Η εβδομηντάχρονη Μαχίν ζει μόνη στην Τεχεράνη από τότε που έμεινε χήρα και η κόρη της μετανάστευσε στην Ευρώπη. Όταν όμως εμφανιστεί ξαφνικά μια ρωγμή στο μέχρι πρότινος αρραγές μέτωπο της μοναξιάς της, η ερωτική της ζωή θα αποκτήσει νέα πνοή, και η καρδιά, μαζί με το σπίτι της, θα ανοίξουν και πάλι για έναν άνδρα. Μόνο που το αναπάντεχο φλερτ τους θα εξελιχτεί σε ένα βράδυ που από κάθε άποψη θα μείνει αξέχαστο.

Το αγαπημένο μου γλυκό – Keyke mahboobe man – My Favourite Cake
Κωμωδία, Δράμα, Ρομαντική
Έτος: 2024
Χώρα: Ιράν, Γαλλία, Σουηδία, Γερμανία
Διάρκεια: 97′
Σκηνοθεσία: Maryam Moghadam, Behtash Sanaeeha
Ηθοποιοί: Lili Farhadpour Esmaeel Mehrabi, Mansoore Ilkhani
Διανομή: Weird Wave
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 2025

7,5/10    (από περίπου 4600 αξιολογήσεις χρηστών)

  80/100 (από 8 κριτικές)

Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής και Βραβείο FIPRESCI – Berlinale 2024

Τον Σεπτέμβριο του 2023, όταν ο Moghaddam και η Sanaeeha θέλησαν να ταξιδέψουν στο Παρίσι για το post-production της ταινίας, τα διαβατήριά τους κατασχέθηκαν και απειλήθηκαν με ποινικές διώξεις.[ Ακολούθησε μια επιδρομή στο σπίτι του μοντέρ της ταινίας από τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας, κατά την οποία κατέσχεσαν και άλλο υλικό που σχετίζεται με την παραγωγή. Τα μέσα ενημέρωσης είδαν μια σύνδεση σε αυτές τις ενέργειες με την ταινία τους του 2020 «Ballad of a White Cow», η οποία συνάντησε την οργή της αυστηρής ισλαμικής κυβέρνησης του Ιράν.
Τον Δεκέμβριο του 2023, περίπου 30 κινηματογραφικές οργανώσεις, φεστιβάλ και κινηματογραφιστές, καθώς και μη κυβερνητικές οργανώσεις για την ελευθερία της έκφρασης, έγραψαν ανοιχτή επιστολή καλώντας τις ιρανικές αρχές να άρουν αμέσως όλες τις κατηγορίες εναντίον του διδύμου και να άρουν την ταξιδιωτική απαγόρευση. Μεταξύ των υπογραφόντων περιλαμβάνεται η Μπερλινάλε, ο Διεθνής Συνασπισμός για Κινηματογραφιστές σε κίνδυνο (ICFR) και η PEN Αμερικής.
Τον Ιανουάριο του 2024, μετά την υποψηφιότητά της για να διαγωνιστεί στην 74η Μπερλινάλε, το φεστιβάλ ζήτησε και πάλι ελευθερία ταξιδιού και ελευθερία έκφρασης για το σκηνοθετικό δίδυμο.
Τον Δεκέμβριο του 2024 οι σκηνοθέτες, στους οποίους απαγορεύτηκε να κάνουν ταινίες, να εργάζονται και να ταξιδεύουν, δικάστηκαν στο Ιράν, κρατήθηκαν στη φυλακή Evin, για προπαγάνδα κατά του καθεστώτος, παραβίαση των ισλαμικών κανόνων κάνοντας μια χυδαία ταινία και διάδοση πορνείας και ελευθερισμού.
Το My Favorite Cake έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στις 16 Φεβρουαρίου 2024, στο πλαίσιο του 74ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Η ιρανική κυβέρνηση δεν επέτρεψε στους σκηνοθέτες να παρευρεθούν, γι’ αυτό εξέδωσαν μια δήλωση που διαβάστηκε πριν την προβολή από την ηθοποιό Lily Farhadpour:
«Έχουμε καταλήξει να πιστεύουμε ότι δεν είναι πλέον δυνατό να αφηγηθεί κανείς την ιστορία μιας Ιρανής γυναίκας ενώ υπακούει σε αυστηρούς νόμους όπως το υποχρεωτικό χιτζάμπ. Γυναίκες για τις οποίες οι κόκκινες γραμμές εμποδίζουν την απεικόνιση της αληθινής τους ζωής, ως πλήρεις άνθρωποι. Αυτή τη φορά, αποφασίσαμε να περάσουμε όλες τις περιοριστικές κόκκινες γραμμές,και δεχθήκαμε τις συνέπειες της επιλογής μας να Δώσουμε μια πραγματική εικόνα των Ιρανών γυναικών – εικόνες που έχουν απαγορευτεί στον ιρανικό κινηματογράφο από την Ισλαμική Επανάσταση…
Το αγαπημένο μου γλυκό είναι μια ταινία που έγινε εξυμνώντας τη ζωή. Είναι μια ιστορία που βασίζεται στην πραγματικότητα της καθημερινής ζωής των γυναικών της μεσαίας τάξης στο Ιράν, μια προσεκτική ματιά στη μοναξιά μιας γυναίκας καθώς μπαίνει στα χρυσά της χρόνια. Ένα όραμα της πραγματικότητας της ζωής των γυναικών που δεν έχει ειπωθεί συχνά. Είναι μια ιστορία που είναι αντίθετη με την κοινή εικόνα των Ιρανών γυναικών και παρόμοια με τις ιστορίες ζωής πολλών μοναχικών ανθρώπων σε αυτόν τον πλανήτη, σχετικά με την απόλαυση των σύντομων, γλυκών στιγμών της ζωής…
Κυρίες και κύριοι, αφιερώνουμε περήφανα την πρεμιέρα μας στις έντιμες και γενναίες γυναίκες της χώρας μας που έχουν περάσει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για κοινωνική αλλαγή, που προσπαθούν να γκρεμίσουν τα τείχη των απαρχαιωμένων και απολιθωμένων πεποιθήσεων και που θυσιάζουν τη ζωή τους για να επιτύχουν την ελευθερία».
Πηγή: Βικιπαίδεια

