Ο Άρχοντας των Μυρμηγκιών

Η συγκλονιστική αληθινή ιστορία του Ιταλού ποιητή, θεατρικού συγγραφέα και σκηνοθέτη Άλντο Μπραϊμπάντι, ο οποίος καταδικάστηκε για τη σχέση του με έναν κατά πολύ νεότερό του άντρα στην Ιταλία του ’60.
Στον ιταλικό ποινικό κώδικα η ομοφυλοφιλία δεν υπήρξε ποτέ παράνομη, αφού (όπως εξηγεί ένας δημοσιογράφος με καταλυτική παρουσία στην εξέλιξη της πλοκής) η καταδίκη της από την επίσημη εξουσία θα αναγνώριζε την ύπαρξή της· ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε ποτέ την εξουσία να επινοήσει άλλους τρόπους να επιβληθεί και να καταπνίξει τη διαφορετικότητα.
Έτσι, το «έγκλημά» του Μπραϊμπάντι ήταν αυτό της «plagia», της πλάγιας επιρροής και παραβίασης της προσωπικότητας ενός άλλου ανθρώπου…

Ο Άρχοντας των Μυρμηγκιών (Il Signore delle Formiche, The Lord of the Ants)
Δράμα, Ιστορική, Βιογραφία
Έτος: 2022
Χώρα: Ιταλία
Διάρκεια: 134′
Σκηνοθεσία: Gianni Amelio
Ηθοποιοί: Luigi Lo Cascio, Elio Germano, Sara Serraiocco
Διανομή:  AmaFilms
Πρεμιέρα: 30/3/23

Χρήστος Μήτσης – Αθηνόραμα – 2/5
…Διδακτική εξιστόρηση ενός αληθινού γεγονότος, η οποία κριτικάρει με θάρρος, αλλά χωρίς κινηματογραφική πυγμή την ιταλική (και όχι μόνο) πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα του ’60… Περισσότερα>>>

Ηλίας Δημόπουλος – Cinemagazine – 2/5
…η ιστορία του Αμέλιο για την υπόθεση Μπραϊμπάντι είναι γεμάτη επιτηδεύσεις. Ρέει βέβαια, γιατί ο Αμέλιο δεν ξέχασε αιφνιδίως να έχει αίσθηση κάποιου ρυθμού, κι έχει ένα ενδιαφέρον και μια ανθρωπιά που ο θεατής -που αναζητά ταινία να συμφωνήσει- θα συγκινηθεί… Περισσότερα>>>

Παναγιώτης Μήτσικας – Free Cinema – 2/5
… έχουμε να κάνουμε με ένα σοβαρό και μετρημένο σενάριο που, δυστυχώς, πάσχει από μια κάποια ακαμψία (για να το πω όσο πιο ευγενικά γίνεται…)… Περισσότερα>>>

Ρωμανός Αναστασίου – Filmy – 2/5
…Πιτσιλιές γνήσιας κινηματογραφικής έμπνευσης -σκηνοθετικές ιδέες, ερμηνευτικές λεπτότητες και φωτογραφικές συλλήψεις- εμφανίζονται σποραδικά σε μια πεδιάδα συμβατικής αδιαφορίας, οι οποίες όμως δεν αρκούν για να διασώσουν τον Άρχοντα των Μυρμηγκιών από την ίδια του τη μετριότητα… Περισσότερα>>>

Γιάννης Ζουμπουλάκης – Το Βήμα – 2,5/5
…Εν τέλει μια ταινία που παρακολουθείται με αρκετό ενδιαφέρον και σίγουρα είναι ενημερωτική πάνω σε ένα ζήτημα πολύ λεπτό, το οποίο εξακολουθεί, θέλουμε ή όχι να το παραδεχτούμε, να παραμένει ταμπού… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – Lifo – 2,5/5
…Ο Αμέλιο δεν καταφέρνει να συσχετίσει τον συγγραφέα με κάτι υπερβατικό και σκηνοθετικά πιο προσωπικό… αλλά το χειρίζεται ακαδημαϊκά, και δεν επιφυλάσσει σε όλους τους χαρακτήρες αρμονική παρουσία ή κρίσμο ρόλο στην πλοκή… Περισσότερα>>>

