Η Μαρίσα Σόλα είναι μια 65χρονη γιατρός που μόλις συνταξιοδοτήθηκε· επιθυμεί όσο τίποτα ν’ αποκτήσει εγγόνια, όμως κανένα από τα παιδιά της δεν έχει τέτοιο σκοπό. Έπειτα από μια έντονη συζήτηση σ’ ένα οικογενειακό τραπέζι, η Μαρίσα αποφασίζει να αφήσει τα πάντα πίσω της και να ταξιδέψει στην Ελλάδα, σε μια προσφυγική δομή, πιστεύοντας πως θα συναντήσει παιδιά που χρειάζονται ανθρώπους σαν εκείνη. Ωστόσο, με την άφιξη της αντικρίζει μια πραγματικότητα που δεν φανταζόταν ποτέ – κι έτσι βρίσκει την ευκαιρία να διερευνήσει τα όρια μεταξύ της αγάπης και της ανάγκης.

Η Εθελόντρια (La voluntaria)
Δράμα
Έτος: 2022
Χώρα: Ισπανία, Ελλάδα
Διάρκεια: 99′
Σκηνοθεσία: Nely Reguera
Ηθοποιοί: Carmen Machi, Aldarweesh Almanawer Alhemam, Itsaso Arana, Γιάννης Τσορτέκης
Διανομή: Weird Wave
Πρεμιέρα: 6/4/23

Βαρβάρα Κοντονή – Cinemagazine – 1/5
…Αν αφήσουμε δηλαδή στην άκρη την, χειρότερα από διεκπεραιωτική, σκηνοθεσία της δημιουργού, γίνεται εμφανές πως η πλοκή (μαζί με την πρόζα) αποτελεί την βασική κατηγορία στην οποία το φιλμ χωλαίνει δραματικά και εδώ ακριβώς «παίζεται» το αληθινό «δράμα»…Περισσότερα>>>

Γιάννης Βασιλείου – Lifo – 1/5
…Με μια ντοκιμαντερίστικη, πλην παντελώς αδιάφορη οπτικά γραφή, το φιλμ της Νέλι Ρεγκουέρο ακροβατεί άτσαλα ανάμεσα στην ανάδειξη των προβλημάτων ενός «άλλου» κόσμου, στην άγνοια των Δυτικών για την πραγματική φύση τους και στην οικειοποίησή τους ως αντίδοτου στην ενοχή του προνομίου…  αποτυγχάνει δηλαδή παταγωδώς τόσο στο «τι» όσο και στο «πώς», στα δυο ζητούμενα μιας κινηματογραφικής δημιουργίας… Περισσότερα>>>

Μανώλης Κρανάκης – flix.gr – 2/5
…μια ταινία που μοιάζει χωρίς δραματουργία, αδικαιολόγητα διαρκώς επίπεδη, θύμα της (ναι) «θαυματουργής» ησυχίας της, η οποία όσο κι αν λειτουργεί αρχικά, καθώς περνάει η ώρα αφαιρεί δύναμη από τις εικόνες και τη σημασία τους, μικραίνοντας οριστικά τις διαστάσεις ενός φιλμ που, με τους δικούς του όρους, θα μπορούσε να είναι «μεγάλο»… Περισσότερα>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr – 2/5
…εστιάζει μάλλον αδέξια στη σχέση των δύο μοναχικών ψυχών η οποία ακολουθεί την απόλυτα προβλέψιμη και οριακά μελό πορεία… Περισσότερα>>>

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος – 2/5
…έχει καλές προθέσεις και βλέπει τη γενική εικόνα μέσα από μια προσωπική ιστορία, αλλά μοιάζει με προχειροστημένη απόπειρα με εύκολες λύσεις…Περισσότερα>>>

Ανδρέας Κύρκος – Η Αυγή – 2/5
…Το ενοχικό προνόμιο, οι επιπτώσεις της αναγκαστικής μετακίνησης πληθυσμών και το ηθικό χρέος μας απέναντι σε μια παγκόσμια ανθρωπιστική κρίση είχαν ανάγκη μια «απολιτίκ» αφήγηση, δίχως ερωτήματα και χωρίς ισχυρές θέσεις στα πιο καυτά σημεία του ακανθώδους ζητήματος του προσφυγικού… Περισσότερα>>>

Λήδα Γαλανού – efsyn.gr – 2,5/5
…ζητήματα λεπτά, διατυπωμένα μ’ έναν υγιή κυνισμό, σε μια ευαίσθητη ιστορία. Η οποία, ωστόσο, στο τελευταίο μέρος της μοιάζει να τα ξεχνά, για να παραδοθεί στον προβλέψιμο συναισθηματισμό… Περισσότερα>>>

