Έτος 1962. Συνέδριο φυσικής στις Άλπεις. Ιρανός καλεσμένος. Ένας μυστηριώδης πιανίστας. Ένας παράξενος σχηματισμός σύννεφων στον ουρανό και ένα μυστήριο που αναπτύσσεται κάτω από το βουνό. Ένα κβαντομηχανικό θρίλερ σε μαύρο και άσπρο.

Η θεωρία του σύμπαντος – Die Theorie von Allem – The Universal Theory
Δράμα, Μυστηρίου, Θρίλερ
Έτος: 2023
Χώρα: Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία
Διάρκεια: 118′
Σκηνοθεσία: Timm Kröger
Ηθοποιοί: Jan Bülow, Olivia Ross, Hanns Zischler, Gottfried Breitfuss
Πρεμιέρα: 26 Δεκεμβρίου 2024

6,1/10    (από 991 αξιολογήσεις)

  61/100 (από 11 κριτικές)

1962. Σε ένα επιστημονικό συνέδριο φυσικής στις Άλπεις, ένας νεαρός φοιτητής προσπαθεί να ολοκληρώσει τη διπλωματική του γύρω από μια προκλητική θεωρία για την ύπαρξη παράλληλων πραγματικοτήτων, ενώ σύντομα παράξενα φαινόμενα γύρω του μοιάζουν να την επιβεβαιώνουν: δυσοίωνες φιγούρες, αλλόκοτοι σχηματισμοί νεφών στον ουρανό, ανεξήγητοι θάνατοι και σωσίες, και –φυσικά– μια μυστηριώδης πιανίστρια την οποία ερωτεύεται σφόδρα. Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη που ξεπρόβαλε φέτος από το διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βενετίας, κουβαλά περήφανα τις επιρροές της από το «Europa» του Λαρς φον Τρίερ και το «π» του Ντάρεν Αρονόφσκι, αλλά κι από τον Χίτσκοκ και τα επιβλητικά χολιγουντιανά νουάρ του ’40 και του ’50, για να ξεδιπλώσει ένα φιλόδοξο κινηματογραφικό οικοδόμημα που ισορροπεί θαρραλέα μεταξύ κοσμικού θρίλερ και υπερβατικού love story, αποδεικνύοντας ανερυθρίαστα ότι μερικές φορές το στυλ είναι η ουσία.

ΤΙΜ ΚΡΟΥΓΚΕΡ
Σπούδασε στο European Film College στο Ebeltoft της Δανίας, έπειτα στη Filmakademie BW στο Ludwigsburg, στην Γερμανία. Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, και πτυχιακή του, «The Council of Birds» είχε την πρεμιέρα της στην Βενετία το 2014 στην «Εβδομάδα Κριτικής». Η παρούσα είναι η πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτη και σεναριογράφου.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
2023 Universal Theory
2014 The Council of Birds

Πηγή: Νύχτες Πρεμιέρας

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress (3,5/5)
…Σκηνές καθαρού, απόλυτου κινηματογράφου που πλημμυρίζουν την οθόνη, αντλώντας από τον κλασικό κινηματογράφο (από εκείνο του γερμανικού εξπρεσιονισμού μέχρι τον Χίτσκοκ και τον Λιντς), και σε παρασύρουν με τη δύναμη και τη ξεχωριστή ομορφιά τους… Περισσότερα—>>>

Νίκος Παλάτος – FreeCinema (3,5/5)
…Υποβλητική, αλλόκοτη και μυστηριώδης, η «Θεωρία του Σύμπαντος» αποτελεί μία υπενθύμιση πως στη ζωή και την Τέχνη όλα είναι ένας κύκλος. Κι ας αδυνατείς καμιά φορά να ενώσεις την περίμετρό του. Εύφημος μνεία και όλα τα βραβεία του… σύμπαντος στην καταπληκτική ασπρόμαυρη φωτογραφία του dp Ρόλαντ Στούπριχ… Περισσότερα—>>>

Παύλος Γκουγιάννος – MOVE IT (3,5/5)
…Ένα οπτικό κομψοτέχνημα, που εντυπωσιάζει και ξαφνιάζει, με σκηνές που εντυπωσιάζουν το μάτι, ένα αρκετά meta τέλος και μια ιστορία που όσο και αν δεν έχει τελικά την πολυπλοκότητα που θα ήθελε να έχει ή που η ίδια πιστεύει για τον εαυτό της, προσφέρει μια πολύ ενδιαφέρουσα mainstream ποπ ιστορία που διασκεδάζει και τραβάει την προσοχή του θεατή… Περισσότερα—>>>

Γιάννης Βασιλείου – LiFO (3/5)
…με τα ασπρόμαυρα φίλτρα, τις δραματικές αντιθέσεις σκότους και φωτός, τις αντανακλάσεις του τελευταίου σε καθρέπτες και παράθυρα και την παλιομοδίτικη μουσική του – από τα καλύτερα scores που ακούσατε σε αίθουσα μέσα στο έτος- ο Κρούγκερ αναφέρεται σε ένα σινεμά πιο σφιχτοδεμένο, πιο απλό (αλλά και σύνθετο μες στην απλότητα του), το οποίο κάπου χάσαμε στην πορεία… Περισσότερα—>>>

