Μια νεαρή καλόγρια, ολόψυχα αφιερωμένη στην πίστη της, δέχεται μία νέα θέση σε ένα ένδοξο μοναστήρι στην πανέμορφη ιταλική ύπαιθρο. Σύντομα όμως θα αντιληφθεί πως το νέο της σπίτι κρύβει σκοτεινά και τρομακτικά μυστικά.

Άσπιλη – Immaculate
Τρόμου
Έτος: 2024
Χώρα: Ιταλία, ΗΠΑ
Διάρκεια: 89′
Σκηνοθεσία: Μάικλ Μόχαν
Ηθοποιοί: Σίντνεϊ Σουίνι, Σιμόνα Ταμπάσκο, Άλβαρο Μόρτε
Διανομή: TFG Greece
Πρεμιέρα: 21 Μαρτίου 2024

5,8/10    (από 461 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

Να μια δυνατή ταινία τρόμου, που μπορεί να ξεκινάει με ευκολίες, καταλήγει όμως με τόλμη και φαντασία στα πιο δύσκολα….
…Οπαδοί του horror, αν έχετε βαρεθεί τις οικογενειακού προφίλ ταινίες τρόμου με δαιμονικές κούκλες και παιδάκια, στην «Ασπιλη» θα βιώσετε ένα ευχάριστο αιματοβαμμένο διάλειμμα. Αρκεί μονάχα λίγη υπομονή…
…Είναι εντυπωσιακή η τόλμη με την οποία η ταχύτατα ανερχόμενη Σίντνεϊ Σουίνι, που θυμίζει μια Αμάντα Σέιφριντ του σήμερα, κουβαλάει όλο το παραπάνω στο ντελικάτο φιζίκ και τα μεγάλα μάτια της από τα πρώτα «άσπιλα» λεπτά μέχρι τα κτηνωδώς κηλιδωμένα τελευταία. Είναι επίσης φανερά το ταλέντο και η γνώση του άγνωστου σε μας σκηνοθέτη, που είχε πρωτοσυνεργαστεί με την Σουίνι στο απρόβλητο εδώ «The Voyeurs» του 2021. Θα είχε ενδιαφέρον, πάντως, να βλέπαμε τί θα έκαναν με το ίδιο υλικό μάστορες του horror υπαινιγμού όπως ο Αρι Αστερ η η Τζένιφερ – «Babbadook» – Κεντ, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δε βγάζουμε ξανά και ξανά το καπέλο μπροστά στο θαρραλέο και δικαιωμένο δραματικά σπλάτερ, ίσως το πιο ξέφρενο που έχει ποτέ στεγάσει το σινεμά αποκλειστικά σε ιερό χώρο. – Ρόμπυ Εκσιέλ (FLIX) 3/5

…Ο σκηνοθέτης Μάικλ Μόχαν, όπως είχε δείξει και την προηγούμενη ταινία του, το άχαρο και άγευστο «The voyeurs» (πάλι με πρωταγωνίστρια τη Σίντνεϊ Σουίνι), δεν κατέχει τις αρχές του τρόμου και δεν μπορεί εύκολα να χτίσει σασπένς. Εδώ είναι σαφώς πιο βελτιωμένος αλλά και πάλι δεν μπορεί να αξιοποιήσει ένα χιλιοχρησιμοποιημένο οπλοστάσιο ιδεών: υπόγειες κατακόμβες, μαυροφορεμένες γυναίκες που έχουν ορκιστεί αιώνια σιωπή, χειριστικές φιγούρες που γνωρίζουν το απόκοσμα μυστικά του ναού τα οποία δεν πρέπει να μάθει ο έξω κόσμος και, φυσικά, σκιές στο σκοτάδι που χτίζουν τον μεφιστοφελικό τρόμο. Η Σίντνεϊ Σουίνι (της φήμης του «Euphoria») ξέρει ότι δεν θα γίνει ποτέ Ιζαμπέλ Αντζανί στο «Possession» και παίζει αξιοποιώντας τις δυνατότητές της. Κρίμα που δεν έχει έναν σκηνοθέτη ικανό να της δώσει την ώθηση που χρειάζεται και να πετύχει τη μετάβαση από μια χαμηλοβλεπούσα γυναίκα σε άγριο πλάσμα που θα σπάσει την ομερτά και θα πάρει απαντήσεις. Η ταινία βέβαια μπορεί να υποφέρει από αδέξια σκηνοθεσία, αλλά τουλάχιστον δεν ολισθαίνει στον φασαριόζικο, παιδαριώδη τρόμο των δύο ταινιών του «The nun» που πρόσφατα χάλασαν κόσμο στα multiplex. Η «Άσπιλη» τοποθετεί τη ρίζα του κακού στις ψυχές των ανθρώπων και όχι στους δαίμονες που απειλούν τους ζωντανούς και σε εξορκισμούς. Και σαν κερασάκι στην τούρτα, τα τελευταία 15 λεπτά της ταινίας αποτελούν μια ένοχη απόλαυση που θα μνημονεύουμε για πολύ καιρό. – Ανδρέας Κύρκος (Η ΑΥΓΗ) 2/5

..Ο Μάχον αδυνατεί να φτιάξει ατμόσφαιρα θρίλερ σε ένα κτίριο που φαντάζει περισσότερο σαν μίνιμαλ σπα με ακριβή, αυστηρή διακόσμηση και φως από κεριά παρά σαν ναό ταπεινότητας. Παρακολουθεί πιστά το σενάριο, ικανοποιημένος με την ανατροπή της προσδοκίας της Σεσίλια και τη σχετική μεταμόρφωση της Σουίνι από καλόβολο, παθητικό αμνό σε ένα αιματοβαμμένο πλάσμα που ζητά εξηγήσεις και παίρνει την κατάσταση στα άπειρα χέρια της, απεγνωσμένα ψάχνοντας συμπαράσταση. Χάρη στη μεγάλη επιτυχία του «Anyone but you», το τηλεοπτικό «Euphoria» και την πρόσφατη εμφάνισή της στο SNL και την τελετή των Όσκαρ, η star du moment παραδίδεται σωστά στη φυσική της παρουσία στο πρώτο μισό της ταινίας, αλλά, χωρίς να φταίει, δεν προκαλεί καμία ένταση καθώς εξελίσσεται σε βασίλισσα της τσιρίδας (screaming queen) στη συνέχεια, σε μια ταινία που επιδιώκει συγγένεια με το ιταλικό giallo, αλλά δεν διαθέτει ούτε το στυλιστικό νεύρο ούτε το υποδόριο χιούμορ του είδους των ’70s – όχι πως το αντίστοιχο περσινό exploitation hit με τον Ράσελ Κρόου, ο Εξορκιστής του Πάπα, ήταν giallo, αλλά εκεί τουλάχιστον γελάσαμε. – Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος (Lifo) 1/5

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) θα δημοσιεύονται σταδιακά στο n7t.movie.blog, μόνο για τον διαχειριστή, με χρήση των κωδικών του.