Η Σοφία, η κόρη, επιστρέφει στο Πολύδροσο για να φροντίσει τη Σοφία, την μητέρα της. Στη γειτονιά που μεγάλωσε την περιμένουν όλοι οι λόγοι που την έκαναν κάποτε να θέλει να φύγει. Το Πολύδροσο είναι ένα απομονωμένο προάστιο και οι Σοφίες περνάνε τις μερες τους σκοντάφτοντας σε φαντάσματα του παρελθόντος.
-Συνέντευξη Σοφία Κόκκαλη-Βίκυ Καγιά: Το Πολύδροσο ως επιστροφή στην παιδική ηλικία, κάθαρση, σωτηρία (flix.gr)
-Συνέντευξη The Boy: «Δεν χαίρομαι όταν κυκλοφορεί μια ταινία μου, περισσότερο φοβάμαι» (lifo.gr)

Πολύδροσο
Δράμα, Κωμωδία
Έτος: 2023
Χώρα: Ελλάδα
Διάρκεια: 84′
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Βούλγαρης
Ηθοποιοί: Σοφία Κόκκαλη, Βίκυ Καγιά, Έλσα Ζάρρη, Μαίρη Γιαννούλα, Κάρλα Φουρ
Διανομή: Cinobo
Πρεμιέρα: 16 Μαΐου 2024

6,1/10    (από 32 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

…Αυτό που ο Βούλγαρης κατορθώνει να μετουσιώσει σε εικόνες είναι η πανανθρώπινη ιδιότητα των αναμνήσεων στήνοντας μια αφήγηση συνειρμική, με τον τρόπο που ο χρόνος τις γλυκαίνει, τις συμπτύσσει ή τις φέρνει σε αντιπαράθεση μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Δεν υπάρχει αλυσιδωτή αντίδραση που να καθοδηγεί τις αντιδράσεις ή τις απαντήσεις που δίνουν οι δύο γυναίκες η μία στην άλλη. Πολύ συχνά μια ατάκα θα αναιρεθεί από την επόμενη, έτσι όπως επιτάσσει η εγκεφαλική λειτουργία που ταυτίζει χωροχρονικά διάφορα γεγονότα με μόνο κοινό σημείο επαφής έναν ανεξήγητο συνειρμό…. Η δημιουργία του κόσμου αυτού τονίζεται καλλιτεχνικά από τον ίδιο τον Βούλγαρη μέσω του προλόγου ενώ, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της ταινίας του, ο αινιγματικός μας αφηγητής μπαίνει ενεργά ως Δημιουργός (άρα και Θεός) διαστρεβλώνοντας τους κανόνες του για να χαρίσει στις δύο ηρωίδες του αυτό που ποτέ κανένας δεν θα μπορέσει να κατορθώσει στην δική μας πραγματικότητα και δεν θα ονοματίσω γραπτώς εδώ. Είναι το ιδανικό κλείσιμο για μια ταινία όπου υπερβαίνει οποιοδήποτε χαρακτηριστικό στεγανό ώστε να μιλήσει απλώς για μια μητέρα και μια κόρη. Στο πλαίσιο αυτό, οι ερμηνείες της Σοφίας Κόκκαλη και της Βίκυς Καγιά λειτουργούν απόλυτα στοχευμένα ώστε νιώθεις ότι καμιά τους δεν μπορεί να κάνει λάθος από τη στιγμή που φέρει εντός της αυτή τη διάσταση, με τη συναισθηματική δύναμη της ταινίας να κυλά σαν χείμαρρος χωρίς ποτέ να τη δημιουργεί επί τούτου, ενώ η όποια νοσηρότητα των διαλόγων δεν κρύβει μια μακάβρια διάθεση αλλά φανερώνει την αξία της τωρινής στιγμής που στο χέρι μας είναι να μετατραπεί και αυτή σε μια μελλοντική ανάμνηση. – Ορέστης Μαλτέζος (Filmy.gr) 4/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Με λιγοστά μέσα, όπως συνηθίζει άλλωστε, ο Αλέξανδρος Βούλγαρης υπογράφει μια τρυφερή ιστορία μητέρας-κόρης χωρίς να υποκύπτει στην εύκολη συγκίνηση φροντίζοντας να προσθέτει μικρές δόσεις υπαινικτικού χιούμορ στους διαλόγους και τις καταστάσεις. Oμως το «συννεφάκι» πάνω στο οποίο οι δύο ηρωίδες κάθονται δεν έχει αναταράξεις και μοιάζει με ευθεία γραμμή. – Κώστας Ζαλίγκας (Ελεύθερος Τύπος) 2,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Το «Πολύδροσο» δεν είναι μία ταινία για όλο τον κόσμο. Ο Βούλγαρης συγκεκριμενοποιεί πως μιλά «για ανθρώπους τρυφερούς, σε έναν όχι τρυφερό κόσμο». Αν ρωτάς κι εμένα, που στις κριτικές μου για τα έργα του δεν του έχω φερθεί και τόσο… τρυφερά, πάνω-κάτω τα ίδια ισχύουν κι εδώ. Ίσως επειδή οι κινηματογραφικοί μας «κόσμοι» διαφέρουν απόλυτα. Εγώ δίνω τεράστια σημασία σ’ ένα σινεμά μυθοπλασίας που υπηρετεί το σενάριο και μια ιστορία (πράγματα που σχεδόν δεν υφίστανται στο «Πολύδροσο»), ο Βούλγαρης προτιμά ένα πιο ελεύθερο «σπάσιμο» της όποιας φόρμας αφήγησης. Τουλάχιστον, αυτή τη φορά υπάρχουν (και) στοιχεία που (μερικώς) αφοπλίζουν την οργή! Διότι είναι αδύνατον να μην παραδεχτείς πως είναι διάχυτη η χημεία ταιριάσματος των συντελεστών του φιλμ, οι οποίοι επιτυγχάνουν να προσδώσουν ιδιαίτερη αρμονία στο τελικό αποτέλεσμα…. – Ηλίας Φραγκούλης (FreeCinema) 1/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.