Αχιλλέας Βασιλείου – Cinepivates (3/5)
…Καταφέρνει να παραδώσει μαθήματα ύφους και στυλ και με την ωραία ιδέα των παράλληλων συμπάντων να μετατρέπεται σε ένα σενάριο που φλερτάρει με το σουρεαλιστικό θρίλερ, μπορεί στην αρχή να ξενίζει αλλά οι ξεκάθαρες απαντήσεις που δίνει, δεν αφήνoυν περιθώρια αμφισβήτησης… Περισσότερα—>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2,5/5)
…Η αισθητική του παρουσίαση αλλά και η επιστημονική του διάσταση είναι σίγουρα γοητευτικές, ωστόσο από ένα σημείο και έπειτα χάνει αρκετά στροφές, καταλήγοντας μάλλον να μπερδέψει τον θεατή παρά να του κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το φινάλε… Περισσότερα—>>>

Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr (2,5/5)
…Αν και αισθητικά υπέροχη, η ταινία δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει αφηγηματικά, μένοντας απλώς στην προσχηματική διήγηση μιας ενδιαφέρουσας ιστορίας που, με διαφορετική διαχείριση, θα είχε πολλές προοπτικές… Περισσότερα—>>>

Χρήστος Μπακατσέλος– FLIX (2,5/5)
…Ακόμα και αν η ταινία δεν καταφέρνει να ισορροπήσει τέλεια σε όλα αυτά που θέλει να πει, χάνοντας τον εαυτό της πολλές φορές μέσα σε μια πλοκή που γίνεται πιο ακατανόητη κι από την κβαντική φυσική, υπάρχουν στιγμές που σου προκαλεί ένα αίσθημα κοσμικού δέους… Περισσότερα—>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (2,5/5)
…δεν είναι εύκολη ταινία στην παρακολουθηση της αλλά είναι ένα πραγματικό έργο Τέχνης στην όψη, από αυτά που σπανίως βλέπουμε πλέον στον κινηματογράφο – πόσο μάλλον στο ασπρόμαυρο… Περισσότερα—>>>

Πάρις Μνηματίδης – FILMY (2/5)
…Διακρίνει κανείς εδώ έναν κινηματογραφιστή με αυτοπεποίθηση λόγω προϋπηρεσίας, που τεχνικά έχει αρκετούς άσους στο μανίκι του, αλλά που αδυνατεί ταυτόχρονα να χτίσει μια ολοκληρωμένη πλοκή και να βάλει μπροστά την ωριμότητα από τον ενθουσιασμό… Περισσότερα—>>>

Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (2/5)
…το συμπαθές αλλά εν τέλει δυσκίνητο φιλμ του Κρέγκερ είναι όμορφο και θα δώσει την επιφανειακή έστω αίσθηση μιας ανακάλυψης στους θεατές με την κατάλληλη διάθεση, όμως το σενάριο μοιάζει αμήχανο απέναντι στο πώς να προχωρήσει λίγα βήματα παρακάτω από την αρχική ιδέα του… Περισσότερα—>>>

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (2/5)
…Χιτσκοκικό μυστήριο κρυμμένο σε ατμοσφαιρικό νουάρ και τυλιγμένο σε sci-fi γρίφο. Μια πολυεπίπεδη σινε-κατασκευή που εντυπωσιάζει οπτικά, χάνεται όμως μέσα σ’ έναν (φιλοσοφικά και αφηγηματικά) αδιέξοδο λαβύρινθο… Περισσότερα—>>>

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…Η άψογη κινηματογράφηση της ίσως πιο εντυπωσιακά εικονογραφημένης ταινίας της χρονιάς, που διαθέτει και ένα ραδιούργο και υπαινικτικό χιούμορ, μάλλον κάποια στιγμή εξαντλείται και φτάνει στα όριά της, πέφτοντας σε τοίχο. Η πλοκή μοιάζει από ένα σημείο και μετά αδιαπέραστη, σαν τη κβαντική φυσική για έναν άσχετο και όλα μοιάζουν με ένα όνειρο που δεν εξηγείται… Περισσότερα—>>>

Αγγελική Καρυστινού – BOVARY
…το ανεκπλήρωτο love story και η έννοια της μνήμης, αλλά και των χαμένων ευκαιριών ,περνάει από το προσωπικό στο συλλογικό. Ίσως αν ο Κρόγκεν είχε εξαρχής εστιάσει σε αυτή την ιδέα, θα είχε καταφέρει πολύ περισσότερα, μιας και το στοιχείο της επιστημονικής φαντασίας που θέλει να ενθέσει δεν λειτουργεί τελικά προς όφελος του όλου εγχειρήματος… Περισσότερα—>>>