Περισσότερες πληροφορίες από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Ιάκωβος Γωγάκης – screeneye.gr (4/5)
…είναι χάρμα οφθαλμών. Είναι ένας ύμνος στη ζωή και στην εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου να νιώσει ξανά ζωντανός, ανεξαρτήτως ηλικίας ή κοινωνικών συνθηκών. Η ακρίβεια με την οποία οι δύο πρωταγωνιστές, η Λίλι Φαρχανπούρ και ο Ισμαήλ Μεχραμπί κινούνται στον χώρο, σε συνδυασμό με τις υποδειγματικές εναλλαγές συναισθημάτων της Λίλι Φαρχανπούρ, δημιούργησαν μια αίσθηση μαγείας, όπου η μοναξιά προσωρινά υποχωρεί και η ανθρώπινη σύνδεση κυριαρχεί… Περισσότερα—>>>

Πόλυ Λυκούργου – FLIX (3,5/5)
…Μία τρυφερή, γλυκόπικρη, ανατρεπτική δραμεντί που υπόσχεται να σας γλυκάνει και να σας συγκινήσει, κερνώντας ένα κομμάτι από την πίτα της μοναξιάς – αλλά και της πολιτικής ελπίδας που σιγοψήνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες της Ιρανικής απολυταρχίας… Περισσότερα—>>>

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress (3,5/5)
…μια όμορφη, γλυκιά, συγκινητική, ταυτόχρονα απολαυστική ταινία, που με το δικό της ευφυή τρόπο κριτικάρει τα καταπιεστικά καθεστώτα… Περισσότερα—>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3,5/5)
…ένα γλυκόπικρο φιλμ με αρκετό χιούμορ, μια σημαντική ανατροπή αλλά και κάποια αμηχανία προς το φινάλε, η οποία πάντως δεν επισκιάζει ιδιαίτερα το σύνολο… Περισσότερα—>>>

Παύλος Γκουγιάννος – MOVE IT (3,5/5)
…Βαθιά ρομαντική και σκληρά ανθρώπινη, συνειδητά αφήνει τον αναβρασμό έξω από την αφήγηση, θέλοντας περισσότερο να προβάλλει αφενός ότι η αγάπη δεν γνωρίζει ηλικία και φραγμούς, αφετέρου τους περιορισμούς και την καταπίεση που βιώνει μια γυναίκα στο Ιράν, βλέποντας την Μαχίν να προσέχει μην την δει κανένα μάτι και βρεθεί στην αστυνομία και στην φυλακή… Περισσότερα—>>>

Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr (3/5)
…Παρά το βεβιασμένο φινάλε της, ωστόσο, η ταινία τολμά να αφηγηθεί μια ιστορία αγάπης που «ανθίζει» μέσα σε ένα απολυταρχικό καθεστώς, και μια ιστορία αγάπης κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι πάντοτε σημαντική… Περισσότερα—>>>

Γιάννης Βασιλείου – LiFO (3/5)
…θα παρακολουθήσουμε μαγεμένοι δυο ώριμους ανθρώπους να συζητούν, να φλερτάρουν, να χορεύουν και να παρασκευάζουν το γλυκό του τίτλου – ο έρωτας περνάει από το στομάχι. Το σκηνοθετικό δίδυμο συλλαμβάνει τον ρυθμό της βραδιάς και κατευθύνει τους δύο (εξαιρετικούς) ηθοποιούς του αναλόγως… Περισσότερα—>>>