Κωνσταντίνος Καϊμάκης – monopoli.gr – 2,5/5
…Ο Αμέλιο δεν ενδιαφέρεται μόνο να αποδώσει ένα ντοκουμέντο ρεαλισμού με πολιτικό χαρακτήρα αλλά να εστιάσει στην απάνθρωπη συνθήκη και τον παραλογισμό μιας «προηγμένης κοινωνίας» που προσπαθεί με ύπουλο τρόπο να κρύψει το πραγματικό ομοφοβικό και υποκριτικό πρόσωπο της… Περισσότερα>>>

Ανδρέας Κύρκος – Η Αυγή – 2,5/5
…Στιβαρό δράμα, αρκετά ακαδημαϊκό στη φτιαξιά του, αλλά καταφέρνει και μια πειστική καταγραφή μιας μαύρης σελίδας της ιταλικής Ιστορίας – κάτι που μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί να μην γίνονται ανάλογες ελληνικές απόπειρες σε δικές μας ιστορίες διώξεων και σκληρής μεταχείρισης ανθρώπων του πνεύματος… Περισσότερα>>>

Θοδωρής Δημητρόπουλος- news247.gr – 2,5/5
…ένα τελικά αρκετά ακαδημαϊκό δράμα που δεν εκμεταλλεύεται πλήρως την αξιοσημείωτη οπτική του… Περισσότερα>>>

Αιμίλιος Χαρμπής – Καθημερινή – 2,5/5
…Μακροσκελές, μάλλον ακαδημαϊκό στην προσέγγισή του, το φιλμ του Αμέλιο μεταφέρει πάντως με ακρίβεια το κλίμα και τις αντιλήψεις μιας ολόκληρης εποχής… Περισσότερα>>>

Παύλος Γκουγιάννος – Move It – 3/5
…Ο Amelio έκανε εν τέλει ένα σοβαρό δικαστικό δράμα, ιδίως από την στιγμή και μετά που η ταινία στρέφει την προσοχή στην δίκη, ενώ ίσως ήθελε μια «ερωτική» ένταση στην παρουσίαση του βιώματος… Περισσότερα>>>

Γιώργος Κρασσακόπουλος – Flix – 3/5
…Κινηματογραφημένο με σοβαρότητα και μέτρο, αλλά με το συναίσθημα και τη δικαιολογημένη οργή του δημιουργού του να δίνουν τον τόνο, το φιλμ είναι κλασικό στη φόρμα του, αλλά πολιτικό στο μήνυμά του, συγκινητικό και αποτελεσματικό… Περισσότερα>>>

Νίνος Φένεκ Μικελίδης – Enetpress – 3,5/5
…Με ένα καλογραμμένο σενάριο και χρησιμοποιώντας ένα βασικά κλασικό στιλ, χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις, ο Αμέλιο καταγράφει, με ειλικρίνεια και δύναμη, τόσο τη σχέση ανάμεσα στον νεαρό και τον καθηγητή, στο πρώτο μέρος της ταινίας, όσο και τη διεξαγωγή της δίκης, στο δεύτερο… Περισσότερα>>>

😐

Χάρης Αναγνωστάκης – ΑΠΕ-ΜΠΕ  😐
…Ο Αμέλιο, έμπλεος συναισθημάτων και μίας πίκρας, για το παρελθόν της χώρας του, θα κρατήσει ως ένα βαθμό το μέτρο, διατηρώντας και την κλασική αφήγηση, αν και ορισμένες φορές οι αρκετά αργοί ρυθμοί κουράζουν, ενώ οι διανοουμενίστικες παρεμβολές του, θα θολώσουν το δράμα και την τραγικότητα του ήρωά του. Ωστόσο, το συγκινητικό του μήνυμα και οι πολιτικές τους προεκτάσεις θα φτάσουν στον προορισμό τους και παρά τις όποιες ενστάσεις… Περισσότερα>>>

Χ. Λακταρίδης – doctv.gr  😐
…Η προσέγγιση είναι μεν ακαδημαϊκή, όμως η στιβαρή σκηνοθεσία, η λεπτομερής αναπαράσταση της εποχής και οι αψογες ερμηνειες των ηθοποιών, συνηγορούν σε ένα, αν μη τι άλλο, συγκινητικό αποτέλεσμα… Περισσότερα>>>

