Η Ανν, μια λαμπρή δικηγόρος, ζει με τον σύζυγό της Πιέρ και τις κόρες τους. Η Ανν αρχίζει σταδιακά μια παθιασμένη σχέση με τον Τεό, τον γιο του Πιέρ από προηγούμενο γάμο, θέτοντας σε κίνδυνο την καριέρα και την οικογενειακή της ζωή.

Το περασμένο καλοκαίρι – L’été dernier – Last Summer
Δράμα, Θρίλερ
Έτος: 2023
Χώρα: Γαλλία, Νορβηγία
Διάρκεια: 104′
Σκηνοθεσία: Catherine Breillat
Ηθοποιοί: Léa Drucker, Samuel Kircher, Olivier Rabourdin
Διανομή: Αmafilms
Πρεμιέρα: 18 Απριλίου 2024

6,3/10    (από περίπου 1700 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

,,,Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κινηματογράφος ασχολείται με τον έρωτα ανάμεσα σε μια μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκα με μικρότερης ηλικίας άντρα (φτάνει να θυμηθούμε το πρόσφατο «Μάιος Δεκέμβρης»). Εκείνο όμως που τόλμησε η Μπρεγιά είναι να αποφύγει τη συντηρητική, παραδοσιακή ματιά και τις ηθικολογίες για να μας δώσει την αληθινή, ανεξέλεγκτη πλευρά του πόθου, πέρα από τους οποιουσδήποτε ηθικούς περιορισμούς, και να στραφεί στη, απελευθερωμένη σεξουαλική απόλαυση της γυναίκας σε αντίθεση με τις μεγαλοαστικές, συντηρητικές αξίες και την ανδρική απόλαυση στην οποία συνήθως εστιάζουν παρόμοιες ταινίες – απόλαυση που τονίζεται με τον πιο παραστατικό τρόπο στα κοντινά πλάνα του προσώπου της γυναίκας στη διάρκεια της πιο τολμηρής σεξουαλικής σκηνής της με τον Τεό, με μια εξαιρετική Λεά Ντρικέ να τονίζει με τις εκφράσεις, τους σπασμούς, την έκπληξη και την ικανοποίηση στα ανάμικτα με προσμονή και χαρά μάτια της, για να καταλήξει στον οργασμό, που η Μπρεγιά αποφεύγει να δείξει από την πλευρά του άντρα). Σε σκηνές όπως εκεινες της Αν με τον άντρα της (φτάνει να θυμηθούμε τη σεξουαλικη σκηνή μαζί του, με το θλιμμένο, αφηρημένο πρόσωπο της Αν να τονίζει τη μοναξιά της) καθώς και εκείνες της Αν όπου αλλάζει και γίνεται σκληρή, σχεδόν κυνική, όταν ο Τεό, απελπισμένος από την απόφαση της να διακόψει τη σχέση της, την καταγγέλλει στο σύζυγο, η Μπρεγιά αποφεύγει να παρουσιάσει την ηρωίδα της γυναίκα ψυχρή και χειριστική, ένα αληθινό τέρας, αλλά ως μια τραγική γυναίκα, που, με μια σχεδόν σουρεαλιστική ματιά πάνω στην ανεξέλεγκτη πορεία του έρωτα και του πάθους, ανατρέπει, όπως και ο Μπουνιουέλ, τις ηθικολογικές, στερεότυπες αξίες μιας εφησυχασμένης κοινωνίας. – Νίνος Φένεκ Μικελιδης (Enetpress)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Δεν γνωρίζουμε για ποιον λόγο η Κατρίν Μπρεγιά, κάποτε επιφανές μέλος της μεγάλης των προβοκατόρων σχολής, επέλεξε να διασκευάσει αυτή την ταινία τόσο νωρίς από την κυκλοφορία της, αλλά προτιμούμε να εξετάζουμε τη σκοπιμότητα της ίδιας της ταινίας παρά της απόφασης για την παραγωγή της. Όσοι έχουν δει το Queen of Hearts, εδώ θα παρακολουθήσουν μια λιγότερο αιχμηρή, αλλά πιο προσανατολισμένη στον ερωτισμό δημιουργία, παρά τις λιγότερο γλαφυρές ερωτικές σκηνές – ποιος να το ‘λεγε ότι στην ταινία της Μπρεγιά θα έβρισκες πιο εγκρατή κατάδειξη. H επιλογή της συστηματικά εξαιρετικής Λέα Ντρουκέρ, με την ευγενική φυσιογνωμία και το χτισμένο από μια πλούσια φιλμογραφία sex appeal, εξυπηρετεί αυτή την έμφαση στο ερωτικό ένστικτο, που μάλλον αφαιρεί μέρος της αμφισημίας του πρωτότυπου. Ο ίδιος ο τόνος και η διαχείριση του υλικού δίνουν την εντύπωση ότι η Μπρεγιά θεωρεί λυμένο το ζήτημα της διαφοράς ηλικίας και της de facto «διαπραγματευτικής» ανισότητας των δύο κεντρικών χαρακτήρων, ποτέ δεν σκοτεινιάζουν οι συνομιλίες και οι περιπτύξεις τους. Εκείνοι που δεν έχουν δει το πρωτότυπο, ώστε να μπουν και με συγκεκριμένα μπαγκάζια στην ιστορία και να εφαρμόσουν την ανάγνωση εκείνης εδώ, δεν θα δουν μια ταινία περί ηθικής, αλλά ένα roller coaster παιχνιδιών εξουσίας (ερωτικών και όχι μόνο), που τουλάχιστον λογαριάζει και το προνόμιο του ενός σκέλους. Καθόλου άσχημα, αν με ρωτάς, αλλά, ως προς το περιεχόμενο, το τελικό αποτέλεσμα προκύπτει απλή υποσημείωση της ταινίας αναφοράς. – Γιάννης Βασιλείου (Lifo)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Η προβοκατόρισσα Κατρίν Μπρεγιά αρέσκεται να βυθίζεται -άλλοτε αυτάρεσκα και άλλοτε σοβαρά- σε θέματα ταμπού. Εδώ όμως βράζει πατάτα και σερβίρει χταπόδι. Αντί λοιπόν να διαχειριστεί το τόσο λεπτό θέμα της ιστορίας σε αντιπαραβολή με την δικηγορική της ιδιότητα (που συνήθως αναλαμβάνει υποθέσεις κακοποιημένων παιδιών), αφήνει την ηρωίδα της να αναλώνεται στα προσωπικά της θέλω και προσπαθεί να υποβάλλει και το κοινό σε αυτό. Όχι κυρία Μπρεγιά, δεν θέλουμε να μάθουμε τι έκανε η ηρωίδα σας το περασμένο καλοκαίρι. Μας αρκεί να ξέρουμε τί κάνατε εσείς τις καλές εποχές σας, όταν σκηνοθετούσατε το «Ρομάντζο», που σοκολατάκι σου έταζε και έτρωγες πραλίνα. – Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος (ertnews.gr)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) θα δημοσιεύονται σταδιακά στο n7t.movie.blog. Πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές έχει, για λόγους copyright, μόνο ο διαχειριστής της 7ης Τέχνης, με χρήση των κωδικών του.