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (3/5)
…ένα ζεστών συναισθημάτων δράμα, το οποίο διαθέτει πολιτικοινωνική ευαισθησία, αλλά και σεναριακές εκπλήξεις… Περισσότερα—>>>

Βαρβάρα Κοντονή – cinemagazine.gr (3/5)
…το φιλμ είναι όπως ακριβώς και το γλυκό του τίτλου – κέικ με άνθη πορτοκαλιάς και βανίλια: εξαιρετικά εύγεστο και ευχάριστο εξωτερικά, με μια απρόσμενα πικρή «καρδιά» στο εσωτερικό του…. Περισσότερα—>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (3/5)
…Εκεί που φοβάσαι ότι η αχίλλειος πτέρνα της ταινίας θα είναι η στατικότητα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο και σε αυτό βοηθούν οι φυσικές ερμηνείες των δύο εξαιρετικών ηθοποιών Λίλι Φαρχαντπούρ και Ισμαϊλ Μεχραμπί… Περισσότερα—>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (3/5)
…Η λαχτάρα για ζωή που πασχίζει να ανθίσει σε ένα σκοτεινό και απάνθρωπο περιβάλλον (η πολιτική χροιά του σεναρίου είναι προσεχτικά αποτυπωμένη για να μην βρουν το μπελά τους με το καθεστώς οι συνδημιουργοί Μάριαμ Μογκαντάμ και Μπεχτάς Σαανέχα) δίνει το καύσιμο στην ταινία που σε συνεπαίρνει με την απλότητα και την αυθεντικότητα της… Περισσότερα—>>>

Παναγιώτης Μήτσικας – FreeCinema (1,5/5)
…Αγνές προθέσεις, λαϊκό σινεμά με βλέψεις για crowd-pleaser, αλλά… μια εκτέλεση που σίγουρα θα κρατήσει το κοινό σε επίπεδα ναρκοληψίας… Περισσότερα—>>>

Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
…Η κοινωνική κριτική δεν απουσιάζει σχεδόν ποτέ – χωρίς όμως να σκεπάζει τις λεπτές αποχρώσεις μιας σχέσης που χτίζεται με μεγάλη προσοχή … Όσο για τον θεατή εδώ, θα βρει πολλά περισσότερα απ’ αυτά που περιμένει… Περισσότερα—>>>

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…Μια από τις ωραιότερες ταινίες της περσινής Berlinale με διαφορά. Μπορούμε να πούμε ότι ναι μεν εδώ το Ιράν κριτικάρεται με το γάντι, όμως για μια ακόμα φορά απαγορεύτηκε στους σκηνοθέτες να βγουν από τη χώρα… Περισσότερα—>>>

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…Με τη δύναμη μίας απλής όσο και υπαινιχτικής αφήγησης, διαλόγους που κρατούν τη θερμοκρασία του ενδιαφέροντος στα ύψη, απαλό σκηνοθετικό βλέμμα, γεμάτο ευγένεια και κατανόηση, το φιλμ χαρίζει μία ανάσα ανθρωπιάς, μίας γλυκύτητας που έχει ανάγκη η ζωή, αλλά και μιας καλά κρυμμένης αλλά ευδιάκριτης πίκρας, όπως πιστοποιεί και το φινάλε… Περισσότερα—>>>

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – Ertnews
…Στον ψαγμένο θεατή, προσφέρει μια δυνατή απεικόνιση της ζωής σε μια κοινωνία όπου η αγάπη, η χαρά, ακόμη και το γέλιο καταπιέζονται. Αυτό το στοιχείο κάνει την ταινία να είναι περισσότερο γνήσια και ουσιαστική… Περισσότερα—>>>

Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου – ΚΕΜΕΣ
…Οι συμπεριφορές οφείλουν να είναι πολιτικά ορθές και πάντα υπάρχει το «μάτι» του γείτονα που μπορεί να αποτυπώσει τις πιθανές παρεκτροπές. Ωστόσο, η βαρύτητα μετατοπίζεται αλλού σ΄ αυτό το μελαγχολικό αργόσυρτο δράμα για μια μονοτονία ζωής χωρίς εξάρσεις. Είναι βέβαια και μια ταινία πάνω στα γνωστά προβλήματα της τρίτης ηλικίας. Αργοί ρυθμοί, επαναλήψεις και σαφέστατα στοιχεία μελοδράματος που εκμαιεύουν την συμμετοχή των θεατών και τις επιδοκιμασίες τους… Περισσότερα—>>>

Γιάννης Ν. Γκακίδης- ΚΕΜΕΣ
…Η ιστορία των Μάριαμ Μογκαντάν-ΜΠεχτάς Σαναεχά είναι γλυκόπικρη και αληθοφανής, μα με απαισιόδοξο κλείσιμο. Μπορεί η ευτυχία να μην μας αιφνιδιάζει, αλλά ξέρει η ζωή να μας αιφνιδιάζει πυροβολώντας την ευτυχία… Περισσότερα—>>>