Είναι το 1985 ενόψει των Χριστουγέννων σε μια μικρή πόλη στην κομητεία Γουέξφορντ της Ιρλανδίας. Ο Μπιλ Φέρλονγκ μοχθεί ως έμπορος άνθρακα για να συντηρήσει τον εαυτό του, τη γυναίκα του και τις πέντε κόρες του. Την παραμονή των Χριστουγέννων, ενώ βγαίνει για να παραδώσει κάρβουνο στο τοπικό μοναστήρι, κάνει μια ανακάλυψη που τον αναγκάζει να αντιμετωπίσει το παρελθόν του και τη συνένοχη σιωπή μιας πόλης που ελέγχεται από την Καθολική Εκκλησία.

Μικρά πράγματα σαν κι αυτά – Small Things Like These
Δράμα, Ιστορική
Έτος: 2024
Χώρα: Ιρλανδία, Βέλγιο, ΗΠΑ
Διάρκεια: 98′
Σκηνοθεσία: Tim Mielants
Ηθοποιοί: Cillian Murphy, Eileen Walsh, Emily Watson, Michelle Fairley
Διανομή: SpentzosFilm
Πρεμιέρα: 21 Νοεμβρίου 2024

Ταινία έναρξης του Φεστιβάλ Βερολίνου 2024
Αργυρή Άρκτος Β’ Γυναικείου Ρόλου για την Emily Watson

Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Claire Keegan, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

7,3/10    (από περίπου 2300 αξιολογήσεις)

…ο Τιμ Μίλαντς «έδεσε» με διακριτικότητα παρόν με παρελθόν και σκηνοθέτησε με αυστηρότητα τις καταστάσεις που δικαιολογούν το βαρύ κλίμα και την αποπνιχτική ατμόσφαιρα μιας ταινίας που ενώ δεν έχει ούτε μια σκηνή σωματικής βίας μοιάζει με βασανιστική κατάδυση στον Αδη.. Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (5/5)

…Μικρό διαμάντι είναι τα «Μικρά Πράγματα Σαν κι Αυτά»! Χωρίς «ντουντούκες», χωρίς στιλιστικούς «θορύβους», με καθαρότητα γραφής και θαυμάσιες ερμηνείες, υπηρετεί ένα είδος εγκάρδιου σινεμά που «φωνάζει» βρετανικό, μα ο σκηνοθέτης του είναι… Βέλγος! Από τις πιο απρόσμενα καλές ταινίες τούτης της σεζόν, ειλικρινά… Ηλίας Φραγκούλης – FreeCinema (4/5)

…Αυτό θα έπρεπε να είναι το Οσκαρ του Κίλιαν Μέρφι. Μία μεγαλειώδης ερμηνεία σ’ έναν χαμηλότονο ρόλο – ενός ασήμαντου αντι-ήρωα, που μπροστά σε όσα δεν μπορεί να κάνει, κάνει ό,τι μπορεί. Οπως κι η ταινία, δεν χρειάζεται μεγαλοστομίες. Εδώ πρωταγωνιστούν τα μικρά, τα σημαντικά, τα τεράστια… Πόλυ Λυκούργου – FLIX (4/5)

…Η σκηνοθεσία δημιουργεί μια καταπιεστική και αφιλόξενη ατμόσφαιρα, με τα πλάνα των εσωτερικών χώρων να ξεθωριάζουν σε θαμπάδες, αόριστες λήψεις και ανήσυχες κινήσεις κάμερας. Η Ιρλανδία απεικονίζεται με μια ζοφερή και βρώμικη χρωματική παλέτα, και παρά τη χριστουγεννιάτικη περίοδο απουσιάζει η σπιτική ζεστασιά… Ορέστης Μαλτέζος – FILMY (3,5/5)

…μιλά με δύναμη μέσα από τα συμφραζόμενα για την εσφαλμένη τοποθέτηση των γυναικών σε μια εποχή που δεν είχαν καν χρόνο να σταθούν για να αναλογιστούν ποιες είναι και τι θέλουν, και μάλιστα με καταλύτη έναν άνδρα που δεν φέρει την κλισέ αύρα της αρρενωπότητας… Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (3,5/5)

