Μετά από έναν άσχημο χωρισμό, η Αριάν μετακομίζει στο σπίτι και βρίσκει δουλειά ως διερμηνέας για μετανάστες εποχικούς εργάτες. Καθώς διαπιστώνει καταχρήσεις στο χώρο εργασίας, η Αριάν πρέπει να αποφασίσει πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει για να μιλήσει ενάντια στην αδικία.

Ρισελιέ – Richelieu
Δράμα
Έτος: 2023
Χώρα: Καναδάς, Γαλλία
Διάρκεια: 90′
Σκηνοθεσία: Pier-Philippe Chevigny
Ηθοποιοί: Ariane Castellanos, Marc-André Grondin, Nelson Coronado
Διανομή: WeirdWave
Πρεμιέρα: 28 Νοεμβρίου 2024

7,3/10    (από 405 αξιολογήσεις)

…Μέσα σε μια συνθήκη ζόφου που μοιάζει αδιατάρακτη και ακατάβλητη, ο Σεβινί αντιλαμβάνεται την ελάχιστη ελπίδα ως την επιβίωση της ανθρώπινης επαφής. Μιας επαφής που μπορεί να μην είναι ικανή να ανατρέψει το οικοδόμημα της καταπίεσης, αλλά δεν λέει να εξοβελιστεί από την εικόνα… Φίλιππος Χατζίκος – FILMY (3,5/5)

…Γειωμένες ερμηνείες και αναγνωρίσιμες συμπεριφορές δίνουν παλμό σε ένα ταξικό και ανθρωπογεωγραφικά προσδιορισμένο αδιέξοδο, το οποίο, με μικρή μελοδραματική βοήθεια, περιπλέκεται δεξιοτεχνικά… Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (3/5)

…η δραματουργία δεν απογειώνεται στην περιπλοκή της, αλλά εδράζεται στην καταγραφή της κατάφωρης κατανομής ισχύος, επιτείνοντας μια αίσθηση αποδυνάμωσης του ατομικού και του συλλογικού μας χαρακτήρα. Δεν είναι δραματουργία πρώτης κλάσης, αλλά αυτό το σινεμά διεκδικεί άλλου τύπου ρόλο, καθαρά πολιτικό, έξω από την τυπολογία μιας φιλμικής απόδρασης… Ηλίας Δημόπουλος – cinemagazine.gr (3/5)

…Με την κάμερα στο χέρι να διανύει τις ασταμάτητες αποστάσεις της βαριάς εργασίας και με κοντινά στα σώματα που δουλεύουν κι εξαντλούνται, με ρυθμό τόσο σταθερό όσο η μηχανή που ξερνάει τα φλούδια από τα καλαμπόκια, ο Σεβινί καταγράφει την ιστορία του σαν ένα επιμελημένο, ευαίσθητα στημένο, ντοκουμέντο… Λήδα Γαλανού – FLIX (3/5)

…Η εργασιακή εκμετάλλευση στον βωμό του αυξανόμενου κέρδους βρίσκεται στο επίκεντρο ενός καλοφτιαγμένου, ανθρώπινου φιλμ, που προβάλλει τις αρετές της ενσυναίσθησης και της αλληλεγγύης… Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3/5)

…Ο Σεβινί, πολύ δίκαια δεν χωρίζει τους ήρωες της ιστορίας σε «καλούς» ταλαίπωρους μετανάστες και σε «κακούς», αδίστακτους εργοδότες. Όλα αυτά είναι πια πολυτέλεια σε μια κοινωνία (και κατά προέκταση σε μια ζωή) που μόνον προβλήματα έχει να «προσφέρει». Σε όλους. Το αποτέλεσμα είναι μια αν μη τι άλλο αξιόλογη άσκηση πάνω στο κοινωνικό σινεμά του Κεν Λόουτς… Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (2,5/5)

…αναπτύσσονται σ’ ένα συμπαγές καταστασιακό που κριτικάρει άγρια τις σύγχρονες καπιταλιστικές μεθόδους εργασίας, όμως, κάπου μοιάζει να διαρρηγνύει ανοιχτές θύρες αναζητώντας συμπόνια και προσφέροντας παρηγοριά σ’ ένα κοινό που από πριν έχει διαμορφωμένη την ίδια ακριβώς άποψη για το όλο θέμα… Νίκος Παλάτος – FreeCinema (2/5)

…Όσο πρέπει διακριτικό και όσο χρειάζεται ρεαλιστικό, το ντεμπούτο του Πιερ-Φιλίπ Σεβινί με το Ρισελιέ, που θα χειροκροτούσε ο Κεν Λόουτς και θα ζήλευε ο Στεφάν Μπριζέ, τοποθετείται ακριβώς μεταξύ του μαχητικού ντοκιμαντέρ και του πολιτικού δράματος… Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (2/5)

…Η ταινία δεν μας ετοιμάζει για επανάσταση, όμως είναι ρεαλιστική και ακτινογραφεί ακόμα και τη διαστρωμάτωση των εργατών μέσα στο εργοστάσιο. Δείχνει τους εξαθλιωμένους, τους «χρήσιμους» μάνατζερ – λακέδες των αφεντικών, τα παράσιτα που θέλουν τα υπερκέρδη τους πέρα από κάθε ανθρώπινο κόστος. Από τις ωραιότερες «δικές μας» ταινίες των τελευταίων χρόνων, η πρώτη μεγάλου μήκους του Πιέρ – Φιλίπ Σεβινί μάς κάνει να περιμένουμε ανυπόμονα τα επόμενα βήματά του… Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

…Μία πραγματικά αξιόλογη ταινία, που παρά τις όποιες ελλείψεις της λόγω και της χαμηλής παραγωγής, δικαιώνει απόλυτα τον σκοπό της, είναι φτιαγμένη με απλά υλικά και ψυχή και δίνει τη δυνατότητα στην Καναδή και λατινικής καταγωγής Αριάν Καστεγιάνος να παραδώσει μία εξαίρετη και γεμάτη ανθρωπιά ερμηνεία… Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