Μεγαλωμένος σε μια προβληματική γειτονιά, ο επαναστάτης έφηβος Clotaire ερωτεύεται τη συμμαθήτριά του Jackie, γοητευμένος από το ατρόμητο πνεύμα και την οξυδέρκειά της. Καθώς ο δυνατός πρώτος έρωτας ανθίζει ανάμεσα στους δυο τους, η ανεξέλεγκτη βία των συμμοριών τον παρασύρει σε ένα πολύ πιο σκοτεινό μονοπάτι και τελικά καταστρέφει όλα όσα έχουν χτίσει, όταν κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Μετά από πολλά χρόνια χώρια, ζώντας διαμετρικά διαφορετικές ζωές, οι ερωτευμένοι εραστές ανακαλύπτουν ότι κάθε μονοπάτι που πήραν τους οδηγεί ξανά κοντά, αλλά θα θριαμβεύσει η αγάπη έναντι στην αναζήτηση του Clotaire για εκδίκηση;

Ραγισμένες καρδιές – L’amour ouf – Beating Hearts
Αστυνομική, Δράμα, Ρομαντική
Έτος: 2024
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο
Διάρκεια: 166′
Σκηνοθεσία: Gilles Lellouche
Ηθοποιοί: Adèle Exarchopoulos, François Civil, Mallory Wanecques, Benoît Poelvoorde.
Διανομή: Feelgood Entertainment
Πρεμιέρα:  27 Μαρτίου 2025

7,3/10    (από περίπου 2000 αξιολογήσεις)

Ανταποκρίσεις από τις Κάννες

-L’amour Ouf: Μία από τις χειρότερες ταινίες που έχουμε δει ποτέ στο διαγωνιστικό των Καννών -Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος (LiFO)

-Κάννες 2024: Ουφ για το «L’ Amour Ouf» του Ζιλ Λελούς – Μανώλης Κρανάκης (FLIX)

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (2/5)
…Έρως ανίκατε μάχαν σε ένα ζωηρό, φιλόδοξο συνονθύλευμα που, υπερβολικό σε όλα του, διαπερνά με θράσος τα κινηματογραφικά είδη (μιούζικαλ, ρομαντική κομεντί, κοινωνικό δράμα, γκανγκστερική περιπέτεια)… Περισσότερα→

Βαρβάρα Κοντονή – cinemagazine.gr (2,5/5)
…μπορεί κανείς να απολαύσει μερικές καλές στιγμές, όπως η σεκάνς με τον χορό των εφήβων ή οι σκηνές της Εξαρχόπουλος (οι ερμηνείες της παραμένουν «μαγνητικές»), όμως πέρα από αυτά δύσκολα θα μπορέσει κάποιος να συγκρατήσει κάτι άλλο, άξιο αναφοράς το οποίο θα τον κάνει να θυμάται τούτη την ταινία πολύ μετά την θέασή της… Περισσότερα→

Ηλίας Φραγκούλης – FreeCinema (1/5)
…κατά βάθος είναι η επιτομή του λαϊκού σινεμά… περασμένων δεκαετιών, αλλά η μεγαλεπήβολη και flashy σκηνοθετική πρόταση του Λελούς επιδιώκει να μας πείσει ότι παρακολουθούμε κάτι πιο σημαντικό καλλιτεχνικά και εναρμονισμένο στο σήμερα δημιουργικά. Τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει … Περισσότερα→

Μανώλης Κρανάκης – FLIX (1,5/5)
…ένα blockbuster που παρά το πετυχημένο λογοπαίγνιο του τίτλου του σε κάνει να πεις «ουφ» αρκετά νωρίς μέσα στα εξωφρενικά 166 λεπτά του… Περισσότερα→

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (1/5)
…ο Ζιλ (Λελούς) και οι ραγισμένες καρδιές του τρελού του έρωτα δεν έχουν να φοβούνται κάτι δραματικό όπως βράβευση ή αποδοκιμασίες, παρά μόνο τη λήθη και το ουφ της ανακούφισης με τους τίτλους τέλους… Περισσότερα→

Σπύρος Δούκας – FILMY (0,5/5)
…υπάρχουν ξεκάρφωτες διάσπαρτες κωμικές πινελιές, οι ερμηνείες είναι πολύ διεκπεραιωτικές, και οι χαρακτήρες μονοδιάστατοι, μιας που το σενάριο υπακούει σε κάθε λογής κλισέ, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια να δώσει στους πρωταγωνιστές του κάποια υποτυπώδη ρεαλιστική υπόσταση… Περισσότερα→

