη για να τα βγάλει πέρα.

Wishbone
Δράμα
Έτος: 2024
Χώρα: Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Κύπρος
Διάρκεια: 123′
Σκηνοθεσία: Πέννυ Παναγιωτοπούλου
Ηθοποιοί: Γιάννης Καράμπαμπας, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Αλεξάνδρα Σακελλαρόπουλου, Γαρουφαλίνα Κοντόζου, Έλενα Μαυρίδου, Ευθαλία Παπακώστα, Μυρτώ Αλικάκη, Νικόλας Παπαγιάννης, Αντρέας Νάτσιος, Μαρία Κατσανδρή
Παραγωγή: P.P Productions
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 20 Μαρτίου 2025

7/10    (από 25 αξιολογήσεις χρηστών)

Πληροφορίες από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Δημοσιεύματα
-«Wishbone»: Η Πέννυ Παναγιωτοπούλου μάς αποκαλύπτει trailer, αφίσα και ψυχή της νέας της ταινίας – flix.gr
-Wishbone της Πέννυς Παναγιωτοπούλου: Δύσκολοι αποχαιρετισμοί και εργασιακή ανασφάλεια – prin.gr
-“Wishbone”: Από το διήγημα στην μεγάλη οθόνη – ertnews.gr
-Η Πέννυ Παναγιωτοπούλου και η Κάλλια Παπαδάκη μας μίλησαν για το Wishbone – athensvoice.gr

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (2,5/5)
…Ευαίσθητη και διεισδυτική περιγραφή οικείων χώρων και αναγνωρίσιμων χαρακτήρων παγιδευμένων σε καθημερινά δράματα· ειλικρινή, μα υπερβολικά στρογγυλεμένα και χαμηλότονα… Περισσότερα→

Ηλίας Δημόπουλος – cinemagazine.gr (2,5/5)
…Έντιμο δράμα χαρακτήρα και νεοελληνικής πραγματικότητας με ουμανιστικές σημασίες και κινηματογραφικές αδυναμίες… Περισσότερα→

Ηλίας Φραγκούλης – FreeCinema (2/5)
…Σεβαστή η ικανότητα της Πέννυς Παναγιωτοπούλου στο να κάνει ανθρώπινο, κοινωνικό σινεμά, όμως, η εμμονή στις απώλειες (από πατεράδες και… σκύλους, τώρα και σε αδελφούς) καταντά ένα επικίνδυνο μοτίβο για τη φιλμογραφία της, η οποία, τελικά, ταυτίζεται τόσο πολύ και με τα αδιέξοδα των ηρώων της, σε βαθμό να της στερεί δρόμους διαφυγής προς άλλες εκφράσεις δραματουργίας και ειδών… Περισσότερα→

Λήδα Γαλανού – FLIX (3/5)
…Σ’ αυτή τη θαρραλέα και τόσο παθιασμένα κινηματογραφική επιλογή, η Παναγιωτοπούλου δίνει ένα ρυθμό ήσυχο και αργό. Εδώ δεν υπάρχουν οι εξάρσεις και τα σκαμπανεβάσματα ενός κλασικού μελοδράματος, αλλά μια παράθεση χτυπημάτων της μοίρας που, διατυπωμένη χαμηλότονα, σε κάνει ν’ αναζητάς το κρεσέντο, ή την κάθαρση, ή την ταύτιση, πολύ γρηγορότερα απ’ όσο έρχεται… Περισσότερα→

Γιάννης Βασιλείου – LiFO (2/5)
…Η κατασκευή είναι προσεγμένη, μα, δυστυχώς, το σενάριο επαναλαμβάνεται και πελαγοδρομεί –όπως ο κεντρικός ήρωας, αν θέλουμε να δούμε το ποτήρι μισογεμάτο– με την πικρή κατάληξη να έρχεται πάνω που η ταινία αρχίζει να αποκτά εξωτερικό δραματικό ενδιαφέρον… Περισσότερα→

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (2/5)
…Η Παναγιωτοπούλου κατασκεύασε μια ταινία βυθισμένη στη μελαγχολία, στην θλίψη, στην οδύνη, ακόμα και στην απόγνωση, όλα όσα δικαιολογούν το στήσιμο μιας ιστορίας εξαιρετικά στενάχωρης, η οποία αναζητά διαρκώς μια ανάσα αλλά εκ των πραγμάτων δεν μπορεί πουθενά να την βρει…. Περισσότερα→

Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (2,5/5)
…Κοινωνικό σινεμά με γερές δόσεις ηθικής εξερεύνησης. Τιμιότατο, με πλούσιο σύμπαν, αλλά ερμηνευτικά περιορισμένο και σε σημεία σχηματικό… Περισσότερα→

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (3/5)
…Η χαμηλότονη αφήγηση και οι έντιμες προθέσεις χαρίζουν στο φιλμ ειλικρίνεια που ενισχύεται από την παρουσία του πρωταγωνιστή… Περισσότερα→

Πάρις Μνηματίδης – MOVE IT (2,5/5)
…Παρότι λίγο αμήχανο ως προς το πώς να ξεμπλέξει το νοητό κουβάρι της πλοκής στο φινάλε, αφήνοντας αρκετά ανοιχτά μέτωπα τα οποία καταλήγουν σε αδιέξοδο, η νέα δημιουργία της Παναγιωτοπούλου μπορεί να υπερηφανεύεται πως εκπέμπει έναν πιο γνήσιο συναισθηματισμό από το πλειοψηφικό κομμάτι της σημερινής ελληνικής μυθοπλασίας… Περισσότερα→

Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr (3,5/5)
…Η μινιμαλιστική σκηνοθετική προσέγγιση της Παναγιωτοπούλου και η απλή γραμμική αφήγηση της ιστορίας αποκαλύπτουν την ψυχογραφία ενός άντρα που παλεύει με ηθικά διλήμματα, την επιβίωση και με τον ίδιο του τον εαυτό καθώς προσπαθεί να ορίσει τη δική του εικόνα ως πατρική φιγούρα μέσα σε μια κοινωνία όλο και πιο σκληρή και αδιάφορη… Περισσότερα→

Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
… η σκηνοθετική δεινότητα της Παναγιωτοπούλου είναι διαρκώς παρούσα. Όμως η μελοδραματική κορύφωση αφήνει ξεκρέμαστο το ειδικό βάρος της ιστορίας… Περισσότερα→

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…Η διάλυση του συστήματος Υγείας και η διάβρωση της Δικαιοσύνης είναι δύο μόνο σημαντικές παράμετροι του σεναρίου που καταδεικνύουν το όλον. Θα μπορούσε να είναι σινεμά του Λόουτς και των Νταρντέν, αλλά είναι δικό μας, και αυτό είναι ακριβοθώρητο στις μέρες μας, γι’ αυτό και πολύτιμο… Περισσότερα→

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…Μπορεί η ταινία να ήθελε ένα μικρό μάζεμα στη διάρκειά της, αλλά τελικά αυτό που μένει αδιαμφισβήτητα είναι η αγάπη για τον άνθρωπο και βεβαίως για το σινεμά, το οποίο τιμά για μία ακόμη φορά τόσο η Παναγιωτοπούλου όσο και η ερμηνεία του Καράμπαμπα… Περισσότερα→

Άγγελος Πολύδωρος – Αμαρυσία
…Η σκηνοθεσία είναι δεμένη και γρήγορη, οι ερμηνείες αρκετά καλές με τον Καράμπαμπα να ξεχωρίζει, η φωτογραφία με τις πνιγηρές αποχρώσεις, απεικονίζει τον ασφυκτικό κόσμο που περιτριγυρίζει τους χαρακτήρες και η μουσική υποβάλλει περισσότερο την ατμόσφαιρα. Συνολικά, έχουμε μια πολύ καλή ταινία… Περισσότερα→

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – Ertnews
…Στα μονοπάτια ενός επαναπροσδιορισμένου νεορεαλισμού, χαρίζει μια εσωστρεφή μα συνάμα και άγρια ερμηνεία από τον Γιάννη Καράμπαμπα, με τις έμπειρες Μαρία Κατσανδή και Μυρτώ Αλικάκη να απλοποιούν το φορτωμένο συναισθηματικά σύμπαν σε κάθε κίνδυνο να φορτωθεί παραπανίσιες ευθύνες… Περισσότερα→

Γιάννης Ν. Γκακίδης – Κέντρο Μελετών & Ερευνών για το Σινεμά
…Τελικά το επιθυμητό θα μείνει μετέωρο από την σκηνοθέτιδα για να συμπληρώσουμε εμείς κατά βούληση τις πιθανές επιλογές. Η τελευταία ειδυλλιακή εικόνα είναι μάλλον όνειρο του ήρωά μας, ή παραίσθηση, παρά η πραγματικότητα… Περισσότερα→