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 2,5/5
…Η ευαισθησία και η τρυφερότητα διασώζουν ένα προσφυγικό δράμα χωρίς εξάρσεις και δραματικές κοινοτοπίες, αλλά και χωρίς ιδιαίτερη κινηματογραφική έμπνευση… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 2,5/5
…Εκεί βρίσκεται εξάλλου η ουσία της ταινίας, στο πως οι κανόνες του «συστήματος», ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, εμποδίζει την πραγματικά σωστή λειτουργία των πραγμάτων… Περισσότερα>>>

Σταύρος Γανωτής – Filmy – 2,5/5
…αν το μήνυμα που υπάρχει εδώ μέσα αφορούσε μόνο το «πράξε με την καρδιά σου», θα μιλούσαμε για ένα καλοδεχούμενο μικρό φιλμ, και δεν θα στεκόμασταν σε απαιτήσεις, επιζητώντας ένα «τεράστιο» φιλμ…Περισσότερα>>>

Μάρω Ζουγανέλη – Move It – 3/5
…Η ρεαλιστική κινηματογράφηση μας δίνει την αίσθηση ντοκιμαντέρ. Τα πλάνα αναδίδουν την ταλαιπωρία, τη ζέστη, την έλλειψη υγιεινής και όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια τέτοια δομή, που -φυσικά- τις ξέρουμε, τις φανταζόμαστε και ωστόσο δεν θέλουμε ούτε να τις σκεφτόμαστε, ούτε να τις βλέπουμε… Περισσότερα>>>

Άγγελος Πολύδωρος – MyFilm – 3/5
…Η σκηνοθεσία είναι σχεδόν ντοκιμαντερίστικη και αποκαλυπτική. Αποτελεί μια διαφορετική ματιά στο θέμα, που μαζί με την αξιοπρόσεκτη ερμηνεία της Κάρμεν Μάτσι, ως Μαρίσα, κάνει την ταινία αρκετά ενδιαφέρουσα… Περισσότερα>>>

:-|

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ  :-|
…Ένα φιλμ που αμφισβητεί το παιχνίδι εξουσίας των παρείσακτων και διερωτάται αν μπορεί να μείνει κανείς αμέτοχος όταν εκτυλίσσεται μια παγκόσμια ανθρωπιστική κρίση… Περισσότερα>>>

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – ΕΡΤ  :-|
…κρίνει αυστηρά τη φιλανθρωπική προσφορά και τα όρια της, μέσω της ιδιοτέλειας που επιμελώς κρύβεται πίσω της… Περισσότερα>>>

Άκης Καπράνος – Ναυτεμπορική  :-|
…Η σκηνοθέτιδα Νέλι Ρεγκουέρα προσεγγίζει το στόρι της με έναν σχεδόν «δημοσιογραφικό» ρεαλισμό, το διεθνές καστ είναι εξαιρετικό (υπέροχος ο Γιάννης Τσορτέκης), οι σημάνσεις προφανείς, αλλά τι καινούργιο να προσθέσει κανείς πια;… Περισσότερα>>>

Χ. Λακταρίδης – doctv  :-|
…η Ισπανίδα Νέλι Ρεγκουέρα γυρίζει μια συγκινητική ταινία για την ανθρώπινη αλληλεγγύη, η οποία βρίσκει εμπόδια στους κανονισμούς που θέτει ο κόσμος των προνομιούχων … Περισσότερα>>>

Αγγελική Καρυστινού – Bovary  :-|
…Αν και η Ρεγκουέρα δεν αποδεικνύεται αρκετά τολμηρή στο να καταγράψει τις  τραγικές  συνθήκες, που στους προσφυγικούς καταυλισμούς ούτε το παρασκήνιο, επικεντρώνεται περισσότερο στην κεντρική της ηρωίδα, μια γυναίκα που μπορεί να κάνει τη διαφορά, στέλνοντας ένα μήνυμα ουμανιστικής αισιοδοξίας… Περισσότερα>>>

Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου – Κέντρο Μελετών & Ερευνών για το Σινεμά  :-)
…Σκληρό και δυνατό  ιδεολογικά και κοινωνιολογικά  συμπέρασμα  παράγει αυτή η σπουδαία ταινία. Η ελεημοσύνη δεν μπορεί να αποτελεί κάλυψη είτε αναγκών του φαίνεσθαι ή των ψυχολογικών αποκλίσεων αλλά μια συνολική αντίληψη συμπεριφοράς, καταγγελίας, επανόρθωσης, συμμετοχής και συνέχειας… Περισσότερα>>>

Ένα στοχαστικό βλέμμα στο ανθρώπινο τοπίο της καταστροφής που προκαλείται από την αναγκαστική μετακίνηση, μια ματιά που αμφισβητεί το παιχνίδι εξουσίας των παρείσακτων βλεμμάτων και εξετάζει το ενδεχόμενο να μείνει κανείς αμέτοχος όταν εκτυλίσσεται μια παγκόσμια ανθρωπιστική κρίση.

