Ένα θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα αναστατώνει τη χειμωνιάτικη ραστώνη του τουριστικού θέρετρου. Ο Γιάννης κι η Κατερίνα καταφθάνουν σοκαρισμένοι για να αναγνωρίσουν το θύμα στο τοπικό νοσοκομείο. Μαζί αλλά και χωριστά, θα προσπαθήσουν να συνδέσουν κομμάτια του παζλ της ζωής που χάθηκε, ερχόμενοι αντιμέτωποι με μια σειρά από αναπάντεχες αποκαλύψεις. Και δεν είναι οι μόνοι. Στο απόκοσμο παραθαλάσσιο μπαρ της περιοχής, το Αρκάντια, η Κατερίνα θα συναντήσει μια αλλόκοτη συντροφιά από απροσδόκητους συνοδοιπόρους.

Αρκάντια, Arcadia
Δράμα, Μυστηρίου
Έτος: 2024
Χώρα: Ελλάδα, Βουλγαρία, ΗΠΑ
Διάρκεια: 99′
Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζώης
Ηθοποιοί: Βαγγέλης Μουρίκης, Αγγελική Παπούλια, Έλενα Τοπαλίδου, Νικόλας Παπαγιάννης
Διανομή: Tanweer
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 23 Ιανουαρίου 2025

6,5/10    (από 136 αξιολογήσεις)

Το site της ταινίας (homemadefilms.gr)

Το site της ταινίας (fossproductions.gr)

Πληροφορίες από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Βραβεία/Διακρίσεις:
-Βραβείο FIPRESCI στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
-Βραβείο Σκηνοθεσίας «Καρδιά του Σεράγεβο» – Sarajevo International Film Festival 2024,
-Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού – Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Χονγκ Κονγκ 2024

Δημοσίευμα: Καταπέκτης για την κυβέρνηση ο Γιώργος Ζώης στο 30ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο.
Δείτε τις δηλώσεις του:

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (3,5/5)
…Μια βαθύτατα πονεμένη ωδή για την απώλεια, τον θάνατο, την ενοχή, τον ανερμήνευτο φόβο, την αμαρτία, την προδοσία, την μετάνοια αλλά και την προσδοκία. Μπράβο του… Περισσότερα→

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (2,5/5)
…Είναι δυνατή η κεντρική ιδέα του σεναρίου … Το εύρημα της συνύπαρξης νεκρών και ζωντανών μπορεί να μην είναι καινούργιο στον κινηματογράφο ..αλλά αξιοποιείται με μια υποδειγματική γραφή μαγικού ρεαλισμού, που ενίοτε αποκτά στοιχεία σπάνιας ενσυναίσθησης ως προς το δράμα που βιώνουν όλοι ανεξαιρέτως οι χαρακτήρες…. Περισσότερα→

Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (3/5)
…Μπορεί σε σημεία να μοιάζει δυσπρόσιτη, αλλά με έναν παράδοξο τρόπο αυτή είναι μια ταινία που, ειλικρινά, μπορεί να μείνει ζωντανή στις σκέψεις σου για πάρα πολύ καιρό… Περισσότερα→

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος (3/5)
…Ο τρόπος, δε, που το κάνει είναι εμπνευσμένος και φανερώνει ότι έχει και τη βούληση και την ικανότητα να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη ιδέες που παρεκκλίνουν από την πεπατημένη πάνω σε ένα χιλιοειπωμένο θέμα, που προκαλεί βαθιά συγκίνηση και νοσταλγία… Περισσότερα→

Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2,5/5)
…Ως κατασκευή και αισθητική, η ταινία του είναι αξιοθαύμαστη, της λείπει ωστόσο η κάπως αναλυτικότερη πλοκή και λίγο περισσότερη «ψυχή», για να συναντήσει αυτές των πρωταγωνιστών του… Περισσότερα→

Σπύρος Δούκας – FILMY (2,5/5)
…είναι μια αξιόλογη δουλειά, με μια πάντα εξαιρετική Αγγελική Παπούλια να κλέβει εδώ την παράσταση, με περίσσειες φρέσκες οπτικές και ποιητικές ιδέες που λείπουν από το ελληνικό σινεμά, και ο Γιώργος Ζώης είναι σαφώς οραματιστής και ταλαντούχος… Περισσότερα→

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (3/5)
…Στοιχεία φαντασίας εισβάλλουν διακριτικά και τελικά στοιχειώνουν ολοκληρωτικά ένα υποβλητικά ατμοσφαιρικό και τελετουργικών ρυθμών ψυχολογικό δράμα πάνω στη διαχείριση της απώλειας… Περισσότερα→

Γιάννης Βασιλείου– cinemagazine.gr (3,5/5)
…Παρά τις παράφωνες weird πινελιές, το «Arcadia» του Γιώργου Ζώη είναι μια απρόσμενα συναισθηματική δημιουργία, στοιχειωμένη από τα νοτισμένα, περιεκτικά βλέμματα της Αγγελικής Παπούλια και του Βαγγέλη Μουρίκη, με στιγμές γνήσιας τρυφερότητας αλλά κι ατόφιας ελληνικότητας… Περισσότερα→

Ηλίας Φραγκούλης – FreeCinema (1/5)
…η προσέγγιση του «Αρκάντια» μένει ευνουχισμένη, ίσως έρμαιο αποσπασματικών παρατηρήσεων, για ένα έργο που επίσης αποσπασματικά βρίσκει τις (οπτικές) αναλαμπές του, μέσα σ’ ένα χυμαδιό από σεκάνς οι οποίες αυτοθαυμάζονται για την «υπνωτιστική» υποβλητικότητά τους, ανίκανες να πουν κάτι παραπάνω… Περισσότερα→

