Μία φωτορεπόρτερ και μία μικρή ομάδα δημοσιογράφων ακολουθούν μία γεμάτη αδρεναλίνη διαδρομή στην κατακερματισμένη Αμερική του κοντινού μέλλοντος, η οποία ισορροπεί στο χείλος του γκρεμού.

Εμφύλιος πόλεμος – Civil War
Δράσης, Φαντασίας, Πολεμική
Έτος: 2024
Χώρα: ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο
Διάρκεια: 109′
Σκηνοθεσία: Άλεξ Γκάρλαντ
Ηθοποιοί: Κίρστεν Ντανστ, Βάγκνερ Μούρα, Στίβεν ΜακΚίνλεϊ Χέντερσον, Κέιλι Σπάενι
Διανομή: Tanweer
Πρεμιέρα:25 Απριλίου 2024

7,6/10    (από 21000 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

…Το σεναριακό πρόσχημα της ταινίας έχει τη διάθεση να αναλύσει τον ακραίο διχασμό που συναντάει κανείς όχι μόνο στην Αμερική αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο έτσι όπως εκφράζεται την τελευταία δεκαετία στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Ο Garland καταφέρνει δύο εξαιρετικά συγγραφικά επιτεύγματα: το πρώτο είναι να μην αναφέρεται ποτέ κάποια συγκεκριμένη χρονολογία, με την αίσθηση ότι όλα μπορούν να συμβαίνουν αυτή τη στιγμή να υπερβαίνει μια τέτοια ανάγκη. Το δεύτερο είναι πως καθόλη τη διάρκεια της ταινίας κανένας δεν παίρνει θέση στο ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν μαθαίνουμε ποτέ τα αίτια της απόσχισης των πολιτειών, δεν έχουμε την παραμικρή ένδειξη για το ποιος κρύβεται από πίσω, κανένα όνομα δεν αναφέρεται ποτέ. Υπάρχουν μόνο δύο αντίπαλοι στρατοί και η αφήγηση του Garland είναι τόσο σφιχτά δομημένη που ξεχνάς να αναρωτηθείς και ο ίδιος. Πολύ συχνά δεν διακρίνεις καν σε ποιο στρατόπεδο ανήκουν οι στρατιώτες που εμφανίζονται στην οθόνη και γίνεσαι απλά μάρτυρας αποτρόπαιων και ανατριχιαστικών συμπεριφορών, μιας πραγματικότητας που καμία πλευρά ποτέ σε κανέναν πόλεμο δεν παραδέχεται, ότι ο επίσημος σκοπός ενός πολέμου είναι διαφορετικός από τον πραγματικό, γεννώντας στον άνθρωπο μια βιαιότητα χωρίς αντίκρισμα. Οι πιο ενοχλητικές σκηνές της ταινίας καταφέρνουν να είναι αυτές στις οποίες οι ανταποκριτές συναντούν πολίτες και το ζητούμενο για τον Garland είναι να δείξει τις αντιδράσεις των χαρακτήρων απέναντι σε όσα γίνονται μάρτυρες. Ούτε οι ίδιοι παίρνουν κάποια θέση υποστήριξης μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων πλευρών, αλλά ο Garland τους αξιοποιεί για να υπονοήσει την ηθική πλευρά του επαγγέλματος αυτού, με τις φωτογραφίες που τραβούν με τις μηχανές τους να είναι ένας ατελείωτος εφιάλτης και ταυτόχρονα το όνειρο κάθε δημοσιογράφου να έχει στα χέρια του, το οποίο πηγαίνοντάς το ένα βήμα παραπέρα αφορά και εμάς ως καταναλωτές αυτού του είδους ωμής γραφικότητας. Η ταινία δεν αφήνει το περιεχόμενο να μιλήσει από μόνο του και ο Garland σκηνοθετεί συνταρακτικές σκηνές είτε αφορούν διαλόγους είτε μια από τις καλύτερες απεικονίσεις στρατιωτικών επιχειρήσεων που έχουμε δει στην οθόνη. Η εξαιρετική δουλειά στον σχεδιασμό ήχου τη μετατρέπει σε ενεργό στοιχείο της αφήγησης, καθώς μας βάζει εντός της δράσης όπου κάθε αντίληψη ζωής αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο, ενώ η κινηματογράφηση του φινάλε αρκεί για να κάνει τον Garland αποδέκτη σημαντικών βραβείων. – Ορέστης Μαλτέζος (Filmy.gr)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Ο «Εμφύλιος πόλεμος» είναι μια μετα-αποκαλυπτική δραματική περιπέτεια που λειτουργεί ως προειδοποιητική αλληγορία. Ωστόσο, οι καταστάσεις και οι διάλογοι είναι τόσο ξεδιάντροπα υπολογισμένοι σε αυτή τη φανταστική σύγκρουση, που αποτυγχάνουν επιμελώς να περιγράψουν την ιδεολογική μάχη που συμβαίνει. Οι χαρακτήρες μιλάνε για τα πάντα, για τα όνειρά τους, τις τύψεις τους, τα σχέδιά τους, οτιδήποτε εκτός από το ποια είναι η ιδεολογική μάχη που χώρισε τις δυτικές και τις ανατολικές πολιτείες, αφήνοντας την ψευδαίσθηση σε κάθε δυνητικό θεατή (απ’ τον προοδευτικό antifa μέχρι τον ακραίο Ρεπουμπλικάνο που ψηφίζει Τραμπ) ότι βρίσκεται -μαζί με τους τέσσερις ήρωες- στη «σωστή» πλευρά, όποια κι αν είναι αυτή και χωρίς να προκύπτει ποια είναι η αντίθετη. Παρά την εξαιρετικά λειτουργική σκηνογραφία και την ένταση του μοντάζ που δεν αφήνει ίχνος λίπους στη δράση και στη δομή, δύσκολα θα φύγει από το στόμα του υποψιασμένου θεατή η δυσάρεστη γεύση της θεωρίας των δύο άκρων. Αυτό που απομένει είναι η πεποίθηση πως ο «διχασμός» οδηγεί σε εκατόμβες πτωμάτων και σε χάος. Επίσης, παρά τα ηθικά διλήμματα που επιβάλλει η μάχιμη δημοσιογραφία, μένει μάλλον αδιευκρίνιστο πού θα καταλήξει αυτό το πολυπόθητο ρεπορτάζ, εφόσον τα ΜΜΕ έχουν σχεδόν καταρρεύσει, ενώ ο Τζόελ τρέχει συνέχεια και αποφεύγει σφαίρες, χωρίς να κρατάει σημειώσεις ούτε να έχει δημοσιογραφικό μαγνητόφωνο. Τελικά, αν αυτό είναι το απαύγασμα του «πολιτικάντικου-απολιτικού σινεμά», πρόκειται για ένα είδος που εύχομαι να μην ευδοκιμήσει. – Ανδρέας Κύρκος (Η ΑΥΓΗ)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) θα δημοσιεύονται σταδιακά στο n7t.movie.blog. Πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές έχει, για λόγους copyright, μόνο ο διαχειριστής της 7ης Τέχνης, με χρήση των κωδικών του.