Η Ίνγκριντ και η Μάρθα ήταν στενές φίλες στα νιάτα τους, όταν δούλευαν μαζί στο ίδιο περιοδικό. Η Ίνγκριντ έγινε συγγραφέας, ενώ η Μάρθα πολεμική ανταποκρίτρια και οι δυο τους απομακρύνθηκαν λόγω των συνθηκών της ζωής. Μετά από χρόνια χωρίς επαφή, συναντιούνται ξανά σε μια ακραία αλλά παράξενα γλυκιά κατάσταση.

Το διπλανό δωμάτιο – The Room Next Door
Δράμα
Έτος: 2024
Χώρα: Ισπανία, ΗΠΑ
Διάρκεια: 107′
Σκηνοθεσία: Pedro Almodóvar
Ηθοποιοί: Tilda Swinton, Julianne Moore, John Turturro
Διανομή: Tanweer
Πρεμιέρα: 14 Νοεμβρίου 2024

Πρώτη μεγάλου μήκους αγγλόφωνη ταινία του Pedro Almodóvar.

Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας του 2024.

Δείτε ΕΔΩ πληροφορίες για την ταινία από τις 30ες Νύχτες Πρεμιέρας.

7/10    (από περίπου 3600 αξιολογήσεις)

…Ένας ύμνος στη φιλία, ένα ισχυρό επιχείρημα για το δικαίωμα καθενός να ορίζει το πεπρωμένο του και μια δήλωση πίστης στη συντροφικότητα ως ελπίδα σε ένα κόσμο που δείχνει να τη χάνει ολοένα και πιο πολύ… Λουκάς Κατσίκας – cinemagazine (4/5)

…το Διπλανό Δωμάτιο, όσο ξεμακραίνει από μια αρχική αμηχανία στην περιγραφή των χαρακτήρων, ατενίζει με πραότητα τον ορίζοντα και παινεύει τη ζωή, ενθαρρύνοντας τις πρωταγωνίστριες να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στις επιλογές τους. Η κάμερα του Αλμοδόβαρ κινείται πιο σίγουρα (και πιο «λίγο») από ποτέ… Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LiFO (4/5)

…ο Αλμοδόβαρ κινηματογραφεί με μια ασυνήθιστη απλότητα, εστιάζοντας την κάμερα του στα δυο βασικά του πρόσωπα, με τις δυο εξαιρετικές πρωταγωνίστριες του, Τζουλιάν Μουρ και Τίλντα Σουίντον , να εκφράζουν, εκ βαθέων, τα αισθήματα τους, τις φοβίες τους, αλλά και τη δυνατή φιλιά που τους ενώνει, σε σκηνές άλλοτε δραματικές, άλλοτε με χιούμορ, κι άλλοτε με συγκίνηση αλλά και ηρεμία… Νίνος Φένεκ Μικελιδης – Enetpress (4/5)

…ο Αλμοδόβαρ διαχειρίζεται με τον μοναδικό τρόπο του έννοιες όπως της συντροφικότητας και της γνήσιας φιλίας, έννοιες που μετατρέπουν αυτή την απλή ταινία και ακαδημαϊκά κατασκευασμένη ταινία σε μια από τις πιο ουσιαστικές δημιουργίες του… Γιάννης Ζουμπουλάκης – TO BHMA (4/5)

…Δίχως διδακτισμό, κούφιες εξάρσεις και ευκολίες, ο Αλμοδόβαρ χαρίζει μια ολόκληρη ταινία του –και την οπτική του, τα χρώματά του, τις ηθοποιούς του– ολοκληρωτικά σε μια ιδέα. Όχι τόσο ελπίδας, όσο προσωπικής επιμονής… Θοδωρής Δημητρόπουλος – NEWS24/7 (4/5)

…Ο Αλμοδόβαρ θέλει να τα πει και το κάνει με έναν πληθωρικό τρόπο που παρασύρει. Πρωτίστως σκηνοθετικά, με χορογραφικές συνθέσεις μέσα στο κάδρο, με εικαστικές αναφορές (Έντουαρντ Χόπερ, Ντέιβιντ Χόκνεϊ, Άντριου Γουάιεθ, Ρενέ Μαγκρίτ), με σκηνογραφικό και ενδυματολογικό μαξιμαλισμό που παραπέμπει σε ένα «κατασκευασμένο» σύμπαν… Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα (3,5/5)

