Η κουζίνα

Ο Πέδρο, ένας ονειροπόλος νεαρός μετανάστης χωρίς χαρτιά, εργάζεται ως μάγειρας σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα εστιατόρια του Μανχάταν. Όταν μάθει πως η Τζούλια, η νεαρή σερβιτόρα με την οποία είναι ερωτευμένος έκανε έκτρωση, θα οδηγηθεί σε μια πράξη που θα προκαλέσει χάος στο εστιατόριο.

Η κουζίνα – La Cocina
Δράμα
Έτος: 2024
Χώρα: Μεξικό, ΗΠΑ
Διάρκεια: 139′
Σκηνοθεσία: Alonso Ruizpalacios
Ηθοποιοί: Raúl Briones, Rooney Mara, Anna Díaz
Διανομή: TFG Greece
Πρεμιέρα: 21 Νοεμβρίου 2024

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Ένας κωμικοτραγικός φόρος τιμής στα αόρατα άτομα που «τρέχουν» τα εστιατόρια μας, κυνηγώντας μια άπιαστη εκδοχή του Αμερικάνικου Ονείρου.

Η νέα ταινία του Αλόνσο Ρουϊζπαλάσιος, έναν από τους πιο ταλαντούχους και πολυβραβευμένους σκηνοθέτες του Μεξικό, με πρωταγωνιστές την δύο φορές υποψήφια για Όσκαρ Ρούνεϊ Μάρα (“Carol”, “Nightmare Alley”) και τον Ραούλ Μπριόνες, έναν από τους καταξιωμένους ηθοποιούς του Μεξικό.

Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου.

Διαβάστε ΕΔΩ ανάλυση της Permata Adinda Priyadi για την ταινία, από το Φεστιβάλ Βερολίνου.

7,3/10    (από 680 αξιολογήσεις)

…δεν περιορίζεται σε μια επίδειξη δεξιοτεχνίας, αλλά καταφέρνει παράλληλα, μέσα από το μωσαϊκό των χαρακτήρων της να αναδείξει την πολυπολιτισμικότητα της Νεοϋορκέζικης μητρόπολης, στην οποία σμίγουν τα μεταναστευτικά κύματα του σήμερα και του χθες… Παύλος Κυριαζής – cinemagazine.gr (3/5)

…διαθέτει άφθονο στυλ, ψαγμένους διαλόγους (διανθισμένους ενίοτε με βρώμικο χιούμορ), συνεχή ένταση που κάνει το εσωτερικό του «Grill» να μοιάζει όχι με χώρο εστίασης αλλά… με πεδίο μάχης, αλλά και μακρόσυρτα πλάνα εν είδει επίδειξης σκηνοθετικής virtuosité (λέγε με Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου), καθώς και αχρείαστη σε κάποιες στιγμές πολυλογία υπό μορφή (κυρίως) μονολόγων… Νίκος Παλάτος – FreeCinema (3/5)

…Σε αισθητικό επίπεδο, το καθημερινό δράμα και η κωμωδία της κουζίνας φιλτράρεται ταιριαστά μέσα από την ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε ένα σύνολο πάντως που παραμένει απολύτως ανοικονόμητο σχεδόν σε όλους τους υπόλοιπους τομείς…. Αιμίλιος Χαρμπής – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3/5)

…η ταινία μετατρέπεται σε ένα μικρόκοσμο της Αμερικής, μιας πολυεθνικής, διαιρεμένης χώρας, με τους (συχνά παράνομους) μετανάστες από τη μια πλευρά και τους λευκούς αφέντες (ακόμη κι όταν είναι απλοί υπάλληλοι) από την άλλη… Νίνος Φένεκ Μικελιδης – Enetpewss (3/5)

…Ευαίσθητο, αγαπησιάρικο και εξαιρετικά «κινητικό», αυτό το μικρό φιλμ με την μεγάλη ψυχή… Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ (3/5)

…Θα μπορούσε να είναι αριστούργημα – ένα νέο «Ρόμα». όμως άρπαξε και κάηκε στη δυνατή φωτιά ενός αμετροεπή νάρκισσου μάστερ σεφ… Πόλυ Λυκούργου – FLIX (2/5)

…Αχανές φιλμ με δυνατές επιμέρους στιγμές, ανάμεσα στις οποίες και το εξαιρετικό αλληγορικό φινάλε που υπογραμμίζει την ύπαρξη μιας ολόκληρης σύγχρονης κοινωνίας στα δεσμά, πίσω από την τουριστική βιτρίνα. Όμως τα προβλήματα είναι αμέτρητα… Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24\7 (2/5)

…Φλύαρο, αλλά κατά στιγμές εκρηκτικό, ανοικονόμητο και στομφώδες (ειδικά στο «γκραν φινάλε»), με σπίθες συγκινητικής ειλικρίνειας που δεν αρκούν για να βάλουν φωτιά… Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (2/5)

…Η κατάσταση που δημιουργεί ο Μεξικανός σκηνοθέτης Αλόνζο Ρουιζπαλάσιος κλιμακώνεται ασταμάτητα και παρά το βάρος που συνεχώς εννοείται, η συγκινησιακή φόρτιση είναι σχεδόν μηδενική σε αυτήν τη στυλιζαρισμένη, θορυβώδη και δύσπεπτη αλληγορία για την εσωτερική φυλακή στη χώρα της μεγάλης ευκαιρία… Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (2/5)

…μια κατάβαση στην κόλαση ενός δημοφιλούς εστιατορίου στο Μανχάταν. Ασπρόμαυρο και κλειστοφοβικό, το φιλμ μας εγκλωβίζει σύντομα στο πεδίο μάχης που μας απασχολεί… Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

…Εντατικοποίηση, άθλιες συνθήκες, απληρωσιά, κοινωνικός κανιβαλισμός, μετανάστες χωρίς χαρτιά και δικαιώματα, όμως εδώ τα μπερδεύουμε όλα μαζί από λίγο με έναν έρωτα και τελικά εστιάζουμε για 139 λεπτά σχεδόν στο τίποτα… Π.Α. – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

…με μια υπερβολική αυταρέσκεια και πέφτοντας στην παγίδα της μεγαλοστομίας, αλλά και της πεποίθησής του ότι μπορεί να μιλήσει για τα πάντα, τραβώντας και τη διάρκεια της ταινίας του στα 140 εξοντωτικά λεπτά, ο Ρουϊσπαλάσιος θα χάσει το πλεονέκτημα της δεξιοτεχνικής του σκηνοθεσίας και θα χάσει την εμπιστοσύνη του θεατή, απ’ τις αρχικές υποσχέσεις που του είχε δώσει… Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ

…Το κυνήγι του Αμερικανικού Ονείρου μέσα από κουζίνες, κατσαρόλες και φωτιές φέρνει στο προσκήνιο τις ιστορίες μεταναστών με ξέχειλη φλυαρία και σχεδόν μηδενική εστίαση… Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – ERTNEWS

Σχολιάστε