Μετά την ελληνική της πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2022, η Εθελόντρια, η δεύτερη ταινία της Νέλι Ρεγκουέρα, μετά το επιτυχημένο «Η Μαρία και οι άλλοι», έρχεται στις αθηναϊκές αίθουσες για να συγκινήσει το κοινό με το χιουμοριστικό, ανθρώπινο βλέμμα της. H ταινία γυρίστηκε εξολοκλήρου στην Ελλάδα και έχει ως πρωταγωνίστρια την πολυβραβευμένη Ισπανίδα ηθοποιό Κάρμεν Μάτσι, δική μας γνώριμη από τις τέσσερις ταινίες του Πέδρο Αλμοδόβαρ όπου έχει συμμετάσχει, τα «Μίλα της», «Ραγισμένες Αγκαλιές», «Δεν Κρατιέμαι» και «Το Δέρμα που Κατοικώ».

Σημείωμα σκηνοθέτριας

«Πάντα με ενδιέφεραν οι ήρωες που αρνούνται να δεχτούν την απογοήτευση. Αυτοί οι ήρωες που δεν ξέρουν πώς να αντεπεξέλθουν σε αυτά που δεν τους αρέσουν στη ζωή τους και όταν αισθάνονται αδύναμοι, αρχίζουν να σχεδιάζουν τη διαφυγή τους, ακόμα κι αν αυτό είναι τελείως παράλογο. Είναι αναμφισβήτητο ότι σε αυτή τη στάση διακρίνεται μια αδυναμία αποδοχής της πραγματικότητας. Ο πόνος που νιώθουν είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με όσα ονειρεύονταν αλλά δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν. Αλλά δείχνει επίσης την αντίσταση στην παραίτηση, είναι ένας αγώνας, αδέξιος μεν, αλλά αγώνας, για το κυνήγι της ευτυχίας. Συνδέομαι με αυτή την επιθυμία και αυτή την ανικανότητα που είναι επίσης χαρακτηριστικό της Μαρία, της κεντρικής ηρωίδας της προηγούμενης ταινίας μου.»

Βιογραφικό

Η Νέλι Ρεγκουέρα σπούδασε σκηνοθεσία στο ESCAC (Escuela Superior de Cine y Audiovisuales of Catalonia). Ξεκίνησε την καριέρα της με διαφημιστικά, μουσικά βίντεο και ταινίες μικρού μήκους. Αργότερα δούλεψε σε ταινίες μεγάλου μήκους, όπως το Three Days with the Family(Mar Coll, 2009) και το Blog (Elena Trapé, 2010). Ολοκλήρωσε επίσης το ντοκιμαντέρ της Muxia La Ferida, με θέμα τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του ναυαγίου του Prestige, και τη μικρού μήκους ταινία Pablo, η οποία συμμετείχε και βραβεύτηκε σε διάφορα φεστιβάλ, μεταξύ άλλων στο φεστιβάλ Alcine, στο φεστιβάλ της Χιχόν, της Χουέσκα, στο Mecal, και στο Contest Spanish Version–SGAE. Το 2016 σκηνοθέτησε το María y los demás, μια δραματική κομεντί που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν (κατηγορία New Directors) και συμμετείχε σε πολλά ακόμα φεστιβάλ, όπου κέρδισε διάφορα βραβεία: το βραβείο Feroz Καλύτερης Κωμωδίας, το βραβείο Goya για Πρωτοεμφανιζόμενο Σκηνοθέτη, το βραβείο Forqué, το βραβείο Καλύτερης Ταινίας του Φεστιβάλ του Μαϊάμι και την Ειδική Μνεία της κριτικής επιτροπής στο REC, μεταξύ άλλων. Το 2017 σκηνοθέτησε επεισόδια της κωμικής σειράς «Welcome to the Family» (Bienvenidos a la Família), η οποία ήταν η καλύτερη σειρά μυθοπλασίας στο ισπανικό κανάλι TV3 τα τελευταία δέκα χρόνια και η οποία είναι διαθέσιμη στο Netflix. Τον τελευταίο καιρό σκηνοθετεί, μαζί με την Ινμα Τορέντε, την πρωτότυπη σειρά του Netflix, «Βαλέρια», μια τηλεοπτική μεταφορά του διάσημου βιβλίου της Ελιζαμπέτ Μπεναβέντ.