Αχιλλέας Βασιλείου – Cinepivates (3/5)
…μία ταινία υπερφιλόδοξη που καταφέρνει να κερδίσει τον θεατή, να προκαλέσει ταυτόχρονα την εμπλοκή του όμως ταυτόχρονα και την αδιαφορία του σε σημεία, αλλά σίγουρα η προσπάθεια του Ζιλ Λελούς … αξίζει προσοχής αν και κάπου τα υλικά της συνταγής του δεν ήταν στις σωστές αναλογίες… Περισσότερα→

Πάρις Μνηματίδης – MOVE IT (1/5)
…Πραγματικά δεν περιγράφεται ο κινηματογραφικός αχταρμάς στον οποίο έχει οδηγηθεί εδώ ο Gilles Lellouche, γυρισμένος με τον τουπέ ενός κατά φαντασίαν αριστουργήματος… Περισσότερα→

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (2,5/5)
…έχει δυνατές συγκινήσεις, αφηγηματική συνέπεια, άξιους πρωταγωνιστές αλλά και μια ανισορροπία μεταξύ των δύο χρονικών περιόδων, με το κομμάτι της εφηβείας να είναι σαφώς ανώτερο της περιόδου ενηλικίωσης των δύο ερωτευμένων… Περισσότερα→

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (2/5)
…δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις (θεματικά και κατασκευαστικά) αντίστοιχες αμερικανικές. Το έχουμε δει πολλές φορές και αν είναι καλοφτιαγμένο, πάντα ελκύει την ώρα που το βλέπεις και μετά, σιγά -σιγά ξεχνιέται… Περισσότερα→

Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (2/5)
…Παροξυσμικό μελόδραμα με στοιχεία μιούζικαλ και αστυνομικού δράματος που δεν λειτουργεί όσο θα έπρεπε για να αξίζει τον κόπο… Περισσότερα→

Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3/5)
…στο δεύτερο μέρος…η αφήγηση παίρνει διαστάσεις μελοδράματος, ενισχυμένη και από χορευτικές σκηνές… Περισσότερα→

Άγγελος Πολύδωρος – Αμαρυσία
…η αρχή της ταινίας ξυπνάει μνήμες σε ορισμένο κοινό, αλλά από εκεί και ύστερα, η χημεία των Εξαρχοπουλός και Σιβίλ «δεν τραβάει»… Περισσότερα→

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…Το πώς ο Λελούς καταφέρνει να μη βαρεθεί ο θεατής από τη μεγάλη διάρκεια και το κλασικό γαλλικό ρομάντζο, αλλά αντιθέτως να το αποζητά σαν διαφυγή από τη βίαιη απεικόνιση της ζωής των συμμοριών, είναι αξιοπερίεργο. Ισως ευθύνεται ο ρυθμός της ταινίας, που είναι ασταμάτητος, ίσως τα έντονα κόκκινα, πράσινα, γαλάζια – αλλά με την υφή του φιλμ – χρώματα της φωτογραφίας, ίσως οι μουσικές που σπάνε τύμπανα και τα ένθετα σε ρυθμό βιντεοκλίπ που χρησιμοποιεί… Δεν ξέρουμε ακριβώς… Περισσότερα→

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
… Ο Λελούς, όσο προχωρά το φιλμ, παρά την ιλουστρασιόν παραγωγή, φορτώνει την ταινία με ανούσιο περιτύλιγμα και εμφανώς εκβιάζει το συναίσθημα, αγνοώντας τη σπουδαιότητα του σεναρίου και εγκλωβίζοντας τους ηθοποιούς σε ανούσιες παρουσίες… Περισσότερα→

Αλέξης Ν Δερμεντζόγλου – Κέντρο Μελετών & Ερευνών για το Σινεμά
…Πιστεύω πως το φιλμ θα το απολαύσετε ιδιαίτερα, ενώ στον γράφοντα άρεσε πολύ, παρά την μεγάλη διάρκειά του. Γυρίστηκε με πάθος, με υποδειγματικούς ηθοποιούς και εξαιρετικό soundtrack… Περισσότερα→