Όταν ένας πληρωμένος δολοφόνος εμφανίζει μια ταχέως εξελισσόμενη μορφή άνοιας, του προσφέρεται η ευκαιρία να εξιλεωθεί σώζοντας τη ζωή του γιου του με τον οποίο είχε αποξενωθεί.

Το Χρέος του Εκτελεστή – Knox Goes Away
Θρίλερ
Έτος: 2023
Χώρα: ΗΠΑ
Διάρκεια: 114′
Σκηνοθεσία: Μάικλ Κίτον
Ηθοποιοί: Μάικλ Κίτον, Αλ Πατσίνο, Τζέιμς Μάρσντεν
Διανομή: Tanweer
Πρεμιέρα: 21 Μαρτίου 2024

7/10    (από 463 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

…Ο σκηνοθέτης Κίτον εστιάζει προσεκτικά στην δυνατή ιστορία οικογενειακών δεσμών που έχει στα χέρια του αλλά την ίδια ώρα ο ηθοποιός Κίτον επεξεργάζεται με θαυμαστή σχολαστικότητα τον ήρωά του που είναι, αναμφισβήτητα ένας από τους πιο δύσκολους – αν όχι ο δυσκολότερος – της κινηματογραφικής καριέρας του. Με έναν περίεργο τρόπο συμπάσχουμε με τον Νοξ, τον κατανοούμε και τον καταλαβαίνουμε. Πολύ ήσυχα, χωρίς εκρήξεις και χωρίς υπερβολές ο Κίτον δείχνει πως ένας άνθρωπος που ενώ χάνει σταδιακά την μνήμη του και οδεύει προς τον θάνατο, μπορεί να μην χάσει την αυτοπεποίθησή του και να αξιοποιήσει σωστά την ελάχιστης διάρκειας ζωή που έχει μπροστά του.
Στα 114’, ο χρόνος της ταινίας δείχνει κάπως περισσότερος από όσο να χρειάζεται, όμως ο Κίτον τον μοιράζει με ισορροπία και σε αυτό συμβάλλουν οι ενδιαφέροντες Β’ ρόλοι όπως του παλιού φίλο του Νοξ που τον έβαλε στο «επάγγελμα» και τώρα τον βοηθά (Αλ Πατσίνο), της φεμινίστριας ντετέκτιβ (Σούζι Νακαμούρα) που προσπαθεί να τον συλλάβει τον Νοξ και της πόρνης που τον συντροφεύει μια φορά την εβδομάδα (Τζοάνα Κούλιγκ). – Γιάννης Ζουμπουλάκης (Το Βήμα) 3,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Σε σκηνοθεσία του ίδιου του Μάικλ Κίτον ο οποίος και πρωταγωνιστεί, το ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ είναι ένα παλιομοδίτικο (με την καλή έννοια) αστυνομικό θρίλερ που διαθέτει ίντριγκα, ατμοσφαιρική σκηνοθεσία και διάφορες σεναριακές ανατροπές και αυτό δείχνει πως ο Κίτον ήθελε να κάνει μία ταινία φόρο τιμής στους απολογητικούς δολοφόνους εκτελεστές του σινεμά, ο ίδιος τα καταφέρνει μιά χαρά, τόσο με το αγέραστο παρουσιαστικό του, όσο και σκηνοθετικά. Τι φταίει όμως που που η ταινία απλά παρακολουθείται χωρίς να αντιδράει ο θεατής; Η απάντηση είναι τα ”υλικά” της συνταγής.
