Λεσβία

Από τη δεκαετία του 1970, λεσβίες από όλο τον κόσμο έλκονται από το νησί της Λέσβου, γενέτειρα της αρχαίας Ελληνίδας ποιήτριας Σαπφούς. Όταν βρίσκουν τον παράδεισο σε ένα τοπικό χωριό και δημιουργούν τη δική τους λεσβιακή κοινότητα, οι εντάσεις με τους ντόπιους κατοίκους υποβόσκουν. Με τις δύο ομάδες να διεκδικούν την ιδιοκτησία της λεσβιακής ταυτότητας, η σκηνοθέτης Τζέλη Χατζηδημητρίου -μια ντόπια και λεσβία η ίδια- βρίσκεται στη μέση και καταγράφει 40+ χρόνια αγάπης, κοινότητας, συγκρούσεων και τι σημαίνει να νιώθεις αποδεκτός.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Λεσβία – Lesvia
Ντοκιμαντέρ
Έτος: 2024
Χώρα: Ελλάδα
Διάρκεια: 78′
Σκηνοθεσία: Τζέλη Χατζηδημητρίου
Διανομή: CineDoc
Πρεμιέρα: 4 Απριλίου 2024 στο Τριανόν

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

7,6/10    (από 17 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

…Το άψογο ντοκιμαντέρ της Τζέλης Χατζηδημητρίου που είδαμε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ξεχωρίζει όχι μονάχα για την δεινότητα της αφήγησης της σκηνοθέτη-σεναριογράφου και του μοντάζ, το οποίο συνυπογράφουν η Ιβα Ραντιβόζεβιτς και ο Παναγιώτης Γάκης, αλλά γιατί πέρα από τις γυναίκες από όλο το κόσμο που βρέθηκαν, ή έζησαν κάποτε, ή συνεχίζουν να ζουν στην Ερεσό μέχρι σήμερα, τους κατοίκους του χωριού και τις μαρτυρίες τους, περιλαμβάνει πολύ πλούσιο φωτογραφικό και κινηματογραφημένο υλικό, από όλες τις φάσεις της «εισβολής» των γυναικών στη νησί από τα ’70s μέχρι σήμερα. … Ξαφνικά κάποιοι άρχισαν να ενοχλούνται ενώ μια σειρά από φιλικά μέχρι χθες μαγαζιά, σταμάτησαν να επιτρέπουν την «είσοδο» στα κορίτσια. Όταν τα κορίτσια θέλησαν να κάνουν τα δικά τους μαγαζιά, κάποιοι το είδαν σαν αθέμιτο ανταγωνισμό και τα “πολέμησαν». Όταν τα κορίτσια άρχισαν να αγοράζουν σπίτια και να μένουν στο νησί όλο το χρόνο, κάποιοι το είδαν σαν ευκαιρία και κάποιοι άλλοι σαν «ξεπούλημα» ή σαν «κατάρα». Μέσα στα χρόνια, κάποια κορίτσια άφησαν πίσω τους την αλλαγμένη μέσα στα χρόνια Ερεσό για πάντα, και κάποια άλλα «πάλεψαν» και διεκδίκησαν τον χώρο τους και τα όποια δικαιώματά τους στην γενέτειρα της Σαπφούς. Ανάμεσά τους και η σκηνοθέτις που μετακόμισε από την Αθήνα στην Ερεσό και είχε την ιδέα και την προνοητικότητα για αυτό το υπέροχο ντοκιμαντέρ που είναι, αν μη τί άλλο, ένα ανεκτίμητο ιστορικό ντοκουμέντο για την ιστορία του λοατκι+ κινήματος στην χώρα μας και παγκόσμια. Εξαιρετικό! – Χ. Λακταρίδης (DOC TV)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Πρόκειται για μια ταινία αφιερωμένη στην Ερεσό της Λέσβου, το μέρος όπου εδώ και δεκαετίες καταφθάνουν queer γυναίκες απ’ όλα τα μέρη της Γης, ένα κουκούλι έξω από την υπόλοιπη κοινωνία, μια ετεροτοπία ερωτισμού και ελευθερίας απαλλαγμένη από το αντρικό βλέμμα, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά μια συνεντευξιαζόμενη.
Φωτογραφικό κολάζ ενός ατέλειωτου καλοκαιριού, λαϊκό προσκύνημα στη Σαπφώ, την οποία οι επισκέπτριες της περιοχής λογάριασαν πρώτα για λεσβία κι έπειτα για ποιήτρια, και μαζί το χρονικό της αποδοκιμασίας και της αποδοχής αυτών των επισκεπτριών από τους κατοίκους του μικρού χωριού που είδαν τη μαζική έλευση λεσβιών τουριστριών πρώτα ως αξιοπερίεργο, κάποτε ως απειλή και τελικά ως αναπόσπαστο μέρος του μικρόκοσμού τους. Ο ημερολογιακός χαρακτήρας γεφυρώνει το προσωπικό με το γενικό σε ένα ντοκιμαντέρ που αποδεικνύει περίτρανα ότι η έρευνα και η συγκέντρωση υλικού μπορούν να υπερκαλύψουν την οικονομική ένδεια της παραγωγής στο σινεμά τεκμηρίωσης. – Γιάννης Βασιλείου (Lifo) 2,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…οι συνεντεύξεις είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες (μιλάμε για κάτι σαν μια-δυο ατάκες «αναμνήσεων» ανά άτομο…), το «σπάνιο αρχειακό υλικό» χαρακτηρίζεται περισσότερο από «home videos» τύπου πλανάκια καλοκαιρινών διακοπών, ενώ στον τομέα της ιστορικής (για να μην πω και κοινωνικής…) καταγραφής, το φιλμ πάσχει σε δραματικό βαθμό, καταδικάζοντας το θέμα του σε ένα «κάψιμο» άνευ προηγουμένου.
Είναι κρίμα να γίνονται απόπειρες στο είδος αυτό στην Ελλάδα με αποτελέσματα… ασχετοσύνης και τσαπατσουλιάς, από «σκηνοθέτες» που βασίζονται στις… καλές τους τις προθέσεις και μόνο, πόσω μάλλον όταν το υλικό τους δεν καλύπτει ούτε καν ντοκιμαντέρ μικρού μήκους. Κρίμα, γιατί η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης της Ερεσού άξιζε κάτι πιο ουσιαστικά τεκμηριωμένο, έτσι ώστε να επιζήσει και καλύτερα στο πέρασμα του χρόνου. Αφέλεια. Και υπερβάλλων ζήλος. Δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο. – Ηλίας Φραγκούλης (FreeCinema) 0,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) δημοσιεύονται στο n7t.movie.blog. Πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές έχει, για λόγους copyright, μόνο ο διαχειριστής της 7ης Τέχνης, με χρήση των κωδικών του.

Σχολιάστε