1858, στην εβραϊκή συνοικία της Μπολόνια. Οι στρατιώτες του Πάπα εισβάλλουν ξαφνικά στο σπίτι της οικογένειας Μορτάρα με εντολή του Καρδινάλιου για να πάρουν τον Εντγκάρντο, τον επτάχρονο γιο των Μορτάρα. Ο λόγος; Μια μαρτυρία ότι το παιδί είχε βαφτιστεί ως χριστιανός κρυφά από τη νοσοκόμα του όταν ήταν μωρό, συνθήκη για την οποία ο παπικός νόμος είναι κάθετος: το παιδί πρέπει να απομακρυνθεί από την αλλόθρησκη οικογένειά του και να μεγαλώσει με καθολική εκπαίδευση.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το Αγόρι του Θεού – Rapito
Δράμα, Ιστορική
Έτος: 2023
Χώρα: Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία
Διάρκεια: 134′
Σκηνοθεσία: Μάρκο Μπελόκιο
Ηθοποιοί: Πάολο Πιερομπόν, Φάουστο Ρούσο Αλέσι, Μπάρμπαρα Ρόνκι
Διανομή: Rosebud.21
Πρεμιέρα: 28 Μαρτίου 2024

7/10    (από περίπου 2500 αξιολογήσεις)

Διαβάστε ΕΔΩ τις κριτικές των ελληνικών ΜΜΕ για την ταινία (από το yourate.gr).

…Με ένα σωστό, απέριττο σενάριο και την ωραία φωτογραφία του Φραντσέσκο Ντι Τζιάκομο, και μια γενικα πετυχημένη ανάπλαση της περιόδου, ο Μπελόκιο στήνει εξαιρετικές όπως πάντα σκηνές, στις οποίες όχι μόνο προσπαθεί να διεισδύσει στους χαρακτήρες και τα κίνητρα των προσώπων αλλά και πετυχαίνει να σκιαγραφήσει μια συγκεκριμένη εποχή.
Άλλοτε αντιπαραθέτοντας παράλληλες πράξεις (όπως τις σκηνές της προσευχής της εβραϊκής οικογένειας με τις σκηνές της χριστιανικής κατήχησης του μικρού Εντγκάρντο), άλλοτε εστιάζοντας την κάμερά του στο πρόσωπο του Εντγκάρντο για να καταγράψει τις αντιδράσεις και τη ψυχολογία του, όταν σταδιακά αρχίζει να αλλάζει και να παραδίδεται στον προσηλυτισμό του, και άλλοτε στις απορίες και τα όνειρά του με ότι έχει σχέση με τον Σταυρωμένο (εκπληκτική είναι η σκηνή όπου φαντάζεται να σηκώνεται το βράδυ από το κρεβάτι του και να πηγαίνει στην εκκλησία όπου βγάζει τα καρφιά από τα χέρια και τα πόδια του Ιησού, που απελευθερώνεται, κατεβαίνει από τον Σταυρό και απομακρύνεται), καθώς και εκείνες με τους γονείς του (οπως στη σκηνή της απόρριψης του πατέρα όταν τον επισκέπτονται). – Νίνος Φένεκ Μικελιδης (Enetpress) 4/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

…Πρόκειται για μια φιλμογραφία ασφαλώς άνιση, βασισμένη όμως σε ένα έργο κινηματογραφικά «θεάρεστο». Που επιμένει στη δύναμη της εικόνας, μπολιάζοντας ακόμη και τις πιο απλές οπτικές συνθέσεις με τεράστια ένταση. Στο «Κidnapped» μάλιστα επιστρατεύει και μια εκκωφαντική κακόφωνη συμφωνία για να συμπληρώσει όσα ντεσιμπέλ λείπουν απ’ την εικόνα. Μια εκκεντρική σύνθεση που κορυφώνει στον κανονιοβολισμό της Πόρτα Πία. Μοιραία οι χαρακτήρες κάπου χάνονται μέσα σ’ αυτό, υιοθετώντας τη σχηματική υπόστασή τους. Παρά τα όσα υπόσχεται η παρουσία τους στο πρώτο μισό, εξελίσσονται σε δισδιάστατα ανδρείκελα μιας μοίρας που τους ξεπερνά κατά πολύ.
Είπαμε όμως για τον Μπελόκιο σημασία τα πρόσωπα κι οι πράξεις τους, όσο η μεγαλύτερη εικόνα. Που συνεχίζει να τη συμπληρώνει, σκηνοθετώντας με τη μία γροθιά στην τσέπη και την άλλη υψωμένη στον ουρανό (όσο το μεσαίο δάχτυλο βρίσκεται σε πλήρη έκταση). Καθώς το ευτυχέστερο είναι ότι παρά τα 86 του χρόνια, συνεχίζει να είναι αιχμηρός και καυστικός όσο ασχολείται με τα κακώς κείμενα κάθε εξουσίας. – Θοδωρής Καραμανώλης (cinemagazine.gr) 2,5/5
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Αν η ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη με κάτι, είναι οι αυθαιρεσίες και η δυστυχία που έχει σκορπιστεί εις το Όνομα του οποιουδήποτε Θεού. Η ιστορία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Η σκηνοθεσία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στεγνή, με εξαίρεση κάποια όμορφα γενικά πλάνα. Ο ρυθμός της είναι ληθαργικός και η εστίαση στο θρησκευτικό κομμάτι της ιστορίας, κάνει την αφήγηση κουραστική. Αν ο σκηνοθέτης είχε προτιμήσεις να παρουσιάσει τις πολιτικές συνθήκες της εποχής, πιθανόν να υπήρχε ισορροπία. Η διάρκεια του φιλμ είναι αδικαιολόγητη, καθώς πλατειάζει σε αρκετές σκηνές.
Η θρησκευτική μουσική και το soundtrack πνίγουν με σοβαροφάνεια και στόμφο, μια ήδη δυσκίνητη ταινία. Αν αποφασίσετε να παρακολουθήσετε την ταινία, πάρτε μαζί σας και το προσευχητάρι σας, αν διαθέτετε. – Μαίρη Β. (www.artscript.gr)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την κριτική.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία (δημοσιεύματα, συνεντεύξεις, δελτία τύπου, φωτογραφίες, παραλειπόμενα, ΟΛΕΣ οι ΠΛΗΡΕΙΣ κριτικές κ.α.) θα δημοσιεύονται σταδιακά στο n7t.movie.blog. Πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές έχει, για λόγους copyright, μόνο ο διαχειριστής της 7ης Τέχνης, με χρήση των κωδικών του.