…πετυχαίνει πλήρως τον στόχο του: ένα κοινωνικο-πολιτικό μήνυμα με μια αφήγηση που, αν και γνώριμη, παραμένει προσωπική και γι’ αυτό τον λόγο ξεχωριστή και επιτυχημένη… Ορέστης Μαλτέζος – FILMY (3,5/5)

…Αλμοδόβαρ ώριμος, δίχως υστερίες, με περιεχόμενο για περαιτέρω «ανάγνωση», κλασικά γυναικείος σε προσανατολισμό και ταύτιση… Ηλίας Φραγκούλης – freecinema (3/5)

…Πέδρο Αλμοδόβαρ εξακολουθεί να προβληματίζει και να προβληματίζεται, ισορροπώντας ανάμεσα στην ανάγκη του να αντιμετωπίσει (και) το δικό του μέλλον και να αφουγκραστεί την πορεία του σύγχρονου κόσμου… Δημήτρης Δημητρακόπουλος – FLIX (3/5)

…μια ταινία, φτιαγμένη άψογα, όπως πάντα από τον μετρ μιας μοναδικής αισθητικής, για να προβληματίσει μεν, χωρίς όμως να καταφέρνει να μας κάνει να ταυτιστούμε μαζί της… Π.Α. – Ριζοσπάστης

…Αντιλαμβάνεται μάλιστα κανείς, πολύ γρήγορα, πως η πολιτική αιχμή της δεν περνάει απαρατήρητη από τον ίδιο – χωρίς όμως αυτό το σχόλιο να καταλαμβάνει και ένα μεγάλο σώμα της ταινίας. Δεν χρειάζεται: Ο τόνος που έχει επιλεχθεί εντέλει, κουβαλά μέσα του όλες τις πτυχές αυτής της προβληματικής, καθώς ο Αλμοδόβαρ ανακαλύπτει μια αξιοθαύμαστη ισορροπία ανάμεσα στο Δράμα και την αποδοχή του… Άκης Καπράνος – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

…Αν και έχει όμως όλα τα γνώριμα χαρακτηριστικά του έργου του, κάποιες στιγμές το «Διπλανό Δωμάτιο» μοιάζει ως κάτι ξένο, διαφορετικό, που δεν λειτουργεί πλήρως. Η υποτονική, συγκρατημένη αφήγηση, η αναποφασιστικότητα να επικεντρώσει εγκαίρως το βλέμμα του στις δύο γυναίκες αφαιρούν από τη δυναμική που θα μπορούσε να έχει το έργο… Δημήτρης Παναγόπουλος – efsyn.gr

…Με αφορμή τη δύναμη και την αυθεντικότητα της γυναικείας φιλίας, ο Αλμοδόβαρ επιλέγει μια χαμηλότονη, σχεδόν άνευρη αφήγηση. Όμως είναι μια συνειδητή επιλογή, που έχει εξήγηση, αφού η αποτύπωση των εσωτερικών διεργασιών είναι προαπαιτούμενη συνθήκη για να αποδοθεί πλήρως η δυναμική μιας ιστορίας σαν αυτή… Κωνσταντίνος Καϊμάκης – athensvoice.gr

…για ακόμη φορά μια ταινία του Αλμοδοβάρ, διαθέτει τη γνώριμη αισθητικά σκηνική παλέτα του, τοποθετώντας τις δυο πρωταγωνίστριες σε ένα ειδυλλιακό μέρος, κόντρα στον επερχόμενο θάνατο, αλλά και στους στοχασμούς για το απαισιόδοξο μέλλον της ανθρωπότητας. Και ταυτόχρονα αντιπαραβάλει στον πεσιμισμό του, το δικαίωμα της επιλογής και της αξιοπρέπειας στον θάνατο, με έναν ξεχωριστά μειλίχιο τρόπο… Χάρης Αναγνωστάκης – amna.gr

…ένα παράκουσμα σε ένα κουτσομπολιό, που άλλο αντιλαμβάνεται αυτός που το ακούει και δεν γνωρίζει τη γλώσσα, ενώ άλλο λαλούν τα στόματα των εμπλεκομένων…. Κατά τα άλλα, στο «Διπλανό Δωμάτιο» υπάρχουν κάποια ξεχασμένα Αλμοδοβαρικά φαντάσματα που δεν κρύβονται καλά πίσω από τα εμπριμέ σεντόνια… Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – Ertnews