O καταπιεσμένος ομοφυλόφιλος Χαλίμ και η σύζυγός του Μίνα έχουν ένα παραδοσιακό ραφείο στη Μεδίνα του Σαλέ,μια από τις παλαιότερες γειτονιές του Μαρόκου. Για να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στις εντολές των απαιτητικών πελατών, προσλαμβάνουν έναν νεαρό άνδρα ως μαθητευόμενο. Ο ταλαντούχος μαθητευόμενος δείχνει τη μέγιστη αφοσίωση στην εκμάθηση της τέχνης του κεντήματος και της ραπτικής από τον Χαλίλ και πολύ σύντομα τρυπώνει καταλυτικά ανάμεσά τους.

Το μπλε Καφτάνι (Le Bleu du Caftan, The Blue Caftan)
Δράμα
Έτος: 2022
Χώρα: Γαλλία, Μαρόκο
Διάρκεια: 124′
Σκηνοθεσία: Maryam Touzani
Ηθοποιοί: Ayoub Missioui, Lubna Azabal, Saleh Bakri
Διανομή: Δαναός
Πρεμιέρα: 30/3/23

Νίκος Παλάτος – Free Cinema – 1/5
…Ευγενείς προθέσεις, βραδυφλεγές δράμα, κομψό έργο, χαμηλότονο ύφος… Εδώ, όμως, τα αισθήματα παρουσιάζονται με τρόπο κλινικά αποστειρωμένο, που στο τέλος δεν αγγίζουν ούτε (και) το βασικό θέμα του φιλμ, την καταπιεσμένη ομοφυλοφιλία… Περισσότερα>>>

Κώστας Ζαλίγκας – Ελεύθερος Τύπος – 2,5/5
…Η Μαριάμ Τουζανί θίγει το ζήτημα της απαγορευμένης ταυτότητας και αγάπης σε μια κοινωνία που αρνείται να αποδεχθεί την ύπαρξή τους και τα κρύβει συνήθως κάτω από το χαλί. Ομως η επιλογή της να δώσει υπερβολικά αργούς ρυθμούς στην εξέλιξη της ιστορίας τής αφαιρεί πόντους από την απόπειρά της και τη μετατρέπει σε μια άνευρη αφήγηση… Περισσότερα>>>

Ανδρομάχη Σδούκου – Move It – 2,5/5
…Η διαπραγμάτευση της εξέλιξης μας εξαντλεί, το σενάριο δεν στέκεται με συνέπεια στις λεπτομέρειες ενώ η υπαινικτικότητα και η προσήνεια του αποτελέσματος, που υπό άλλες συνθήκες θα μας γοήτευαν, εδώ καταλήγουν να μας κουράζουν… Το διακινούμενο συναίσθημα και σκηνές όπως αυτή του τέλους αφήνουν αναμφίβολα τον αντίκτυπό τους, αποτελούν δείγματα μιας γνήσιας και ρεαλιστικής ερωτικής ιστορίας και υποσχέσεις μιας πιο στιβαρής και επιδραστικής προσπάθειας… Περισσότερα>>>

Πόλυ Λυκούργου – Flix – 3/5
…Μία ταινία που κόβει αρχικά πάνω σε προβλέψιμο πατρόν, αλλά σε αιφνιδιάζει και σε αποζημιώνει με την ποιότητα των μεταξένιων της υλικών και την τρυφερότητα με την οποία τα χειρίζεται… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 3/5
…Ταινία λεπτών αποχρώσεων, βυθισμένη σε σκιές αλλά και σε μια μελαγχολία που την κάνει ακόμα πιο ελκυστική στην όψη… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – Lifo – 3/5
…Σκηνοθετικά, επιλέγει την απαλή μετάβαση σε ένα ζωντανό συναίσθημα, αντιδιαστέλλοντας το σοκ της επικείμενης απώλειας με την προοπτική μιας θετικής εξέλιξης − η κρυφή ομοφυλοφιλία του Χαλίμ, ο οποίος καταφεύγει συχνά στο τοπικό χαμάμ, είναι θέμα που δεν συζητιέται, αλλά μοιάζει συνειδητοποιημένο στους αφομοιωμένους κώδικες του ζευγαριού, αλλά και μεταξύ του δασκάλου και του πιο εξωστρεφούς μαθητευόμενου. Ωστόσο το σενάριο καθυστερεί σημαντικά την ανάπτυξη της δυναμικής των διαπροσωπικών σχέσεων και μοιάζει να επαλαμβάνει τα μοτίβα, που περιστρέφονται γύρω από τον δεσμό που δεν χρειάζεται πολλά λόγια και τον έρωτα που δεν λέει το όνομά του… Περισσότερα>>>

Ανδρέας Κύρκος – Η Αυγή – 3/5
…Η μικρή αποκάλυψη της κρυφής ομοφυλοφιλίας του ήρωα χρειαζόταν περισσότερη εμβάθυνση για να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αγάπη του θεατή. Ωστόσο, ο υπαινιγμός των εντάσεων και οι ανείπωτες αλήθειες μεταξύ των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν με περίσσια αρχοντιά την αναχρονιστική κοινωνία στην οποία είναι δέσμιοι θα είναι το κερδισμένο στοίχημα αυτού του κομψού και «καλοραμμένου» δράματος … Περισσότερα>>>

Θοδωρής Δημητρόπουλος- news247.gr – 3/5
…Τρυφερή ιστορία όχι απλά για ένα έρωτα αλλά για ένα πλέγμα σχέσεων σε μια κοινωνία που κρατά όλες τις μη αποδεκτές δυναμικές στο mute. Εντοπίζει τη σύνδεση χειροπιαστού και παθιασμένου, παράδοσης και ανατροπής, με τρόπο με μεστό και λιγομίλητο, λέγοντας μια κλασικής δομής ιστορία με τα πιο κλασικά υλικά… Περισσότερα>>>

Λήδα Γαλανού – efsyn.gr – 3/5
…η ταινία επιμηκύνει την αφήγησή της όσο περισσότερο μπορεί, υπογραμμίζει τα συναισθήματα με αδιάκοπη μουσική, «στολίζει» την πλοκή της ενώ η απλή πορεία της είναι προφανής από την αρχή. Η φόρμα, όμως, αυτή, του mainstream μελοδράματος, ντύνει ένα τόσο καθαρό μήνυμα για την αγάπη κόντρα στους αυθαίρετους κανόνες, για την ανθρωπιά μέσα σε μια απάνθρωπη θρησκοληψία, που το φιλμ καταλήγει να κερδίζει το στοίχημα, με τόλμη και γοητεία… Περισσότερα>>>

Ρωμανός Αναστασίου – Filmy – 3/5
…πιστεύοντας πως δικαίως παίρνει τον χρόνο της για την εξερεύνηση των ζητημάτων με τα οποία καταπιάνεται, μου είναι επίσης φανερό πως η άρτια υφασμένη αυτή ταινία μπορεί κάλλιστα να φανεί βαριά ελλείψει της κατάλληλης, συγκεκριμένης διάθεσης που απαιτείται για τη θέασή της… Περισσότερα>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr – 3/5
…ένας πλούτος ιδεών και συναισθημάτων που δεν στηλιτεύουν μόνο τους περιορισμούς (πολιτικούς, κοινωνικούς, θρησκευτικούς) της συντηρητικής μαροκινής κοινωνίας αλλά τολμούν να διατυπώσουν ριζοσπαστικές προτάσεις που έχουν ως μόνο κίνητρο την ανιδιοτέλεια και την ελευθερία που πρεσβεύει η αυθεντική αγάπη… Περισσότερα>>>

Ηλίας Δημόπουλος – Cinemagazine – 3,5/5
…Το ότι η Τουζανί καταφέρνει με τόση λιτότητα (ουσιαστικά είναι μια ταινία δωματίων με 2 ή 3 ηθοποιούς), να αρθρώσει κομψά και διόλου «στρατευμένα», μια φεμινιστική πρόταση, μια queer υπογράμμιση (ποτέ υποταγμένη σε μια αμφίβολα ωφέλιμη υπόδειξη κοινού προτίμησης) και μια ιστορία καθαρής αγάπης, είναι μια ακόμα μικρή υπενθύμιση ότι το σινεμά θα χαθεί μόνο αν χαθούν οι δημιουργοί του… Περισσότερα>>>