Ρόμπυ Εκσιέλ– FLIX (3,5/5)
…η στενόχωρη απορία στο βλέμμα της Αγγελικής Παπούλια και το κουρασμένο πρόσωπο του Βαγγέλη Μουρίκη χαρτογραφούν από μόνα τους νομίζεις όλο το βάρος των ενοχών, και το αποτέλεσμα, μια ψυχανάλυση με τις συνεδρίες νοούμενες ως φιλμικές σεκάνς και περατωμένη επιδέξια -από τη μετάνοια έως την κάθαρση- με τους όρους του fantasy, φανερώνουν ένα δημιουργό πολύ πιο συγκροτημένο από εκείνον του «Interruption» προ οκταετίας… Περισσότερα→

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (3/5)
…Ο σκηνοθέτης αφομοιώνει οργανικά τις κινηματογραφικές του επιδράσεις, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ρέουσας μετάβασης, ζοφερό αλλά και τρυφερό, σχεδόν εξομολογητικό. Ειδικά στο πρώτο ημίωρο χτίζει σασπένς, εισάγοντας χαρακτήρες, ενώ αναπτύσσει έναν ιδιαίτερο δεσμό οικειότητας και εξάρτησης μεταξύ του πρωταγωνιστικού ζευγαριού… Περισσότερα→

Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr (2,5/5)
…ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον έργο, το οποίο όμως δυσκολεύεται να ξεδιπλώσει αφηγηματικά τις προοπτικές που αναδύονται από τις ιδέες του… Περισσότερα→

Αχιλλέας Βασιλείου – Cinepivates (3/5)
…Μπορεί σε σημεία το ΑΡΚΑΝΤΙΑ να ”μαυρίζει” υπερβολικά και το κλίμα της ταινίας να γίνεται παραπάνω νοσηρό από όσο θα έπρεπε, μπορεί στο τεχνικό κομμάτι του ήχου να μην τα πηγαίνει και τόσο καλά, όμως οι ευρηματικές ιδέες του που λειτουργούν άψογα, οι ηθοποιοί του και τελικά το μήνυμα της ως ταινία, το καθιστούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ελληνικά έργα των τελευταίων ετών. Με άποψη δηλαδή… Περισσότερα→

Aπόστολος Κίτσος – MOVE IT (3,5/5)
…Το σινεμά του Ζώη είναι εμπνευσμένο, πολύ σωστά απανεργοποιεί σταδιακά το υπερφυσικό όσο οδεύει προς το τέλος του και ενισχύει το ανθρώπινο δράμα, την ανάγκη να κλείσουν οι εκκρεμότητες, να συνεχίσουμε… Περισσότερα→

Ιάκωβος Γωγάκης – screeneye.gr (3/5)
…Η ταινία διαθέτει μια δύναμη επιβλητική και ο Ζώης μια μαεστρία στη δημιουργία έντασης , όμως δεν αποφεύγονται οι αρρυθμίες στις αφηγηματικές μεταβάσεις, όπως επίσης και η ανάπτυξη των χαρακτήρων αφήνει κάποια κενά… Περισσότερα→

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress (2/5)
…Ο Ζώης είχε ήδη δείξει με την πρώτη του ταινία «Interruption» πως ξέρει να αφηγείται σωστά, να φτιάχνει πλάνα εικαστικά ελκυστικά και να δημιουργεί το σωστό ρυθμό. Είναι πιστεύω καιρός να πάψει να προσπαθεί να μιμηθεί τον Μπουνιουέλ ή άλλους σκηνοθέτες και να χρησιμοποιήσει τα εκφραστικά του μέσα και τις γνώσεις του για να φτιάξει το δικό του, εντελώς προσωπικό, δρόμο… Περισσότερα→

Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
…αποτελεί μοναδική περίπτωση ταινίας που, αν και βαθιά ελληνική, δεν έχει προηγούμενο στο ελληνικό σινεμα. Ταινία δημιουργού, απ’αυτές όπου όλα συντονίζονται στη συχνότητα που απαιτείται για να αναπνεύσει αυτή η ιστορία, θα εκπλήξει πολλούς… Περισσότερα→

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…η ταινία κινείται ανάμεσα σε δύο κόσμους, δύο κόσμοι συνυπάρχουν στο ίδιο κάδρο, σε τέτοιο βαθμό που η ταινία μοιάζει να κινείται στο ρεύμα του «weird wave». Τούτο το «ψυχαναλυτικό» σενάριο είναι ένας διαρκής γρίφος, που δεν επιτρέπει στον θεατή να γίνει ένα με τους ήρωές του, δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό στην ολότητά του αν δεν καταφέρεις να «διαχωρίσεις» τους δυο κόσμους… Περισσότερα→

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…Και αν στην έναρξη, ο σκηνοθέτης στήνει ένα αξιοπρόσεκτο σασπένς, στο μέσον της ταινίας του φαίνεται ότι πελαγοδρομεί, χωρίς να έχει την ιδέα που θα απογειώσει το στόρι του. Υπάρχει, όμως και η τρίτη πράξη που ανανεώνει το ενδιαφέρον και δίνει την ευκαιρία να αξιοποιήσει τις καλές εμπνεύσεις του, με στόχο τη λύτρωση… Περισσότερα→