…Με ένα ωραίο σενάριο, με καλογραμμένους, λιγοστούς διαλόγους, ο Μίλαντς αποφεύγει τους μελοδραματισμούς χτυπώντας κατευθεία και με δύναμη στο στόχο του – μεσαιωνικές εκκλησιαστικές μέθοδοι, που, μαζί με τις σεξουαλικές κακοποιήσεις παιδιών, μόνο πρόσφατα αρχίζουν να αποκαλύπτονται – οδηγώντας μας σε ένα ωραίο φινάλε, βάζοντας ένα ηθικό, ιδιαίτερα αναγκαίο στις μέρες μας, τι κάνουμε εμείς, σιωπώνουμε ή παίρνουμε θέση;… Νίνος Φένεκ Μικελιδης – Enetpewss (3,5/5)

…ο Μπιλ Φέρλογκ κάνει ένα βήμα μακρύτερα από τον συλλογικό κομφορμισμό, σε ένα χαμηλότονο, όπως και ο λιγομίλητος ήρωάς του, δράμα χαρακτήρων με κοινωνική ευαισθησία, διηγηματική λιτότητα και καίριες ερμηνείες … Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (3/5)

…Λιτό, χαμηλόφωνο δράμα, που δεν γίνεται ποτέ περιττό (τουναντίον καθώς υπάρχουν ζητήματα που ίσως χρειάζονταν μεγαλύτερης ανάλυσης) και αξιοποιεί θαυμάσια τους χαρακτήρες του. Όμως προείπαμε η ερμηνεία του Κίλιαν Μέρφι αλλά και της βραβευμένης στο Βερολίνο Έμιλι Γουάτσον είναι πλασμένες για πολλά όσκαρ… Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr (3/5)

…Αυτό που έχει εδώ σημασία είναι βασικά το πρόσωπο του Κίλιαν Μέρφι, ενός ήρωα που φέρει σιωπηλά το πάθος του, μέχρι που δεν αντέχει άλλο να συμμετέχει στη συγκάλυψη. Οι αυστηρές, ορισμένες φορές και κακοποιητικές, εκφάνσεις της Καθολικής Εκκλησίας μπαίνουν στο επίκεντρο δίχως κραυγές… Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3/5)

…Όλη η ταινία είναι στιβαρή σαν τον πρωταγωνιστή της: εσωτερική μεν, αλλά σαφής στον τρόπο που παρουσιάζει μια φρικτή κοινωνική συνθήκη και τόσο-όσο για τους λόγους της ανοχής απέναντί της, σε μια φτωχή, απομονωμένη περιοχή σαν αυτή, καταδικάζοντας τις διαχρονικές τακτικές ελέγχου και ενοχής της εκκλησίας… Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (3/5)

…Ο Τιμ Μίλαντς σκηνοθετεί με οικονομία και απόλυτη ευαισθησία απέναντι στο ανοιχτό ακόμα ιρλανδικό τραύμα, αφήνοντας την ταινία του να συμβαδίσει με το λιγοστό φως της ημέρας και τις εποχές της θλίψης που μοιάζει να βιώνει σιωπηλά ο κεντρικός χαρακτήρας… Δέσποινα Παυλάκη – cinemagazine.gr (3/5)

…Σεβόμενη το πρωτότυπο λογοτεχνικό υλικό, η ταινία διατηρεί έναν χαμηλό, σχεδόν πένθιμο τόνο, μετατρέποντας την εσωτερική πορεία του ήρωα της σε μια αραχνοΰφαντη παραβολή… Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

…αξίζει να γνωρίσετε αυτή την πόλη που μοιάζει κι εκείνη να κρατάει πρωταγωνιστικό ρόλο, να βυθιστείτε στα λιτά κάδρα του Τιμ Μίλαντς, φωτογραφημένα καταπληκτικά από τον Φρανκ Βαν Ντεν Ιντεν, με τη σπαρακτική μουσική του Σέντζαν Τζάνσεν, μαζί με έναν συγκλονιστικό Κίλιαν Μέρφι και μια εκπληκτική Eμιλι Γουότσον συντροφιά. Ενα ατόφιο διαμάντι… Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

…Μία έξοχη ταινία, που μπορεί να έφυγε από το φεστιβάλ του Βερολίνου χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις, πέρα από το βραβείο β’ γυναικείας ερμηνείας για την Έμιλι Γουότσον, αλλά το πιθανότερο θα λάβει αρκετές υποψηφιότητες στα Όσκαρ. Και κυρίως για τις ερμηνείες… Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ

…Η σιωπηλή, χαμηλόφωνη ταινία του Μίλαντς λειτουργεί, παρόλο που αποφεύγει συνεχώς τη σύγκρουση. Επαναλαμβάνεται σε κάποια σημεία αλλά καταφέρνει να κρατήσει στέρεο τον αφηγηματικό της κορμό… Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr