Καθώς η εποχή των ψυχιατρικών ασύλων στην Ευρώπη φτάνει πια στο τέλος της, το Ladies in Waiting επιχειρεί να ρίξει φως στο παρελθόν τους. Μέσα από το μοναδικό πρίσμα μιας οικογένειας νοσηλευτριών του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής και τις ζωές μιας ομάδας περιθαλπομένων, παρατηρούμε τον κοινωνικά κατακριτέο κόσμο της ψυχικής ασθένειας. Mια ταινία για τα όρια, τις εμπειρίες ζωής και τις διακρίσεις, η οποία αποδομεί και επαναπροσδιορίζει τη ψυχική υγεία.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ladies in Waiting
Ντοκιμαντέρ
Έτος: 2023
Χώρα: Ελλάδα
Διάρκεια: 68′
Σκηνοθεσία: Ιωάννα Τσουκαλά
Διανομή: Haos Film
Πρεμιέρα: 26 Φεβρουαρίου2024

Κυρίες της αυλής τελικά και όλοι εμείς οι θεατές που, μέσα από το ανεπιτήδευτο αλλά μελετημένο βλέμμα αυτού του ντοκιμαντέρ, όχι μόνο στεκόμαστε αντιμέτωποι με κάτι που δοκιμάζει ενδεχομένως την αντοχή μας στην τεκμηρίωση (ίσως και το σημείο όπου η παρατήρηση διαβρώνεται από τις έννοιες του «επιτρεπτού»), αλλά την ίδια στιγμή αντιλαμβανόμαστε πως το κάθε σύμπαν ζωντανεύει με την τόλμη αυτού που το κοιτά. Μόνο τότε ζωντανεύει και η πιθανότητα να μπεις στη διαδικασία να το γνωρίσεις, να το κατανοήσεις, να μην κλείσεις ξανά τα μάτια σου την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να το κοιτάξεις. Ιωάννα Τσουκαλά 3/5 (flix.gr)

«Ο θεραπευτής είναι μόνιμα σε αναμονή για να βοηθά τον θεραπευόμενο, όπως και το αντίθετο, ο θεραπευόμενος ενισχύει μονίμως τον θεραπευτή και τον υπηρετεί». Η συνθήκη αυτή ακούγεται κάπως ανορθόδοξη όμως η Τσουκαλά την στηρίζει εντελώς αβίαστα και χωρίς να επιδιώκει να «πάρει αυτό που θέλει». Αντιθέτως, επιτρέποντας στις εξελίξεις να αναδειχθούν μόνες τους στην αυλή του ψυχιατρείου, δίνει υπόσταση και κύρος στην ταινία αντιμετωπίζοντας με ευγένεια και κυρίως αγάπη τόσο την μία πλευρά, των αδύναμων, που σίγουρα έχουν ανάγκη την αγάπη, όσο και την άλλη πλευρά εκείνων που δουλειά τους είναι να προσφέρουν αγάπη και μάλιστα, άνευ όρων. Γιάννης Ζουμπουλάκης 3/5 (Το Βήμα)

Τα talking heads κυριαρχούν και η εικόνα του περιβάλλοντος είναι εξωραϊσμένη, σε ένα χλιαρό, αλλά κατά στιγμές συγκινητικό χρονικό το οποίο αμφισβητεί –χωρίς καμία κινηματογραφική σοβαροφάνεια– ισχυρές προκαταλήψεις περί ψυχολογικής ισορροπίας. Χρήστος Μήτσης 2/5 (Αθηνόραμα)