Ένας έφηβος από το Μεντεγίν παίρνει επιτέλους στα χέρια του ένα πολυαναμενόμενο γράμμα. Η κυβέρνηση της Κολομβίας του έχει στείλει ένα πιστοποιητικό που κατοχυρώνει το ιδιοκτησιακό του δικαίωμα στη γη των προγόνων του, την οποία είχαν υφαρπάξει παραστρατιωτικές ομάδες από την οικογένειά του δεκαετίες νωρίτερα. Μεθυσμένος από την προοπτική τού να συναντήσει έναν τόπο που επιτέλους θα αποκαλέσει σπίτι, μαζεύει την οικογένεια που έχει ο ίδιος επιλέξει: πέντε αγόρια που μαζεύουν παλιοσίδερα στους δρόμους του Μεντεγίν. Μαζί ξεκινούν το ταξίδι σε ένα τοπίο όπου τα καταπράσινα δάση και η πυκνή ομίχλη κρύβουν μια πανδημία διάχυτης βίας.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Βασιλιάδες του κόσμου – Los reyes del mundo – Kings of the World
Δράμα, Περιπέτεια
Έτος: 2022
Χώρα: Κολομβία, Λουξεμβούργο, Γαλλία, Μεξικό, Νορβηγία
Διάρκεια: 110′
Σκηνοθεσία: Laura Mora
Ηθοποιοί: Carlos Andrés Castañeda, Davidson Andrés Flores, Brahian Stiven Acevedo, Cristian Camilo David Mora, Cristian David Campaña
Πρεμιέρα: 16 Μαΐου 2024

7/10    (από περίπου 2200 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

…Η Μόρα δημιουργεί μια ταινία ευαίσθητη και συνάμα σκληρή· μια ταινία που ισορροπεί συνεχώς μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας και με εξαιρετικό τρόπο καταφέρνει να εισαγάγει μέσα στη μυθοπλασία στοιχεία από το ντοκιμαντέρ παρατήρησης και με αυτό τον τρόπο να απεικονίσει ρεαλιστικά το ταξίδι των πέντε αγοριών, που αναζητούν μια καλύτερη τύχη σε μια χώρα που τους έχει φερθεί τόσο βάναυσα. Μεταφέροντας σχεδόν αμέσως τη δράση από τον αστικό ιστό, στην κολομβιανή ύπαιθρο, με τον Ντέιβιντ Γκαλέγκο να αποτυπώνει όλη τη φυσική ομορφιά της Κολομβίας κάνοντας χρήση του φυσικού φωτός, η σκηνοθέτρια δημιουργεί αυτή την αντιδιαστολή μεταξύ της φύσης, που περικλείει κάθε τι ωραίο, με τον ψυχικό κόσμο των ηρώων της, πρωταρχικό ρόλο στη ζωή των οποίων έχει η ωμότητα και η βία. Χειρίζεται τα κεντρικά της θέματα με ειλικρίνεια και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων της είναι αληθινή. Η ματιά της αποκλείει τη στερεοτυπική αντίληψη για την Κολομβία και καθώς η ίδια είναι γεννημένη εκεί αναλύει ρεαλιστικά τις επιπτώσεις που έχει η φτώχεια, η διαφθορά και η βία πάνω στους ήρωές της…. – Δημήτρης Παναγόπουλος (efsyn.gr)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Η Μόρα συντονίζει έξυπνα την στιλιστική παλινδρόμηση, που γίνεται και ουσιαστική με το οργανικό της δέσιμο με το θέμα (τέκνα της Κολομβίας παγιδευμένα στο αιματηρό παρελθόν της χώρας – ανάμεσα στην κληρονομημένη κτηνωδία και την ελπίδα για οτιδήποτε συμφιλιωτικό, στον πόλεμο και την ειρήνη, στην ένδεια και το κεραμίδι, στο πεζό και το μεταφυσικό), χωρίς, ωστόσο, να αποφεύγει αφενός τηνεπαναληπτικότητα, που οδηγεί στην ανακύκλωση του προφανούς, και αφετέρου (και κατά συνέπεια) τους δραματικά περιττούς πλατειασμούς. Παρά την μόνιμα μπροστινή της κίνηση, που άλλωστε υπηρετεί κάθε συνεπές road movie, η ταινία «καθυστερεί» αναίτια τόσο στον δρόμο όσο και στους κατά τόπους σταθμούς της. Μολαταύτα, δεν παύει να συνιστά μια ευαίσθητη και αισθητικά ενδιαφέρουσα ματιά στα καταφρονημένα παιδιά που κατάφεραν, μέσα στο ατέρμονο σκοτάδι, να νιώσουν έστω για λίγες μέρες «βασιλιάδες του κόσμου». – Ρόμπυ Εκσιέλ (FLIX) 2,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν, συμβαίνουν από πολύ νωρίς, με το επαναλαμβανόμενο στόρι βίας ν’ ανακυκλώνεται στον ίδιο ρυθμό, ξανά και ξανά. Από το επεισόδιο στον οίκο ανοχής μέχρι το συναπάντημα με την παραστρατιωτική ομάδα, η καταγγελία της πλήρους ανυπαρξίας οποιουδήποτε ηθικού δικαίου εξελίσσεται μέσω ενός ανούσιου roller coaster σαδισμού και κακουχιών, όπου η παρέα των πέντε είτε εξαπατείται, είτε παίζει άγριο ξύλο με άλλους ή και… αναμεταξύ της. Από την άλλη, η νατουραλιστική σκοπιά του πράγματος κάνει τις συζητήσεις ανάμεσα στους έφηβους φίλους να είναι χαρακτηριστικά ανούσιες, σε σημείο να μοιάζουν μέχρι και… περιττές. Η ασάφεια που χαρακτηρίζει διάφορες πτυχές του ταξιδιού επιχειρείται να τακτοποιηθεί λίγο πριν πέσουν οι τίτλοι τέλους, όμως, γίνεται με τρόπο άγαρμπο που φλερτάρει με το ουρανοκατέβατο. Η τραγικότητα η οποία περιβάλλει τους απανταχού κατατρεγμένους επιβεβαιώνεται, μιας και εξαρχής φώναζε πως ως συνθήκη είναι αδιαπραγμάτευτη. Η ζούγκλα της Κολομβίας, πάντως, είναι ενίοτε εντυπωσιακή, με τη σεκάνς του ποταμού να είναι υπέροχα πλανοθετημένη και να θυμίζει (έστω για λίγο) γνήσια εφηβική απόδραση προς το άγνωστο. – Νίκος Παλάτος (FreeCinema) 1/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) δημοσιεύονται στο n7t.movie.blog. Πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές έχει, για λόγους copyright, μόνο ο διαχειριστής της 7ης Τέχνης, με χρήση των κωδικών του.