Μία κόρη επιχειρεί να λύσει το αίνιγμα της αυτοκτονίας της μητέρας της μέσα από την ανακάλυψη χιλιάδων φωτογραφιών, επιστολών και ηχογραφήσεων.

Μικρό θλιμμένο κορίτσι – Little Girl Blue
Δράμα, Βιογραφία, Ντοκιμαντέρ
Έτος: 2023
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο
Διάρκεια: 95′
Σκηνοθεσία: Mona Achache
Ηθοποιοί: Marion Cotillard, Mona Achache, Marie Bunel
Διανομή: Weird Wave
Πρεμιέρα: 21 Νοεμβρίου 2024

Η πραγματική ιστορία της σκηνοθέτριας Μόνα Ασάς που χρησιμοποιεί το σινεμά για να επανασυνδεθεί, μετά θάνατον, με την διάσημη μητέρα της,  συγγραφέα και φωτογράφο Καρόλ Ασάς, που αυτοκτόνησε το 2016.

-Επίσημη συμμετοχή, Φεστιβάλ Καννών
-Υποψηφιότητα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας,Βραβεία Σεζάρ

Περισσότερες πληροφορίες από τη Weird Wave

6,3/10    (από 369 αξιολογήσεις)

…Ενα ιδιαίτερο έργο τέχνης, που χτίζεται βήμα-βήμα και φωτογραφία-φωτογραφία, που περιγράφει τις μεγαλύτερες τραγωδίες και τα σιωπηλά εγκλήματα, μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητα, αλλά ντυμένα και με χιούμορ και μια αποφορτισμένη αντιμετώπιση της απώλειας (της αθωότητας ή του γονιού)… Λήδα Γαλανού – FLIX (3,5/5)

…Η φόρμα της ταινίας, που επικοινωνεί με τον πυρήνα της κινηματογραφικής (ανα)κατασκευής, συνιστά οπωσδήποτε έναν πειραματισμό που καθιστά το όλο εγχείρημα σε έναν βαθμό δύσβατο, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα αποπνέει κάτι το γοητευτικά εύθραυστο, ικανό να συγκινήσει αβίαστα… Φίλιππος Χατζίκος – FILMY (3/5)

…η καθηλωτική Κοτιγιάρ βυθίζεται στη μανιέρα και στα βάσανα της Ασάς, εμπλουτίζοντας κάθε λέξη με υπαρξιακή αγωνία, την ίδια στιγμή που η κόρη της αναπαριστά με αρχειακό υλικό την προσωπική σχέση με ένα παιδί που εγκαταλείφθηκε στον κόσμο των διανοουμένων, και μαζί μια ολόκληρη εποχή, γεμάτη μυθική λάμψη και άβολα, καθόλου φωτογενή μυστικά… Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (3/5)

…Ζωή και Τέχνη στο ίδιο πλάνο, ή στο ίδιο τετράδιο, είναι μια κατάσταση που συναντάμε συχνά όχι μόνο στον κινηματογράφο αλλά σε όλες τις τέχνες. Σπανίως όμως τόσο ιδιαίτερα όσο στο «Μικρό θλιμμένο κορίτσι»… Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (3/5)

…Η ιστορία μιας ζωής βιωμένης στα άκρα αναδύεται σταδιακά, καθώς η κόρη προσπαθεί να καταλάβει τις ρίζες του τραύματος που περνάει από γενιά σε γενιά· η Κοτιγιάρ από την πλευρά της παραδίδει μια συγκινητική ερμηνεία… Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3/5)

…η τραυματική συλλογική σχέση της σύγχρονης Γαλλίας με την κληρονομιά της μένει μετέωρη, σε μια υπερβολικά φιλόδοξη σινε-κατασκευή, η οποία αποτυπώνει μερικές από τις επώδυνες αντιφάσεις μιας ανήσυχης εποχής… Χρήστος Μήτσης  –  αθηνόραμα (2,5/5)

…Ενδιαφέρον, και σε σημεία αληθινά συγκινητικό, δραματικό και ψυχολογικό πορτρέτο που αδιαφορεί για όρια περφόρμανς και ντοκουμέντου… Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (2,5/5)

…ένα φιλμ με λυτρωτική δράση, ιδιαίτερα για την δημιουργό του και συγκεκριμένα σε σχέση με τη μητέρα της. Ως θεατής θα βρεθείς να συμπάσχεις με το δράμα, όχι απαραίτητα ως μέρος ενός κοινού που παρακολουθεί μια ταινία, όσο ως φίλος εξομολογητής που παραστέκεται στα δεινά μιας άγνωστης. Σε άλλους θα «δουλέψει», σε άλλους όχι…. Βαρβάρα Κοντονή – cinemagazine.gr (2,5/5)

…Εξαντλητικό αφηγηματικά πείραμα, οι εξομολογήσεις του οποίου θα έπρεπε να έχουν μείνει στις κούτες του προσωπικού αρχείου της Μονά Ασάς και της μακαρίτισσας μητέρας της… Νίκος Παλάτος – FreeCinema (1/5)

…Μια πραγματικά κατάμαυρη, ιδιαίτερα προσωπική και αποκαλυπτική ταινία, που ουσιαστικά αποτελεί την ψυχοθεραπεία της Μόνα, η οποία βυθισμένη σε πολύ προσωπικές μαρτυρίες της μητέρας της, φτιάχνει κάτι ανάμεσα σε βιογραφία και μυθοπλασία με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, ερχόμενη αντιμέτωπη με ένα δυσθεώρητο αρχείο…. Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

…Ένα έξοχο φιλμ που φέρνει στην επιφάνεια μία σπάνια συναισθηματική αλήθεια και επιχειρεί να ξαναζωντανέψει τη ζωή της μητέρας και τη σχέση της με τους άντρες, την κακοποίηση και τη χειραγώγηση που βίωσε, μέσα από θραύσματα της ιστορίας της, που ανακαλύπτονται σταδιακά και τονώνουν το ενδιαφέρον του θεατή… Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ

…χρησιμοποιώντας μυθοπλαστικούς κώδικες, ξεφεύγει από την προσωπική ιστορία και ακουμπά την Ιστορία με κεφαλαίο «Ι»… Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – ERTNEWS

…η αυτοαναφορικότητα και μια εμμονή στην ανάδειξη της διαδικασίας της μεταμόρφωσης της Κοτιγιάρ, βγάζουν στην επιφάνεια μια επιτήδευση και στρέφουν το βλέμμα του θεατή προς τα εκεί και όχι στην εξιστόρηση της ζωής της μητέρας της υποβαθμίζοντας την αφήγηση… Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr