1949, ο Γιάννης, γιος αντάρτη, ξεριζώνεται από τη θαλπωρή του σπιτιού του στο χωριό, γιατί η γιαγιά του πείθεται να τον παραδώσει στις Παιδοπόλεις της Βασίλισσας Φρειδερίκης µε την ελπίδα ότι το εγγόνι της θα µάθει γράµµατα. Σε αυτά τα ιδρύµατα, όπου χειραγωγούνται οι ιδέες και οι επιθυµίες, το παιδί περνάει έξι από τα πιο τρυφερά χρόνια της ζωής του. Εφιάλτες και σκοτεινά αισθήµατα για τον πατέρα του στοιχειώνουν την καρδιά του…
Βασισμένη στα βιβλία «Διπλωμένα Φτερά» & «Θολός Βυθός» του Γιάννη Ατζακά.

Θολός βυθός – Giannis in the cities
Δράμα, Ιστορική, Πολιτική
Έτος: 2024
Χώρα: Ελλάδα
Διάρκεια: 90′
Σκηνοθεσία: Ελένη Αλεξανδράκη
Ηθοποιοί: Φίλιππος Μηλίκας, Μάριος-Κωνσταντίνος Γαλετζάς, Κωνσταντίνος Αθανασάκης, Αινείας Τσαμάτης, Αγνή Στρουμπούλη, Σίμος Κακάλας, Στέλιος Μάινας, Εύη Σαουλίδου, Αγλαΐα Παπά, Κωνσταντίνος Σειραδάκης, Katia Leclerc O’Wallis, Κάτια Γκουλιώνη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Θέμης Πάνου, Μαρία Καλλιμάνη, Ανδρέας Μαριανός, Μανώλης Μαυροματάκης

6,5/10    (από 13 αξιολογήσεις χρηστών)

Περισσότερες πληροφορίες από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και από το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (3/5)
…Ασπρόμαυρος, λιτός και χωρίς «εφετζίδικες» προσθήκες μελοδραματισμού, ο «Θολός βυθός» είναι η καλύτερη και η πιο ουσιαστική ταινία μυθοπλασίας της Αλεξανδράκη, με μεγάλη απόσταση από την δεύτερη. Το μόνο κρίμα, εδώ, είναι που το φινάλε έρχεται πάρα πολύ απότομα και κατά κάποιο τρόπο αδικεί την ταινία που θα μπορούσε να είναι άλλη τόση… Περισσότερα→

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress (3,5/5)
…Όλες σκηνές με βάση ένα καλογραμμένο σενάριο, δοσμένες με ένα καθαρά ρεαλιστικό στιλ, συνδυασμένες με φανταστικές σκηνές, στις οποίες κυριαρχεί το λάιτ-μοτίβ του πατέρα αντάρτη να προχωρεί καβαλάρης σε ένα ξηρό, στεγνό τοπίο, σκηνές ενισχυμένες από τη μαυρόασπρη φωτογραφία του Διονύση Ευθυμιόπουλου, την ωραία, ατμοσφαιρική μουσική του Νίκου Ξυδάκη και τις πολύ καλές ερμηνείες από το καστ των ηθοποιών… Περισσότερα→

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (2,5/5)
…Η Αλεξανδράκη δεν επιδιώκει να κάνει τόσο να φτιάξει μια ατόφια πολιτική ταινία όσο ένα σκληρό χρονικό επώδυνης (και πρόωρης ενηλικίωσης) που ταυτόχρονα μετατρέπεται σε μια συγκινητική μελέτη για τη λειτουργία της μνήμης και το τέλος της αθωότητας… Περισσότερα→

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (2,5/5)
…Τρυφερή προσέγγιση μιας σκληρής, απάνθρωπης εποχής μέσα από ένα απλοϊκά στημένο χρονικό ενηλικίωσης. Νοσταλγικό, μα φτωχό ως παραγωγή, προσπαθεί να διατηρήσει ζωντανή την πολύτιμη ιστορική μνήμη… Περισσότερα→

Ηλίας Δημόπουλος – cinemagazine.gr (2,5/5)
….η ταινία είναι μια εξαιρετικά καλλιγραφημένη φωτογραφικά δημιουργία, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από διευθύνσεις φωτογραφίας που έχουμε εκθειάσει την τελευταία 10ετία στο παγκόσμιο σινεμά, μια ευγενώς (επιμένω) ανθρωποκεντρική δημιουργία, που επανέρχεται (καλύτερα: υπεισέρχεται) ίσως επίκαιρα, ίσως κι εντελώς ανεπίκαιρα, σε μια θεματική που μέχρι σήμερα ο ελληνικός κινηματογράφος, με την συστηματική εξαίρεση του Θόδωρου Αγγελόπουλου, έχει αποτύχει οικτρά να δει ισοβαρώς στο διαλεκτικό ιστορικό της πρίσμα και την βαθιά της συναισθηματική αλληλεπίδραση.. Περισσότερα→

