Η Μαρία Κάλλας, η σπουδαιότερη λυρική τραγουδίστρια που γνώρισε η ανθρωπότητα, ζει τις τελευταίες της ημέρες στο Παρίσι της δεκαετίας του 1970, προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της και τη ζωή της εν γένει.

Maria
Δράμα, Βιογραφία, Μουσική
Έτος: 2024
Χώρα: Ιταλία, Γερμανία, Χιλή, ΗΠΑ
Διάρκεια: 124′
Σκηνοθεσία: Pablo Larraín
Ηθοποιοί: Angelina Jolie, Kodi Smit-McPhee, Alba Rohrwacher
Διανομή: Cinobo και τη Faliro House
Πρεμιέρα: 5 Δεκεμβρίου 2024

6,7/10    (από 941 αξιολογήσεις)

  61/100 (από 46 κριτικές)

Πληροφορίες από τη Βικιπαίδεια

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (3,5/5)
…Ο σκηνοθέτης επιδιώκει (και καταφέρνει) να εισχωρήσει βαθιά μέσα στην ψυχή της Κάλλας και μας προσφέρει το πεδίο για να αφουγκραστούμε τις ενδόμυχες επιθυμίες της, τις σκέψεις, τις ανησυχίες της… Περισσότερα—>>>

Ορέστης Μαλτέζος – FILMY (3,5/5)
…Η βιογραφική του ταινία δεν είναι ένα σημειωματάριο όπου σημειώνει ημερομηνίες και γεγονότα, αλλά ένας καμβάς, ένα αφηρημένο πορτρέτο, ένας φόρος τιμής στην αθανασία ενός συμβόλου της τέχνης του, χτίζοντας την ταινία με την αίσθηση μιας όπερας όπου η “Μαρία” (σαν άλλη Τόσκα ή Κάρμεν) είναι το τραγικό πρόσωπο της ιστορίας της… Περισσότερα—>>>

Ηλίας Φραγκούλης – FreeCinema (3,5/5)
…Όχι μία παραδοσιακή βιογραφία διάσημης προσωπικότητας, γεγονός που θα ξενίσει μερίδα ενός αμύητου στο κάπως πιο «art-house» και πιο mainstream κοινού, του οποίου την προσοχή θα προσελκύσει το όνομα της Κάλλας (ακόμη και για… κουτσομπολίστικους λόγους!). Η όψη του φιλμ, από κάθε λεπτομέρεια της εικόνας μέχρι την παρουσία της Αντζελίνα Τζολί, αποτελούν ατού που δε σηκώνουν αντιρρήσεις…. Περισσότερα—>>>

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (3/5)
…η αντιπαράθεση ζωής και τέχνης παίρνει τραγικές διαστάσεις και ενώ κυριαρχεί μια σουρεαλιστικά ονειρική ατμόσφαιρα, η ερμηνεία της Αντζελίνα Τζολί (σχεδόν σίγουρη η οσκαρική υποψηφιότητά της) κάνει αυτό το λοξό ψυχογράφημα βαθύ, διεισδυτικό και συγκινητικά ανθρώπινο… Περισσότερα—>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (3/5)
…μια μουσική βιογραφία φτιαγμένη με αστείρευτη ευρηματικότητα, απρόσμενα χιουμοριστικά διαλείμματα αλλά και μεγαλειώδεις σκηνές όπως ακριβώς αξίζει στη θρυλική ντίβα του λυρικού τραγουδιού… Περισσότερα—>>>

Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr (3/5)
…Η ταινία τελικά δεν καταφέρνει να δώσει μια ολοκληρωμένη εικόνα για την ίδια την Κάλλας, παρά περισσότερο διογκώνει κατά κάποιον τρόπο τον μύθο γύρω από το όνομά της… Περισσότερα—>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3/5)
…η Αντζελίνα Τζολί, αφοσιωμένη, «διαβασμένη», αλλά και κάπως ποζάτη και πορσελάνινη για να υποδυθεί την Κάλλας στην τελευταία εβδομάδα της ζωής της. Αυτή η υπερβολικά ατσαλάκωτη εικόνα διαχέεται με έναν τρόπο και στην υπόλοιπη ταινία, δείχνοντας λιγότερη τόλμη (π.χ. από το «Σπένσερ») και στερώντας μας σε έναν βαθμό τη «Μαρία» που υπόσχεται ο τίτλος… Περισσότερα—>>>

Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (2,5/5)
…Χωρίς να ακολουθεί γραμμική αφήγηση ή παραδοσιακή δομή, η ταινία δεν ξετυλίγει ακριβώς, αλλά περισσότερο βυθίζεται στον ωκεανό του μυαλού και της περσόνας της Κάλλας σε αυτές τις τελευταίες μέρες της ζωής της – κάπως σαν αυτή η ταινία να είναι η «ζωή που περνάει μπροστά από τα μάτια της», καθώς πεθαίνει… Περισσότερα—>>>

Λουκάς Κατσίκας – cinemagazine.gr (2,5/5)
…Η Αντζελίνα Τζολί περιφέρεται επιβλητικά όμορφη υποδυόμενη τη Μαρία Κάλλας σε μια άψογα φροντισμένη ταινία την οποία μερικές φορές φαίνεται να ενδιαφέρουν λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει τα εντυπωσιακά σκηνικά- κοστούμια και η στιλιζαρισμένη της σκηνοθεσία…. Περισσότερα—>>>

Πόλυ Λυκούργου – FLIX (2,5/5)
…η αληθινή Κάλλας βγαίνει σε αρχειακό υλικό που ντύνει τους τίτλους τέλους, η φλόγα στα μάτια, το απείθαρχο γάργαρο γέλιο, η μεγάλη μύτη, οι καμπύλες, η θλίψη της είναι όλα larger than life. Και ξαφνικά οι «ατέλειες» βάζουν φωτιά και ξυπνούν την εικόνα…. Περισσότερα—>>>

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (2,5/5)
…όταν το βλέμμα της Αμερικανίδας ηθοποιού διασταυρώνεται με τη μνήμη ενός μελαγχολικού φαντάσματος, βρίσκεται στην πόλη μιας γυναίκας νεκρής που κανείς δεν τολμά να της το πει ανοιχτά, και η ταινία αποκτά το νόημα και τη σωστή της διάσταση… Περισσότερα—>>>

Νίνος Φένεκ Μικελιδης – Enetpress (2,5/5)
…Παρά τα φανταχτερά της χρώματα και τις κάποιες ωραία στημένες σκηνές, η ταινία δεν έχει τη δύναμη, την πρωτοτυπία και το πάθος που συναντάμε στις πρώτες ταινίες του Λαρέν, με τον σκηνοθέτη να μας παρουσιάζει μιαν εικόνα που τελικά δεν ξεφεύγει από την αγιοποίηση της ντίβας… Περισσότερα—>>>

Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
…Ο Λαρέν όμως δεν έχει τον σαρδόνιο κυνισμό του Γουάιλντερ. Μεγάλος λάτρης της όπερας ο ίδιος, μοιάζει εδώ να βρίσκεται σε μια έκσταση, αναζητώντας, όπως και οι θεατές του, το πρόσωπο γύρω από τον μύθο, πλαισιώνοντας στοργικά τόσο την Κάλλας όσο και την Αντζελίνα Τζολί (εντυπωσιακή, σε ρόλο τέρμα-αβανταδόρικο)… Περισσότερα—>>>

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…Η παραγωγή της ταινίας είναι αξιοπρόσεκτη, σκηνογραφία, ενδυματολογία και η φωτογραφία του Eντουαρντ Λάχμαν προσθέτει πολλά στις διακυμάνσεις του χαρακτήρα της. Μόνο συγκινημένος μπορεί να φύγει κάποιος από την αίθουσα, αρκεί να αφεθεί στην ατμόσφαιρα της ταινίας… Περισσότερα—>>>

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
…το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η επιλογή της Αντζελίνα Τζολί, που παρά τις προσπάθειές της, για μια πειθαρχημένη ερμηνεία, παραμένει μία πορσελάνινη κούκλα, δίχως τη φλόγα του χαρακτήρα της, τη σπίθα στη ματιά της, εκτεθειμένη σε πόζες και την αναγνωρίσιμη φωτογένεια της, ένα πλάσμα που προσπαθεί να κρύψει την ωραιοπάθειά της πίσω από μανιέρες τραυματισμένων ψυχολογικά ηρωίδων… Περισσότερα—>>>

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – Ertnews
…Η Αντζελίνα Τζολύ παραδίδεται ψυχή τε και σώματι στη «Μαρία» που με ενσυναίσθηση αγκαλιάζει, την πονεμένη, τη ραγισμένη, την από συνήθεια και μόνο- λαμπερή… Περισσότερα—>>>