Η Ρόμπιν είναι έγκυος, αλλά δε θέλει να γίνει μητέρα. Η Κατερίνα θέλει αλλά δεν μπορεί. H Κική θέλει απλώς να πεθάνει με αξιοπρέπεια. Όμως η άμβλωση, η εξωσωματική γονιμοποίηση και η ευθανασία αντίστοιχα δεν είναι νόμιμες στις χώρες τους. Τα Αδέσποτα Κορμιά εξερευνούν τη σωματική αυτονομία σε μια Ευρώπη, όπου επιτρέπεται να ταξιδέψεις, να εργαστείς και να καταναλώσεις ελεύθερα αλλά όχι πάντα να ζήσεις ή να πεθάνεις όπως επιθυμείς.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αδέσποτα κορμιά – Stray Bodies
Ντοκιμαντέρ
Έτος: 2024
Χώρα: Ελλάδα, Ελβετία, Ιταλία, Βουλγαρία
Διάρκεια: 109′
Σκηνοθεσία: Ελίνα Ψύκου
Διανομή: CineDoc
Πρεμιέρα: 28 Μαρτίου 2024

6,9/10    (από 42 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

Δίνοντας το λόγο στις ηρωίδες της, αλλά και σε «εκπροσώπους» αντίθετων απόψεων περί ηθικής και δικαίου, η Ψύκου αποκαλύπτει τη μία μετά την άλλη μια σειρά από αντιφάσεις στη γύρω μας πραγματικότητά. Πρώτη και… χειρότερη, η διαρκής αναφορά της συντηρητικής ρητορικής, από διαφορετικούς εκπροσώπους της, στην ιδιαιτερότητα(!) κάθε εθνικής κουλτούρας και στην πολιτισμική ισοπέδωση την οποία επιχειρεί συντεταγμένα το «ιερατείο των Βρυξελλών». Κι ενώ σε ένα θολό νομικά τοπίο η ιδεολογική σύγχυση φαντάζει ακόμα μεγαλύτερη (η αριστερή συνθηματολογία στα χείλη ακροδεξιών, θρησκόληπτων και εθνικιστών), τα «Αδέσποτα Κορμιά» εξιστορούν μια παράλληλη, ψυχολογική –θηλυκή– οδύσσεια χωρίς να κουνάνε το δάχτυλο. Με χιούμορ, μυθοπλαστικές παρεμβάσεις, σχολιαστική χρήση τραγουδιών και αιχμηρές σκηνοθετικές ιδέες (η Κατερίνα περιμένει μόνη, σε ένα άδειο και ψυχρό δωμάτιο, πριν την άμβλωση) αναρωτιούνται παιχνιδιάρικα όσο και ευθαρσώς τι σημαίνει να ζεις και να πεθαίνεις στη σύγχρονη Ευρώπη. – Χρήστος Μήτσης (αθηνόραμα) 3,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Το ντοκιμαντέρ που προκάλεσε αντιδράσεις στην πρεμιέρα του στο πρόσφατο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης έχει στο επίκεντρό του γυναίκες που θέλουν αλλά δεν μπορούν. Η Ρόμπιν είναι έγκυος αλλά θέλει να κάνει άμβλωση, επιθυμία που στη Μάλτα, όπου ζει, αυτό δεν είναι δεκτό από το νομικό σύστημα της χώρας. Η Κατερίνα θέλει να αποκτήσει παιδί και καταφεύγει στην Ελλάδα από την Ιταλία για να κάνει εξωσωματική, καθώς στη χώρα της δεν επιτρέπεται σε μια γυναίκα μόνη να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Η Κατερίνα πάσχει από νευρολογική ασθένεια και θα ήθελε να «φύγει» ήσυχα με ευθανασία, αλλά στη χώρα μας δεν επιτρέπεται. Αυτά συμβαίνουν, λέει η Ελίνα Ψύκου, στην Ευρώπη της Δημοκρατίας και της ελευθερίας, αλλά τελικά, όταν πρόκειται για την ελευθερία του σώματος, η Δημοκρατία και η ελευθερία πάνε λίγα βήματα πίσω. – Κώστας Ζαλίγκας (Ελεύθερος Τύπος) 2,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Αν, λοιπόν, είχα ήδη «στραβώσει» με τον ντόρο που προκάλεσε η προβλέψιμα προβοκατόρικη και αφάνταστης ευκολίας αφίσα των «Αδέσποτων Κορμιών» (με σαχλές αντιδράσεις από αμφότερες πλευρές στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης), ακόμα και το ίδιο το φιλμ (από νωρίς) δεν κατάφερε να με βοηθήσει ν’ αλλάξω τη στάση μου γι’ αυτό…
Επιχειρώντας να προσεγγίσει ένα κάρο από risky θέματα με το «άλλοθι» ενός κοινού άξονα, ο οποίος ορίζεται από το ανθρώπινο σώμα (μας) και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή του, η Ψύκου κυριολεκτικά τσουβαλιάζει τα παραδείγματά της σε ένα ελαφρώς επιδειξιομανές και ενίοτε άστοχα ανάλαφρο «potpourri» κρουσμάτων προσωπικής οδύσσειας γυναικών που συγκρούονται με κοινωνικά στερεότυπα, θρησκευτικά taboo και νομικά «κολλήματα» σχετικά με την άμβλωση ή τον αναπαραγωγικό τουρισμό, φτάνοντας μέχρι και την ευθανασία.
Αν και απόλυτα χειριστική στις επιλογές που αφορούν στην οπτικοποίηση της κάθε περίπτωσης, η Ψύκου (παριστάνει πως) διατηρεί μία εντελώς ουδέτερη στάση απέναντι στα τόσο ξεχωριστά αντικείμενά της, καταλήγοντας να μετατρέπει τη θέαση τούτου του φιλμ τεκμηρίωσης σε κάτι το πραγματικά άβολο, προβληματίζοντας σε σχέση με τους στόχους του. Ειλικρινά, θα σεβόμουν πολύ περισσότερο την απόπειρα εκτέλεσης ενός ντοκιμαντέρ με αποκλειστικό θέμα την ευθανασία, που εδώ αποτελεί το μοναδικό ουσιαστικό «συστατικό» το οποίο δικαιώνει τον λόγο ύπαρξης των «Αδέσποτων Κορμιών». Πέραν αυτού, αισθανόμουν πως έβλεπα μια πρώτης τάξης ευκαιρία για… ταξιδάκια ανά την Ευρώπη! Δεν επιθυμώ να σχολιάσω κάτι εκτενέστερα, για να μη γίνω… πιο κυνικός. Αντ’ αυτού, θα πρότεινα στην Ψύκου να δει (ή να ξαναδεί) τις δουλειές του Ούλριχ Ζάιντλ. Και για λόγους πρόκλησης και για λόγους ηθικής και για λόγους καυστικότητας. – Ηλίας Φραγκούλης (FreeCinema) 1/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) θα δημοσιεύονται σταδιακά στο n7t.movie.blog. Πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές έχει μόνο ο διαχειριστής, με χρήση των κωδικών του.