Μανώλης Κρανάκης – FLIX (3/5)
…Δράμα δεν υπάρχει, με την γνώριμη και, σε στιγμές εδώ αναίτια απούσα, έννοια του όρου, καθώς το σενάριο ακολουθεί αυτή την αφαιρετική, ισχνή σε δραματουργία αλλά πιο πυκνή σε αισθήσεις διαδρομή της μνήμης που δίνει και το ρυθμό της «ενηλικίωσης»… Περισσότερα→

Γιάννης Βασιλείου – LiFO (2,5/5)
…η δημιουργός επιχειρεί μια φιλμική βουτιά στον θολό βυθό των παιδικών αναμνήσεων του ενήλικου ήρωα δίχως μεγαλοστομίες, παρά τη φιλοδοξία ενός εγχειρήματος που διατρέχει τόσες ιστορικές περιόδους και επιθυμεί τη μετάβαση από το ειδικό στο γενικό, δίχως να αφήνει την εντύπωση μιας στρατευμένης δημιουργίας, παρά την ξεκάθαρη πολιτική στάση του… Περισσότερα→

Αχιλλέας Βασιλείου – Cinepivates (3,5/5)
…μία από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες των τελευταίων ετών, υπόδειγμα έρευνας αλλά και κινηματογραφικής αναζήτησης, αποφεύγει με τον καλύτερο τρόπο να προπαγανδίσει και χρησιμοποιεί την τέχνη του σινεμά και την ποίηση του για να μας μεταφέρει σε μία παιδική ηλικία που διεκόπη απότομα εξαιτίας πολιτικής πραγματικότητας αλλά οδήγησε ευτυχώς σε μία πλήρη συνειδητοποίηση… Περισσότερα→

Νόρα Μαυρίδη – MOVE IT (2,5/5)
…Η αφηγούμενη ιστορία παρουσιάζει σίγουρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο από ιστορική όσο και από ψυχαναλυτική σκοπιά, εντούτοις η μεταφορά των βιβλίων στη μεγάλη οθόνη γίνεται μάλλον διεκπεραιωτικά και κλασικότροπα… Περισσότερα→

Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr (2/5)
…μοιάζει περισσότερο με ένα έργο που έχει ως πρώτο μέλημα να αναδείξει την Ιστορία και τη συλλογική δυστυχία ενός έθνους μέσα από την παρουσίαση διάσπαρτων αναμνήσεων, παρά να εστιάσει στον πρωταγωνιστή του και, μέσα από την προσωπική του ιστορία, να μετατρέψει το ατομικό σε συλλογικό… Περισσότερα→

Τάσος Ντερτιλής – GRAND Magazine (3,5/5)
…Θολός λοιπόν ο βυθός του πηγαδιού της ιστορικής μνήμης όπως θολές και οι αναμνήσεις ενός παιδιού που δεν πρόλαβε να ζήσει την παιδική του ηλικία όπως θα έπρεπε. Όπως θολές και οι αναμνήσεις τόσων χιλιάδων παιδιών απανταχού του κόσμου που είναι αθώα θύματα πολεμικών ενεργειών ακόμη και τώρα που μιλάμε. Αυτά τα παιδιά δεν πρέπει ποτέ να τα ξεχάσουμε. Κι αυτή η πολύτιμη ταινία είναι μια μικρή κιβωτός ανθρωπιστικών αξιών… Περισσότερα→

Άγγελος Πολύδωρος – Αμαρυσία
…μια πολύ καλή -και χωρίς μελοδραματισμούς- ταινία με θέμα τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο στην Ελλάδα… Περισσότερα→

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…Η Αλεξανδράκη, στέκεται κυρίως στην ιστορία και τα γεγονότα, χάνοντας την εμβάθυνση στους χαρακτήρες, πολλοί απ’ τους οποίους μένουν αστήρικτοι, ενώ και τα σχολιαστικά voiceover του συγγραφέα θα μπορούσαν να εκλείπουν… Περισσότερα→

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…δεν θεωρούμε μάταιη την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, δηλαδή τον δίκαιο, ηρωικό και μεγαλειώδη αγώνα του ΔΣΕ. Γιατί μια σκηνή στη Βουλγαρία δεν είναι ικανή να παράξει συμπεράσματα για τον σοσιαλισμό που χτίστηκε σε αυτές τις χώρες. Γιατί οι χώρες αυτές υποδέχτηκαν με ανοιχτή αγκαλιά τους πολιτικούς πρόσφυγες και τα παιδιά τους… Περισσότερα→