Η Ροζά είναι η ψυχή της λαϊκής γειτονιάς της στην παλιά Μασσαλία. Μοιράζει την αστείρευτη ενέργειά της μεταξύ της οικογένειάς της, της εργασίας της ως νοσοκόμα και της πολιτικής της δέσμευσης να βοηθάει τους αδύναμους. Καθώς όμως πλησιάζει στη συνταξιοδότηση, οι ψευδαισθήσεις της ξεθωριάζουν. Η ζωντάνια των κοντινών της ανθρώπων και η συνάντησή της με τον Ανρί την ωθούν να συνειδητοποιήσει ότι ποτέ δεν είναι αργά για να πραγματοποιήσει τα όνειρά της.

Και η γιορτή συνεχίζεται… – Et la fête continue ! – And the Party Goes On
Κωμωδία, Δράμα, Ρομαντική
Έτος: 2023
Χώρα: Γαλλία, Ιταλία
Διάρκεια: 106′
Σκηνοθεσία: Robert Guédiguian
Ηθοποιοί: Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darroussin, Lola Naymark
Διανομή: Weird Wave
Πρεμιέρα: 23 Ιανουαρίου 2025

6,2/10    (από 424 αξιολογήσεις)

Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (3/5)
…αυτά τα «μικρά» πράγματα είναι πο θαυμάζει κανείς στο «Και η ζωή συνεχίζεται», η ιστορία της οποίας όμως, δεν ανήκει σε εκείνες που έχουν μεταφέρει άλλες ταινίες του Γκεντιγκιάν στα ουράνια… Περισσότερα→

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος (2/5)
…Ομορφη και «συμμαζεμένη» μικρή ταινία, για την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τον έρωτα, που έχει γυρισθεί με καλές προθέσεις και περνάει ξεκάθαρα τα καλοδεχούμενα μηνύματά της. Ομως, το «πρόβλημά» της είναι ακριβώς αυτό. Είναι «μικρή» ταινία… Περισσότερα→

Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (2,5/5)
…Με την αγαπημένη του Μασσαλία ως λειτουργικό φόντο, την ίδια ομάδα συνεργατών και μια ιστορία η οποία αφορά τα ειλικρινή βάσανα των καθημερινών ανθρώπων, σκηνοθετεί κάθε φορά κι ένα καλοστημένο, συναισθηματικό και απλοϊκό πολιτικό μελόδραμα, εξυμνώντας την αξία της κοινωνικής αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης… Περισσότερα→

Ηλίας Δημόπουλος – cinemagazine.gr (2,5/5)
…Γαλλικό, «οικογενειακό», θερμό σινεμά, κοινωνικής πίστης στην καλύτερη πλευρά μας, με μια αστοχία στο φινάλε που το παρασύρει σε αφιλόξενα νερά χωρίς, ευτυχώς, να το βουλιάζει… Περισσότερα→

Νίκος Παλάτος – FreeCinema (1/5)
…Οικογενειακό δράμα, ανθρωπισμός, πολιτική και συναίσθημα, σε συσκευασία «δέκα σε ένα», που διαθέτει ευγενή ηθικά μηνύματα αλλά, έτσι χύμα όπως είναι πεταμένα στο στόρι, αδυνατούν να λειτουργήσουν στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης και συμπαγούς κινηματογραφικής ταινίας… Περισσότερα→

Μανώλης Κρανάκης– FLIX (2,5/5)
…κάθε φορά που επιστρέφει στο σινεμά, τους ηθοποιούς που αγαπά, την πόλη που γνωρίζει ακόμη και πριν αυτή αλλάξει δραστικά, ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν βρίσκει χώρο για να δηλώσει παρών με τον τρόπο που θα ήθελες να είναι μερικά πράγματα σταθερά σε αυτή τη ζωή… Περισσότερα→

Γιάννης Βασιλείου – LiFO (2/5)
…κάποιον που συνεχίζει να κάνει αφοσιωμένα το προσωπικό σινεμά του όλα αυτά τα χρόνια, όπως ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν, δεν μπορείς παρά να τον εκτιμήσεις, ειδικά όταν το σινεμά του δεν είναι κακόβουλο. Aπό κει και πέρα, κάποιες φορές οι ταινίες θα του βγουν καλύτερες, κάποιες λιγότερο καλές… Περισσότερα→

Παύλος Γκουγιάννος – MOVE IT (2,5/5)
…Σίγουρα αισιόδοξος, μιας και βρίσκει αχτίδα φωτός ακόμα και κάτω από τα συντρίμμια των πολυκατοικιών, αλλά ταυτόχρονα ήπια μεν, απερίφραστα δε επικριτικός απέναντι σε ένα σύστημα που δεν προστατεύει τους πολίτες του, αφήνοντάς του στον κίνδυνο ή ακόμα και στον θάνατο…. Περισσότερα→

Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3/5)
…το φιλμ του Γκεντιγκιάν αποτελεί ταυτόχρονα γλυκόπικρη παρατήρηση πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις, πολιτική αναζήτηση ως προς τους σκοπούς της σημερινής Αριστεράς, κυρίως όμως συνειδητοποίηση ότι η ανάθεση και η απάθεια δεν οδηγούν πουθενά, όπως και αν αυτοπροσδιο-ρίζεται κάποιος πολιτικά… Περισσότερα→

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress (4/5)
…ένα θέμα όπου η πολιτική, παρόλο που είναι στο κέντρο, μας αφήνει το χώρο, όπως και στις ταινίες του Κεν Λόουτς, να γνωρίσουμε τα πρόσωπα, τα προβλήματα και τους αγώνες τους, που με πάθος, ανθρωπισμό, και πάνω από όλα, αλληλεγγύη, αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή ενάντια σ’ αυτήν που τους έχει επιβάλει ο νεοφιλελευθερισμός. Ένας αγώνας που, όπως και μια γιορτή, να συνεχίζετα… Περισσότερα→

Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
…Μικρό φιλμ, αλλά τρυφερό – αποκλείεται να μη βγείτε χαμογελαστοί από την αίθουσα… Περισσότερα→

Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
…είναι δυνατόν, όταν το Γαλλικό ΚΚ έχει απεμπολήσει προ πολλού το σφυροδρέπανο, να περιμένουμε θαύματα από τους διανοούμενους; Απαντάμε σε αυτό το ρητορικό ερώτημα. Εντάξει, θαύματα δεν περιμένουμε, αλλά περιμένουμε από τον συγκεκριμένο σκηνοθέτη να συνεχίσει στο υπέροχο κοινωνικό σινεμά καταγγελίας που μας έχει συνηθίσει. Τουλάχιστον… Περισσότερα→

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ
… Μελαγχολικός αλλά όχι και παραιτημένος, ο 70χρονος σκηνοθέτης, τοποθετεί την ηρωίδα του ως ένα έμβλημα αγώνα, φορτίζοντας συγκινησιακά τις εικόνες του, αφημένος πολλές φορές σε ένα απλοϊκό μελόδραμα, που παρά ταύτα, θα αγγίξει τον θεατή, καθώς αποδεικνύει ότι παραμένει ένας ονειροπόλος, που δεν το βάζει κάτω… Περισσότερα→