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 4/5
…ο «Μπλε Καφτάνι» ζωντανεύει με σεναριακή επιδεξιότητα και μέσα από ένα γειωμένο, όσο και γενναιόδωρο δράμα τη διαρκή πάλη επιθυμίας και υποχρέωσης σε έναν κόσμο, το σημερινό Μαρόκο, γεμάτο ανυπέρβλητες, μα συναρπαστικές αντιθέσεις… Περισσότερα>>

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress – 4/5
…Η διαδικασία του ραψίματος είναι για την Μαριάμ Τουζάνι μια ευκαιρία για να αφηγηθεί, με ένα παρόμοιο τρόπο, την ιστορία της: όπως δηλαδή από τα πρώτα πλάνα εξηγεί ο Χαλίμ τον τρόπο του, με τη λεπτότητα, την άπλα, την ισορροπία αλλά και τόλμη και λάμψη που δημιουργεί το ύφασμα στο σώμα, με το ίδιο λεπτό, με άπλα, ισορροπία, τόλμη και λάμψη (μαζί και ζεστασιά), προσεγγίζει η Τουζάνι την ιστορία της… Περισσότερα>>>

😐  🙂

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ  😐
…Ένα φιλμ που ξεχειλίζει από θλίψη και λυτρωτική απελευθέρωση συναισθημάτων, αλλά και ταγμένο στις νέες επιταγές, στα νέα στερεότυπα που διαμορφώνει ένα ευρύ καλλιτεχνικό κύκλωμα… Περισσότερα>>>

Άκης Καπράνος – Ναυτεμπορική  😐
…Είναι μια «στρογγυλή» ιστορία, περιχαρακωμένη και δίχως την κόψη που θα απαιτούσε ένα τέτοιο ζήτημα. Όμως, και τα καταπιεσμένα πάθη χρειάζονται χρόνο για καταγραφούν με πιστότητα. Και μια πραγματικά συγκλονιστική σκηνή χορού, με τους τρεις ήρωες του δράματος, απογειώνει θεαματικά την ταινία της Μαριάμ Τουζάνι, δικαιολογώντας έτσι όλες (σχεδόν) τις επιλογές της… Περισσότερα>>>

Bovary  😐  🙂
…Με έναν υποδόριο ερωτισμό, που ποτέ δεν εκδηλώνεται ανοιχτά, δομεί τις σχέσεις των τριών ηρώων της, επιμένοντας σε μια καθηλωτική υπαινικτικότητα, και παρόλο που καθυστερεί συνειδητά την κορύφωση των εσωτερικών συγκρούσεων, φτιάχνει μια συγκινητική ελεγεία για τις κρυφές επιθυμίες, που καταπνίγονται σε ένα συντηρητικό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, στέκεται με ευαισθησία απέναντι στο θέμα της παράδοσης και καταφέρνει να διατηρεί τις ισορροπίες ανάμεσα στο παλιό και το νέο, χωρίς να γίνεται καταγγελτική… Περισσότερα>>>

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – ΕΡΤ  🙂
…Το «Μπλε Καφτάνι» λεπτοβελονιά κεντά τα ψυχικά παράσημα όλων των συμμετεχόντων σε έναν ύμνο στην αγάπη πριν και μετά το αδυσώπητο παρόν. Είναι μία από τις -μέχρι στιγμής- 5 ταινίες της χρονιάς που πρέπει να δείτε… Περισσότερα>>>

Χ. Λακταρίδης – doctv.gr  🙂
…Χειροποίητο ρομαντικό δράμα ενός ερωτικού τριγώνου, διαθέτει την φινέτσα και το μεράκι της δημιουργίας που φτιάχνεται στο χέρι, με υπομονή και ειλικρινή αφοσίωση … Περισσότερα>>>

Φεστιβάλ, Βραβεία
Βραβείο ΠΕΚΚ και κοινού στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου Αθήνας.
Βραβείο FIPRESCI στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ Καννών.
Βραβείο καλύτερης ηθοποιού (Lubna Azabal) στο Φεστιβάλ του Βαγιαδολίδ.
Επίσημη πρόταση του Μαρόκου για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Πηγές: danaoscinema.gr, wikipedia.org, filmaffinity.com , imdb.com  , allocine.fr