Το σενάριο της ταινίας πρωτίστως αρχίζει να περιπλέκεται επικίνδυνα βάζοντας δύο μπλεξίματα μαζί και έναν απρόσμενο παράγοντα (άνοια) να δημιουργούν χάος και σύγχυση τόσο στην αστυνομικό που προσπαθεί να πιάσει τον ένοχο αλλά και στον θεατή που δεν ξέρει που να εστιάσει. Αν και δεν υπολείπεται ατμόσφαιρας και σε αυτό βοηθάνε και τα σαξόφωνα του Άλεξ Χέφες, ο Κίτον δείχνει να μην μπορεί να δέσει απόλυτα τα ”υλικά”, με τις προσθήκες του Αλ Πατσίνο που απλά μιλάει, της Μάρσια Γκέι Χάρντεν που δεν της δίνει την μεγάλη σκηνή που αρμόζει σε μία ”πρώην” σύζυγο αλλά και τον Τζέιμς Μάρσντεν που δυστυχώς αποδεικνύεται ερμηνευτικά λίγος, σαν να πρωταγωνιστεί σε τηλεταινία χαμηλού βεληνεκούς. Ακόμα και ο χαρακτήρας της αστυνομικού Σούζι Νακαμούρα με το ύφος γνωρίζω τα πάντα λόγω παιδικών βιωμάτων, αντιμετωπίζεται επιφανειακά.
Τίμιο, ευπρεπές αλλά και λίγο πιο πολύ μπερδεμένο απ’ότι θα έπρεπε, το ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ αποπληρώνεται τελικά αλλά δεν καταφέρνει τίποτε παραπάνω από ένα δίωρο με λίγες ανατροπές, έναν σκηνοθέτη-πρωταγωνιστή που νομίζει πως κάνει υπέρβαση στο είδος αλλά και δύο οσκαρικούς ηθοποιούς δίπλα του σχεδόν χωρίς ρόλο. – Αχιλλέας Βασιλείου (Cinepivates) 2,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Ο ηθοποιός προσπαθεί αρκετά επιτυχημένα να πείσει στον ρόλο του, μόνο που ως σκηνοθέτης αποδεικνύει έναν περιττό εγωισμό, δίνοντας περισσότερο χρόνο στον ίδιο και λιγότερο στον γιο του, που υποδύεται διεκπεραιωτικά ο Τζέιμς Μάρσντεν, σε έναν ρόλο που ούτως ή άλλως είναι εξόφθαλμα και άδικα παραγκωνισμένος.
Σαν να μην ενδιαφέρεται να χτιστεί κάτι βαθύτερο, ενώ θα μπορούσε, αλλά αρκείται στο να ξεκινήσει μια επίθεση-χωρίς να ξέρει και πολλά πολλά-ο βασικός πρωταγωνιστής.
Και αν μιλάμε για παραγκωνισμένους, τι να πει κανείς για την βραβευμένη με Όσκαρ Marcia Gay Harden ή την εξαιρετική πρωταγωνίστρια του Ida και του Ψυχρού Πολέμου του Παβλικόσφκι, Joanna Kulig, που μοιάζουν απλώς προσθήκες τελευταίας στιγμής σε μια ιστορία που μπάζει από παντού.
Και τι να πούμε για τον Αλ Πατσίνο ο οποίος έπαθε Ρόμπερτ ντε Νίρο. Ο Πατσίνο μπορεί πλέον να μην παίζει πάντα σε καλές ταινίες, αλλά παίζει σε λίγες και σε αυτές προσπαθεί, σε αντίθεση με τον ντε Νίρο που παίζει σε δεκάδες και στις μισές βαριέται.
Δυστυχώς εδώ ο Πατσίνο βαριέται αφόρητα, μην δικαιώνοντας την καριέρα του, την οποία βέβαια δεν μπορεί να σπιλώσει μια άτυχη στιγμή.
Ο Κίτον δείχνει ανήμπορος να διαχειριστεί τους ήρωές του και να δώσει καλύτερες υποκριτικές στιγμές στους συναδέλφους του, σε μια ταινία όμως που εξ αρχής δεν έχει κάτι παραπάνω να διηγηθεί από αυτά που διαβάζει κανείς στην σύνοψη της ταινίας. – Παύλος Γκουγιάννος (MOVE IT) 1,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) θα δημοσιεύονται σταδιακά στο n7t.movie.blog, μόνο για τον διαχειριστή, με χρήση των κωδικών του.