Bovary  😐
… Ακαδημαϊκός ως προς την προσέγγισή του, αλλά συνεπής ως προς την εσωτερική του ανάγκη, μέσα από το πρόσωποενός δημοσιογράφου, που παλεύει στη δίκη του Μπραϊμπάντι να ακουστεί η αλήθεια, συνθέτει το πορτρέτο μιας ολόκληρης εποχής και υπενθυμίζει μια σκοτεινή περίοδο, καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος όχι μόνο της δικαστικής περιπέτειας, αλλά και του έργου του Ιταλού διανοητή, χωρίς ωστόσο να κάνει την έκπληξη… Περισσότερα>>>

Bovary  😐
… Ακαδημαϊκός ως προς την προσέγγισή του, αλλά συνεπής ως προς την εσωτερική του ανάγκη, μέσα από το πρόσωποενός δημοσιογράφου, που παλεύει στη δίκη του Μπραϊμπάντι να ακουστεί η αλήθεια, συνθέτει το πορτρέτο μιας ολόκληρης εποχής και υπενθυμίζει μια σκοτεινή περίοδο, καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος όχι μόνο της δικαστικής περιπέτειας, αλλά και του έργου του Ιταλού διανοητή, χωρίς ωστόσο να κάνει την έκπληξη… Περισσότερα>>>

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος – ΕΡΤ  😐  🙂
…με δεξιοτεχνία ο Τζιάνι Αμέλιο, εκθέτει δια της ευθείας οδού την «plagia», δηλαδή τη γελοία κατηγορία που οδήγησε στην καταδίκη ενός πρωτοπόρου. Μελετημένα εκθέτει τα κακώς κείμενα του συντηρητισμού και του ιταλικού σκοταδισμού, σε μια ταινία που λούζεται στο φως και τις αντιθέσεις του… Περισσότερα>>>

Άκης Καπράνος – Ναυτεμπορική  🙂
… Η αφήγηση του Αμέλιο, παραδοσιακή, σχεδόν ακαδημαϊκή για όσους δεν μπορούν να δουν ανάμεσα στις ραφές – με άλλα λόγια, περίτεχνη, σπουδαγμένη και εξίσου σοβαρή με το θέμα που έχει αναλάβει να υπερασπιστεί. Κρίμα που το Ελληνικό σινεμά δεν έχει ακόμα τολμήσει να αγγίξει αυτή την εποχή με τους όρους ενός πραγματικά συμπεριληπτικού κινηματογράφου, όπως ο Ιταλικός… Περισσότερα>>>

 

Ο βετεράνος μαιτρ Τζάνι Αμέλιο, ο οποίος αποκάλυψε μόλις πριν από μερικά χρόνια ότι είναι γκέι, ξετυλίγει μια ιστορία που τον σημάδεψε βαθιά όταν ήταν νέος, αφού, όπως λέει, τον έκανε να συνειδητοποιήσει πως στη θέση του Μπραϊμπάντι θα μπορούσε να είναι ο ίδιος ή οποιοσδήποτε άλλος, ένοχος για ένα έγκλημα που δεν έχει καμία υπόσταση. Κινηματογραφημένο με σοβαρότητα και μέτρο, αλλά με το συναίσθημα και την δικαιολογημένη οργή του δημιουργού του να δίνουν τον τόνο, το φιλμ διατυπώνει ένα κατάφορα πολιτικό και συγκινητικό μήνυμα, εν είδει απολογίας για το πλήθος των ανθρώπων που έζησαν τη ζωή τους στη σκιά, κάποιες εποχές που δεν είχαν χώρο για όλους.

Τζάνι Αμέλιο

Ο Τζάνι Αμέλιο γεννήθηκε στην Καλαβρία της Ιταλίας. Αφότου σπούδασε φιλοσοφία, μετακόμισε στη Ρώμη όπου ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός σκηνοθέτη. Σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία το 1982, έπειτα από μια μακροχρόνια καριέρα στην τηλεόραση. Έχει κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία, μεταξύ άλλων και τρία βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία.

Φιλμογραφία

1982 Blow to the Heart
1990 Open Doors
1994 Lamerica
1998 The Way We Laughed
2004 The Keys to the House
2006 The Missing Star
2013 Intrepido: A Lonely Hero
2017 Tenerezza – Holding Hands
2020 Hammamet
2022 Lord of the Ants

Πηγή: filmfestival.gr

Σχολιάστε